gedenkplaats van

Thea Schoon Ceulemans

19-03-194106-07-2017
      Een ieder, die ik hier liefheb, moet ik gaan verlaten,
      om degenen, wie ik liefhad weer te kunnen ontmoeten.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • mijn herinneringen aan oma
        reactie 16   |   niet OK
        lieve Oma,
        Wij staan hier om u te herdenken hoe u was.
        Bijna vanaf mijn geboorte ben ik bij u in huis geweest
        Heel veel dingen hebben we samen gedaan ook met opa.
        Bijvoorbeeld naar het spoorwegmuseum.
        Ik heb nog hele fijne herenneringen aan het 40 jaar jubileum van jullie naar het speelgoed museum waar ik naar afloop nog een speelgoed VW kever heb gekregen.
        Ik kom al vanaf kleins af aan bij u.
        Bij u leerde ik voor het eerst koken.
        het begon allemaal met een onschuldig kinderkeukentje, maar al snel wou ik een eitje bakken wat ik bij mama niet mocht door een te hoog gas stel , maar  dit kon wel bij u, omdat u een lager gasstel had.
        U was altijd nog heel actief met alles.
        Ik weet het nog zo goed het was 2012, ik kwam met een goede maat van mij bij u.
        U zat achter de computer, en het eerste wat Mitchel zij was *zit u nog achter de computer*.
        Maar voor u was dat heel vanzelfsprekend, u zij dan ook *ach ja jongen, ik moet toch
        een beetje met de tijd mee gaan*, En daar hebben we nadenhand nog veel om gelachen.
        Tevens deed u ook altijd de boodschappen vrijdags met mijn moeder, op de fiets nota bene.
        En naar het kerkhof voor opa die 5 jaar geleden in 2011 overleed aan longkanker, deed u ook op de fiets.
        Daar heb ik dan ook veel bewondering voor.


        Liefs uw kleinzoon Thom.

        thom lodewijckx - zwolle
        17 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Condoleancebericht stond in de Stentor
        reactie 15   |   niet OK
        Theo Hoogeveengeplaatst op dinsdag 11 juli 2017

        Van harte gecondoleerd en sterkte gewenst allemaal. Fijn dat ik bericht kreeg en nog met jullie moeder heb kunnen praten. Elk jaar rond haar verjaardag op 19 maart, haalde we herinneringen op aan de tijd dat ze secretaresse was van de ouderraad. Samen met Diny Arenberg trok ze de kar en die was altijd zwaar beladen met plannen voor ouderavonden, acties voor beter mogelijkheden in het onderwijs en de verbeteringen op school. Thea zorgde voor heel precieze notulen, lette op wat was afgesproken maar ook altijd in voor een praatje. Zij en Diny vormden een hecht team en het deed ons erg pijn dat Diny plots overleed.. Thea bedankt voor je zorgvuldigheid, je meeleven en de moed die je hebt getoond toen het onvermijdelijke dichterbij kwam. Ik zal je zeer missen. Theo

        Dorine Willems - Zwolle
        16 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Tekst van Anton tijdens afscheidsviering
        reactie 14   |   niet OK
        Onderstaande tekst is door Anton Norp tijdens de afscheidsviering op 14 juli 2017 voorgelezen:

        Vandaag nemen we afscheid van Thea Schoon Ceulemans.
        Een pracht van een vrouw.
        Als moeder- oma- schoonmoeder. Ze deed alles voor hen. Zij vond dat gewoon. “Dat doe je toch” zei Thea altijd.
        Thea heeft veel voor mij betekend als vriendin.
        Ik heb Thea zoals de meesten wel weten op zeer jonge leeftijd leren kennen. We zaten samen op dansles en mocht haar dan wel eens naar huis brengen. Heel gezellig in een poortje afscheid nemen.
        Toen mijn vrouw Riky was overleden, condoleerde ze me een paar weken later in de kerk. Ze vertelde toen dat Rien 2 maand eerder was overleden. We praten daar samen over in de kerk en op het kerkhof. We zaten in hetzelfde schuitje.
        Na verloop van tijd kwam het kopje koffie bij haar thuis, dat was het begin van vijf hele fijne en gezellige jaren.
        Haar verhalen over Rien en het overlijden van hem waren heel bijzonder. Ik heb Rien persoonlijk niet gekend. Door haar verhalen ken ik hem nu.
        Thea was blij dat haar en mijn kinderen deze vriendschap accepteerden. Ook van onze beide families werden wij en vooral Thea gewaardeerd en geaccepteerd.
        Toen ik twee jaar geleden na een ongeval drie maanden moest revalideren in Zandhove kwam ze elke dag op de fiets of met de bus naar Zwolle-Zuid. Dat waardeerde ik enorm.
        Samen hebben we heel veel leuke dingen gedaan.
        Naar de camping – autotochtjes – familie verjaardagen – en niet te vergeten de gezelschapsspelletjes.
        Toen Thea ziek werd, dachten we nog dat het allemaal wel mee zou vallen. Maar wat was het enorm schrikken toen de uitslag van de onderzoeken bekend werd.
        De liefdevolle verpleging in IJsselheem vond zij heel prettig en hebben we allemaal erg gewaardeerd. Alles waar ze zin aan had, werd voor haar geregeld.
        Zij heeft zelfs van een advocaatje met slagroom mogen genieten! overigens regelde Thea dan wel zelf dat er onderin het glas ook slagroom moest zitten!
        Het laatste uitje
        Dat was een pracht reisje. Met de wensambulance naar de orchideeënhoeve. Wat heeft zij – maar ik ook – wat hebben WIJ daar genoten. Het was fijn en ontroerend om dit samen mee te mogen maken.
        Heel bijzonder was de ziekenzegen op zaterdag 10 juni jl. onder begeleiding van pastor Hans Schoorlemmer. De familie was in ruime zin aanwezig. Thea heeft deze ziekenzegen zelf heel bewust mee gemaakt en het heeft haar goed gedaan.

        Zaterdagmiddag 17 juni jongsleden, toen we allemaal bij haar bij elkaar waren wat ze zo graag wilde, hebben we haar samen een goede reis gewenst.
        Het allerlaatste afscheid waarbij we nog persoonlijk contact hadden was vorige week maandag, een paar dagen voor overlijden.
        Het was goed zo. Thea had rust nodig en die kreeg ze.

        Thea bedankte ieder die op bezoek kwam voor alles wat ieder voor haar en het gezin gedaan heeft. Maar ze was bang dat ze iemand zou vergeten. Ik heb haar beloofd ieder nogmaals te bedanken.
        Daarom bij deze: bedankt bedankt bedankt!

        Rust zacht lieve Thea

        Anton Norp - Zwoll
        14 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Adieu
        reactie 13   |   niet OK
        Ik had je zo graag willen bereiken,
        nog willen vragen:
        "Was het goed zo......?"

        Ik had je nog graag willen spreken,
        al was het maar eenmaal.
        Maar misschien was het gescheiden-zijn
        dan nog zwaarder geworden.

        Ik had je graag nog eens willen spreken,
        nog willen vragen:
        "Heb je gezien dat die er was, en die ook?
        Heb je al die mensen gezien,
        allemaal voor jou?"
        Ik wist niet dat je
        zoveel mensen
        kende.
        Ik wist niet dat er zoveel mensen om jou gaven.

        Ik had zo gehoopt dat je ons nog zag,
        en al die bloemen.
        Ik had zo gehoopt dat je het ook hoorde:
        de liederen, de woorden en de muziek.

        Ik zou je nog willen danken:
        voor die laatste dag dat je bij ons was.
        Een ander kan het haast niet geloven:
        een mooie dag, zoveel liefde als er was.
        Vooral was het een dag om niet te vergeten.
        Ik heb het gevoeld:
        ja, jij was er wel,
        je was zo dicht bij,
        je bent niet weg.

        Maar soms is het alsof je steeds verder reist,
        verder dan de horizon.
        De laatste stad voorbij naar een ongeziene stad

        Dorine Willems - Zwolle
        14 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Een moeder om nooit te vergeten
        reactie 10   |   niet OK
        Wat heb jij ons veel mee gegeven,
        veel over normen en waarden van het leven.
        Nu wij het volwassen zijn alleen moeten dragen,
        wat hadden wij je graag nog dingen willen vragen.
        Graag nog een keer bij jou kind willen zijn,
        het kan niet meer en dat doet pijn.
        Maar naast die pijn, die fijne gedachten,
        die het verlies wel wat verzachten.
        De gedachte aan warmte en genegenheid,
        en de dagen vol gezelligheid.
        Vaak hebben wij het gevoel, dat je naast ons staat,
        en alles wat wij doen gadeslaat.
        Dit gevoel is reuze fijn,
        het gevoel, dat je weer even bij ons zult zijn.
        Je was een fantastische moeder,
        één om nooit te vergeten


        Veronique Lodewijckx - Zwolle
        14 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Als ik je naam......
        reactie 9   |   niet OK
        Als ik je naam
        in het zand had geschreven,
        hadden golven hem
        na korte tijd uitgewist.

        Als ik je naam
        in een boom had gegrift,
        was de schors
        met de tijd vergaan.

        Als ik je naam
        in marmer had gekapt,
        was de steen na veel tijd gebroken.

        Maar ik heb je naam
        in mijn hart geborgen,
        en daar wordt hij
        voor de eeuwigheid goed bewaard.


        Dorine Willems - Ommen
        13 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Een nieuw begin
        reactie 8   |   niet OK

        Zachtjes, heel zachtjes
        ben je van ons weggegleden,
        stilletjes, heel stilletjes
        heb je jouw strijd gestreden.

        Dag na dag
        heb je van ons afscheid genomen.
        Meer en meer
        leefde je in vreemde dromen.

        Nu zijn die dromen voorbij,
        wees niet bevreesd,
        je bent nu vrij.
        De laatste uren voor het einde
        dan wordt die grote wereld klein,
        is plotseling alles onbeduidend,
        tot aan het laatste beetje pijn.

        Wat wij zo indrukwekkend vonden,
        verliest zijn glans, verliest zijn zin.
        Maar achter de gesloten ogen,
        glanst een gigantisch nieuw begin.


        Mariel Mijsters - Raalte
        11 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Herinnering
        reactie 7   |   niet OK

        Als de adem stokt.
        Zijn wij allen geschokt.
        Het ging onverwacht snel.
        Met geen enkele kans op herstel.
        Wij voelen de pijn in ons hart.
        Een wirwar van geluk, verdriet en smart.
        Maar wat er over blijft is de herinnering.
        En horen wij in gedachten een fluistering.
        Laten we er naar luisteren en er voor elkaar zijn.
        Dit zal ons helpen en verzacht de pijn.

        Arie Dunnewind


        Arie Dunnewind - Dedemsvaart
        10 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • herinneringen
        reactie 6   |   niet OK
        Beste Thea. Ook aan u heb ik goede herinneringen.
        De dagen dat ik Veronique pas had leren kennen en ik voor het eerst bij jou en Rien thuis kwam waren heel bijzonder.
        Veronique zij mij dat wij en de familie Katholiek waren, dus had ik een beeld voor mij van: Nou, dan moet ik er ook aan geloven hé....
        Niets bleek minder waar.
        Het ontvangst was altijd volledig gastvrij, van het geloof werd mij absoluut niets opgedrongen, en het was goed dat ik met Veronique verder zou gaan.
        Tot opeens de dag daar was van "een dubieuze zwelling in de onderbuik" bij Veronique. Dat zette je wereld toch wel even op zijn kop! Dat bleek namelijk geen dubieuze zwelling te zijn, maar gezinsuitbreiding welke al 6 maanden in de maak was. Oei... wat nu... Zou Victor Veronique gaan verlaten? Nee, ook daar was niets van waar. Victor bleef trouw aan Veronique, en de gezinsuitbreiding is er gekomen.
        Gauw in die tijd nog een kinderkamer in elkaar rossen met alles wat we maar konden krijgen. Thea, jij stond zelfs nog te behangen, met in het midden zo'n mooie biesband. Ook de kinder uitset hebben we met ons allen overal en ergens vandaan gehaald. Dat was teamwork!
        Ook na de geboorte van Thom heb jij, Thea, en de rest van de familie enorm goed voor Thom gezorgd.
        Oppas hoefde we nooit te regelen, want bij Thea en Rien was Thom altijd welkom.
        Later, toen Thom al wat ouder werd, is er zelfs een volledige slaapkamer in jullie huis speciaal voor Thom ingericht, zodat hij altijd kon logeren.
        Omdat Veronique toen nog twee hele dagen werkte en Victor een volle werkweek had sliep Thom ook steevast enkele dagen per week bij jullie.
        Je kan oprecht zeggen dat Thom twee pappa's en mamma's had!
        Dan ons huwelijk....
        Ook daar liet je samen met Rien de gastvrijheid weer blijken.
        Je opende je huis voor het huwelijksfeest, en dat hebben we enorm gewaardeerd.
        Ik verwonder mij nog steeds dat Thom het ruim twee-en-een-half uur heeft volgehouden in dat Chinese Restaurant.
        Ook de verhuizing van Dorine van Apeldoorn naar Zwolle lieten Jij en Rien weer de beste kant van jullie zien. Overnachten van Dorine bij jullie, en dan weer volop klussen in de Vornkenstraat om het huis leefbaar te maken voor Dorine.
        Ook liet je je van de beste kant zien wanneer het met Veronique of Dorine niet goed ging.
        Je was er altijd voor je kinderen.
        Zelfs voor Thom ging alles wijken als Thom ziek was of een nachtje extra bij jullie logeerde.
        Helaas kwam er in 2011 een enorme klap...
        Het ziekbed van Rien, en het zeer kort daarop overlijden door kanker.
        Volledig uitgezaaid in de longen...
        Wat een geluk voor Rien dat hij het huwelijk van Dorine en Rudi nog heel goed heeft mogen meemaken.
        In 2012 bleek wederom de gastvrijheid nog steeds te bestaan toen je ruim een maand gelijk 3 personen bij jou in huis kreeg.
        Tja, het kippenhokje aan de Meppelerstraatweg werd gerenoveerd op een zo een grote schaal, dat er blijven wonen niet mogelijk was.
        Ook Thom heeft de familie eens flink laten schrikken door tijdens een bloedhete zomer spontaan out te gaan met wat leek op epilepsie.
        Dan was er nog de vreselijke periode in 2015-2016 waarin Veronique in het Ziekenhuis moest vanwege de amputatie van haar rechter grote teen, en later de teen ernaast. Hier heb je wat kilometers achter de wielen gelegd!
        Iedere dag was je wel minimaal één keer bij Veronique in het ziekenhuis, en daaropvolgend in Ijsselheem.
        Thom en ik mochten in die periode bij jou altijd warm eten.
        Ook met de verhuizing van Veronique, Victor en Thom naar de Amer vanwege dat er een aangepast huis moest komen voor Veronique heb je onverminderd je steun en toeverlaat laten blijken.
        Warm eten in de periode van de verhuizing, het helpen in het nieuwe huis, en al wat er zo op je pad kwam pakte je nog met al je kracht door.
        Hier begonnen echter wel tekenen van vermoeidheid te komen.
        En dan 4 Mei 2017.....
        Toch maar naar de dokter omdat je zo vreselijk benauwd was.
        Ook het eten was niet meer alles..
        Eenmaal in het ziekenhuis bleek er heel wat meer mis te zijn, en de gevolgen zijn helaas bekend.

        Thea, je bent voor mij een goede schoonmoeder geweest met een hart van goud.

        Thea, rust zacht en in vrede
        Wij steunen ons in de wetenschap dat jij nu eindelijk weer herenigd bent met Rien, en alle dierbaren die eerder overleden zijn.

        Victor Lodewijckx

        jean Victor Lodewijckx - Zwolle
        10 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        Liefdevolle herinneringen heb ik aan mijn zwemvriendin Thea!

        Wijna Kanis-Arends - Zwolle
        10 juli 2017

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering