gedenkplaats van

Toke Reijs

22-08-197001-02-2020
      Met al haar levenslust, positiviteit en wilskracht heeft zij deze strijd niet kunnen
      winnen. Na alle fijne jaren die wij met haar mochten beleven, hebben wij met veel
      verdriet afscheid moeten nemen van Toke.

      Huil niet omdat ik er niet meer ben maar glimlach omdat ik er was

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Terugkijken....we zouden op Texel gaan opknappen!
        reactie 53   |   niet OK
        Lieve buuf.....campingbuuf....Toke...
        Ik richt dit bericht aan jou maar realiseer me dat het voor Mark en Jelle is. Toch hoop ik dat je meekijkt vanaf een mooie zonnige plek waar jij met je laarzen in korte broek in een tuinstoel zit :)
        De eerste keer dat ik Toke ontmoette was op de camping; een brok energie die gelijk begon te vertellen over haar leven en ik dacht 'dit kan toch helemaal niet, zo'n vol leven?!'
        Maanden later bleken we allebei een hele nare burn-out te hebben met veel overeenkomsten. Toke deelde haar gevoelens en angsten...wat gebeurde er veel in haar leven..maar zo anders dan ik bij onze ontmoeting hoorde. We vonden herkenning en ook troost bij elkaar: tegen elkaar zeggen dat het goed zou komen...
        Als ik s'morgens met verwilderd hoofd uit de voortent kwam en naar rechts keek zat Toke daar: korte broek, laarzen, kop koffie, boek en brede lach...'goedemorgen buuf'....Haar mannen sliepen nog en zij pakte de eerste mooie uurtjes op onze gouden campingplek. Dat lachen naar elkaar staat me zo goed bij: 'hier zijn we dan en we laten alles los en genieten'.
        Een paar weken geleden appte Toke; 'zo'n zin in Texel, zullen we daar samen gaan opknappen?!'
        Wat een heerlijk vooruitzicht! Maar het gaat niet meer gebeuren en dat is zo ontzettend verdrietig. Onbegrijpelijk ook.
        Ik, en Geert, hopen de mannen te gaan zien op Texel....dat ze blijven genieten van al het goede daar.
        Ik blijf naar rechts kijken en Toke voor de tent zien: 'goedemorgen buuf' :)
        Lieve Mark en Jelle, Toke was een topwijf! Wij zien jullie hopelijk in april op ons veld x

        Willy - Renkum
        14 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Alfons Siebers
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Alfons - Arnhem
        13 februari 2020
        reactie 52
      • Monique Overkamp
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Monique - Velp
        12 februari 2020
        reactie 51
      • Marianne Jansen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marianne - Wijchen
        11 februari 2020
        reactie 50
      • vincent horstink
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        vincent - nijmegen
        11 februari 2020
        reactie 49
      • Toke en tx
        reactie 48   |   niet OK
        De zee

        Ik wil alleen zijn met de zee,
        ik wil alleen zijn met het strand,
        ik wil mijn ziel wat laten varen,
        niet mijn lijf en mijn verstand.
        Ik wil gewoon een beetje dromen
        rond de dingen die ik voel
        en de zee, ik weet het zeker,
        dat ze weet wat ik bedoel.
        Ik wil alleen zijn met de golven,
        'k wil alleen zijn met de lucht,
        ik wil luist'ren naar mijn adem,
        ik wil luisteren naar mijn zucht.
        Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen,
        daarna zal ik verder gaan
        en de zee, ik weet het zeker,
        zal mijn zwijgen wel verstaan.

        Toon Hermans.

        Lieve Toke ik heb met en van je genoten.

        Elda - Oudeschlild
        11 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • de Drie Musketiers
        reactie 47   |   niet OK
        Lieve familie, vrienden, collega’s. Het is fijn dat jullie er zijn.
        Dear family, friends, colleagues. It’s nice to see you all here.
        Liebe Familie, Freunde, Kollegen. Es ist schön euch alle hier zu sehen.

        I will have to switch back to English and Dutch after this part as I am not Toke. She would have done it in 7 different languages; fluently. That shows already how special she was.
        Het is bijzonder wat je tegenwoordig allemaal op het internet kunt verkrijgen. Zo ook een heuse Toke. En bijzonder was ze zeker.
        We waren beide op zoek maar de tijd van “Kroegtijgers” was een beetje voorbij. En dan is een Datingside een goed alternatief.
        Na 1 telefoontje hadden we een afspraak gemaakt. Dat telefoontje duurde wel 3 uur. Normaal maak ik mijn afspraken in minder tijd.
        Daar stond ik dan. Op 13 december in Nijmegen, in het pikke donker om 8 uur s’avonds met mijn parapluutje in de stromende regen. In mijn (achteraf) foute laarzen en foute blouse. Gaat er een raampje open van een grote zwarte BMW en vraagt een kleine blondine of ik Mark ben.
        Om 02.00 s ’nachts staan we samen voor een dichte parkeergarage en kunnen we niet meer bij onze auto’s.
        Die zondag er na ging ze naar een vriendin in Deventer vanuit Oss. Met een goed getimed SMSje kwam ze op de terugweg op de koffie. Ze dacht dan kan ik direct even zien hoe hij woont. Om eigenlijk niet meer weg te gaan.
        We hadden beide ons eigen leventje maar we zouden ook dingen samen doen. Dus kreeg ik een motorrijles van haar. Want bij haar achterop de Ducati was niet zo’n succes. Klinkt goed, Motorrijles, maar om in januari te lessen om voor de zomer je rijbewijs te hebben is echt wel afzien.
        Ik motorrijden betekende dat zij moest leren zeilen. Vroeg haar; zullen we samen meedoen aan de Ronde van Texel met mijn Catamaran?
        “ik heb jaren in Italië gewoond en heb vaak op een boot gezeten. En in Australië heb ik ook op een catamaran gezeten. Lijkt me super!”. Ja, dacht ik: Met een wit wijntje in bikini en een bakje zoute chips.
        8 juni 2004 zat ze op de catamaran tijdens Rondje Texel. 15 graden, wilde branding, regenbuien, windstoten tot windkracht 7, met op de Noordzee golven van 3 tot 4 meter. Gaat lekker he, zei ze. Het liep mij dun door de broek heen.
        Bij ons ging alles snel. Allebei veel reizen voor het werk. Maar ook meer dan voldoende tijd om samen te genieten. Helemaal toen Jelle kwam. Mijn “mijn Mini Me”.
        Toen kwam er wat meer rust en regelmaat. Een van ons was altijd thuis voor Jelle als de ander in het buitenland zat. Maar de weekenden waren van ons drieën. Oftewel hoe je ons noemde: De Drie Musketiers.
        De weekenden lekker uitwaaien op Texel. Back to basic in de caravan. Zonder de hectiek van de dag en werk. Zeilen, suppen of gewoon hangen op het strand en de dag afsluiten met een pan spaghetti en een biertje.
        Zo werd elk weekend een mini vakantie.
        Veel avonturen hebben we beleefd in binnen- en buitenland en de dag is te kort om alles te vertellen.
        Nu gaan Jelle en ik samen verder op avontuur. Maar altijd nog als de Drie Musketiers.

        X

        Mark

        Mark - randwijk
        11 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Iljo Fluit
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Iljo - Ede
        10 februari 2020
        reactie 46
      • een herinnering aan Toke
        reactie 45   |   niet OK
        In Juni 1996 gingen Anita en ik Toke opzoeken in Noord-Italië. Toke had een dag vrij genomen en nam ons mee naar Venetië. De wachtrij bij de klokkentoren bij het San Marco plein was erg lang, toen wij daar aankwamen. Toke herkende één of enkele wachters en maakte een kort en gezellig praatje met ze. Daarna konden we “achterom“ snel naar boven. Bij de Brug der Zuchten dezelfde tactiek. Beide keren bedankte Toke de wachters hartelijk en zij keken uit naar de volgende ontmoeting met Toke. Altijd gemakkelijk voor het volgende bezoek :). Daarna liet Toke ons nog enkele bijzondere verborgen plekjes gezien, zoals mooie kanaaltjes en pleintjes, waar een doorsnee toerist niet komt.
        Toke nam ons later die week mee naar een restaurant, dat in de heuvels lag. Geen idee waar het was, maar het was ruim een uur rijden, het was er lekker koel en heerlijk eten. Dat uurtje rijden was bijzaak. Natuurlijk kende Toke de gastheer en gastvrouw. Ze maakten regelmatig tijd voor een praatje met ons. Nou ja, met Toke dan. Een knuffel bij het afscheid en Toke moest maar snel terugkomen.

        joop - Nijmegen
        10 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Dag lieve Toke
        reactie 44   |   niet OK
        Wat ben ik geschrokken van dit verschrikkelijke bericht. Ik heb ook de berichtgevingen op Facebook in de tijd dat het slechter met haar ging helaas gemist. In september jl. heeft ze me nog foto's gestuurd, wat had ik toen graag geweten dat ze ongeneeslijk ziek was...

        Ik ken Toke nog uit de tijd dat ik stage liep bij StudyTravel en Toke daar ook werkzaam was. Wat een energiek, levenslustig en positief mens is zij. Ze reisde toen al veel en was wereldwijs. In die tijd reed ze in een auto met een Italiaans kenteken, omdat ze ook vaak in het gebied rondom het Lago Maggiore verbleef. Als we dan Nijmegen in wilden rijden (naar StudyTravel) en je moest ritsen om op het keizer Karelplein te komen, reed ze helemaal naar voren en gooide ze haar auto snel voor de andere auto's met een onschuldig gebaar en een grote glimlach. 'Ach, ik heb een Italiaans kenteken, ze denken toch allemaal dat ik hier niet vandaan kom en dit een foutje is', zei ze dan. Moest ik telkens om lachen. En ze kwam er ook telkens mee weg, mede dankzij haar charme.
        Ook daarna zag ik Toke nog wel eens als ze naar Ravenstein kwam en daar de carnavalsoptocht keek. Wat is het raar dat ze daar nu niet meer zal staan.

        Ik wens jullie alle sterkte toe met het verwerken van het grote verlies van die lieve, goedlachse Toke.

        Annemarie - Huisseling
        10 februari 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie