gedenkplaats van

Bas Metzelaar

26-08-199311-03-2020
      UPDATE 17/3 11.45 uur | SITUATIE RONDOM CORONA-VIRUS | BEKIJK DEZE PAGINA GEREGELD VOOR HET LAATSTE NIEUWS EN DE STAND VAN ZAKEN RONDOM

      Het afscheid van Bas morgen op woensdag 18 maart, was door eerdere maatregelen al gemaximeerd tot 100 personen. Deze regel is nu definitief aangescherpt en gemaximeerd tot 30 personen. Dit heeft grote gevolgen voor het afscheid van Bas. En daarom is het volgende met en door de familie besloten.

      Het afscheid van Bas zal thuis met een zeer beperkt aantal en in besloten kring plaatsvinden. Het team van Patty Duijn zal dinsdag in de loop van de dag alle eerder genodigden in de groep van 100 bellen over de huidige situatie. Het gezin zal zelf de selecte groep voor de thuisceremonie benaderen met nadere informatie over tijd etc.

      Het idee is nu om woensdag een erehaag te maken bij Crematorium Alkmaar en Bas daar met een geweldig applaus te ontvangen. Zo geven we iedereen toch de kans Bas een laatste groet te brengen en het gezin troost en steun te bieden.

      U kunt woensdag vanaf 14.15 uur plaatsnemen op het parkeerterrein (gelieve niet eerder ivm andere plechtigheden). Rond 14.30 uur zal Bas aanrijden bij het crematorium.

      BELANGRIJK!!
      Wel doen we een beroep op ieders gezond verstand en het nemen van de eigen verantwoordelijkheid. Bent u niezerig, hoest u of heeft u griepsverschijnselen BLIJF THUIS!

      Wanneer u komt: houd de gepaste afstand van 1,5 meter met uw voorganger in acht. Dit is echt NOODZAAK. Geef elkaar geen handen maar bijvoorbeeld een woord of leg uw hand op uw hart als blijk van deelneming aan de familie en elkaar.

      Het is een uiterst vervelende situatie voor het gezin en alle betrokkenen. Wij rekenen dan ook op ieders begrip en medewerking hierin.

      Wij hopen u hiermee duidelijk te hebben geïnformeerd.
      Blijf deze site regelmatig bekijken voor de meest actuele situatie. Heeft u alsnog vragen voelt u ze vrij ons te stellen. Het liefst via email of whats app.

      Team Patty Duijn
      Begeleider bij leven en afscheid
      patty@pattyduijn.nl | whats app 06 51345056

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Bastian Musters
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Bastian - Amsterdam
        30 maart 2020
        reactie 114
      • Amber  Beekelaar
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Amber - Zandvoort
        29 maart 2020
        reactie 113
      • Lisa Tempelaars
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Lisa - Alkmaar
        24 maart 2020
        reactie 112
      • Willemijn Bos
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Willemijn - Leiden
        24 maart 2020
        reactie 111
      • Buurjongen Bas
        reactie 110   |   niet OK
        Lieve Karin, Hans en Niels,
        Wat was er voor jullie veel verdriet in de afgelopen weken en ook jaren. Jaren van strijd en leven tussen hoop en vrees. Wat vreselijk dat Bas deze oneerlijke strijd moest verliezen. Zo jong en sterk. Het is niet te bevatten.
        Wat is het een mooi en bijzonder afscheid geweest, ondanks alle toestanden en vervelende maatregelen vanwege het corona virus. De "letterlijke" afstand was groot, maar de emotionele afstand klein. En wat waren er veel mensen om Bas uitgeleide te doen naar een situatie waarin hij niet meer hoeft te lijden.
        Mooi om het verhaal over Bas te lezen dat jullie op deze site schreven. Warm en liefdevol.
        Het leven van Bas heeft zich voor een groot deel buiten mijn gezichtsveld afgespeeld. Ik herinner me vooral de twee mooie blonde jongetjes die hier in de buurt speelden en met een skelter bezig waren. Verder herinner ik me Bas als een altijd vrolijke en sociale jongen die altijd groette of zijn hand opstak als we elkaar tegen kwamen in de steeg.
        Hij heeft een prachtig leven gehad, zijn dromen waargemaakt, maar moest helaas veel te vroeg afscheid nemen. Wat zal hij gemist worden.
        Ik wens jullie heel veel sterkte de komende tijd. Wat zal het moeilijk zijn het leven zonder Bas weer op te pakken. Veel kracht daarbij gewenst.
        Hopelijk zal het ook steun geven in het grote verdriet, dat er zo ontzettend veel mensen hebben laten blijken hoe bijzonder jullie Bas was !!
        Ik denk aan jullie!
        Veel lieve knuffels op afstand !
        Anja de Graaff

        Anja - Bergen NH
        22 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Bas, lieve vriend
        reactie 109   |   niet OK

        Toen ik jou op de skibaan leerde kennen, wisten we nog niet dat er nog heel wat gezamenlijke ski-uren aan zaten te komen. Jij was onder andere één van de redenen dat ik elke vrijdagmiddag weer stond te poppelen om naar ll primo te fietsen. Je competitiviteit en positiviteit maakte jou een hele leuke teamgenoot, maar vooral vriend. Al snel volgde naast de skilessen meerdere activiteiten. We gingen gewoon een heel weekend door, wat dacht je daarvan?! We begonnen op de vrijdag met skiën, maar snel werd dat verlengt met een filmpje, de volgende dag het mountainbikeparcour op, huiswerk maken en zondag toch nog maar even gamen voordat de drukke week weer begon.

        De vakanties in de sneeuw zijn voor mij de eerste vakanties geweest zonder ouders, maar daar merkte ik, in positieve zin, niets van. Jij kon alles wel; de skipassen regelen, het vervoer, mijn ski’s waxen en slijpen, je droeg ze nog net niet naar de lift… Van de week moesten Bas Marcussen en ik erg lachen om de filmpjes die je gemaakt had van onze vakanties met je Go Pro (zie link onderaan). Het viel ons op dat je bij mooie acties van jezelf de slowmotion functie totaal niet schroomde te gebruiken. Daarbij heb je een val van ons beide vast kunnen leggen, maar mijn val moest natuurlijk weer twee keer afgespeeld worden en dat uiteraard in slowmotion. Destijds nooit verwacht dat ik nu zo blij ben met deze beelden.

        Hoe ondernemend je was en hoe makkelijk alles je leek af te gaan - dat ik daar getuigen van ben geweest en van heb kunnen leren, ben ik je dankbaar voor.

        Soms heb je vrienden die op elkaar lijken en dezelfde rol vervullen. Maar jij Bas, jij was, maar voelde vooral, anders voor mij. Ik zal beloven zo vaak mogelijk naar boven te kijken.


        Youtube link Go Pro:
        https://www.youtube.com/watch?v=GgYiWbmS_Ic


        Sebastiaan - Bergen
        22 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • verhaal over onze Bas
        reactie 108   |   niet OK

        Eén grote wolk. Zo voelden de maanden voordat wij in 1993 vader en moeder werden. Een blauwe wolk, want daar heb ikzelf nooit aan getwijfeld: dit werd ‘ons Bassie’. Een goeie meisjesnaam is eigenlijk niet eens in ons opgekomen. En wat een ‘Bas’ is het geworden! Een man met een passie – vliegen – een sportman, maar vooral een geweldige zoon, broer, kleinzoon, vriend, neef. We kijken met liefde met jullie terug op zijn intense leven.
        Bas en ik hadden een oersterke band, zonder woorden. Een onzichtbare navelstreng, zo voelde het.
        In zijn babytijd maakten we lange wandelingen, de polder in. Bas liggend in mijn eigen oude kinderwagen, turend naar de wolken boven hem. Zou daar zijn fascinatie voor het vliegen zijn begonnen?
        Bas was niet alleen ons eerste kind, maar ook het eerste kleinkind van oma en opa Kaandorp. En met opa had hij een wel heel speciaal bondje. Die wist ook al snel: dat wordt later een piloot. Stond hij met Bas op de arm in de tuin, en Bas maar wijzen naar de vliegtuigen in de lucht. En wat heeft opa uiteindelijk gelijk gekregen!
        Ons geluk werd verdubbeld met de komst van Niels, net zo’n zoete baby als Bas. Bas werd daarmee grote broer, een rol die hem vanaf dag 1 paste als een lievelingsjas. Hij was zó blij met Niels, en dat is altijd zo gebleven. Als ze met z’n tweeën waren, hadden ze genoeg aan elkaar. Zo herinneren wij ons nog heel goed dat Bas spijlen uit het ledikantje van Niels haalde, zodat Niels stiekem bij hem in bed kon kruipen. En hij maar denken dat we het niet zagen…
        Bas, dat was ook: spelen. Úren! Als dreumesje in zijn eentje, autootjes in een rijtje op het vloerkleed zetten en dan naar de andere kant van het kleed om daar hetzelfde te doen. Niet kruipend, maar billenschuivend, want zó verplaatste hij zich. Daarna natuurlijk met Niels. Buiten spelen vooral, alles uit de schuur slepen als speelmateriaal. En als er binnen werd gespeeld, dan was dat met Lego. Dozenvol staan er op onze zolder. Inmiddels ging Bas naar de Willem-Alexanderschool en daar maakte hij nieuwe hartsvrienden. En ook met hen speelde hij het liefst buiten. In het bos bijvoorbeeld, waar de vader van een van hen een hut had gebouwd.
        Bas hield van bewegen, de buitenlucht, snelheid én van nieuwe dingen leren. Niet vreemd dus dat skiën zo goed bij hem paste. Hij deed het voor het eerst toen hij 6 jaar was, en hij werd er bloedfanatiek in. Trainen op techniek bij Il Primo, jarenlang. Slalomtraining, meedoen aan schoolkampioenschappen, en natuurlijk al die onvergetelijke vakanties met ons gezin, familie en vrienden. In Sonnleiten en op andere plekken. Afgelopen januari nog, voor de laatste keer, en hij heeft er uitgehaald wat erin zat. ‘Zo’, zei hij, ‘Dat nemen ze me niet meer af!’
        Via een van zijn schoolvrienden ontstond een nieuw draadje in zijn leven (en in dat van ons): de honkbal. Hij zal toen een jaar of 10 zijn geweest, en hij werd gegrepen door het spelletje. De tactiek boeide hem mateloos, en als catcher kon hij daarin zijn ei kwijt. Dat Niels dit ook in zich had, vond hij geweldig. Het begon allemaal bij The Bears, toen naar Alcmaria, Herons en het Noord-Hollands team. Maar hij speelde ook een tijd niet, toen hij zijn aandacht nodig had voor zijn examen en opleiding. Ondertussen bleef het wel steeds kriebelen en haakte hij weer aan als het kon. Zo beleefde hij met The Bears in 2010 een unieke Italiaanse honkbalzomer.
        Zolang Bas op de basisschool zat, kampeerden we ‘s zomers in Nederland. Vaste prik en gouden tijden voor een buitenkind als Bas. Spelen met andere kinderen als het zo uit kwam, maar toch vooral met Niels. Dat was eigenlijk genoeg. Daarnaast deden we Bas in vakanties een groot plezier met een rit in een stoomtrein, want ook dat boeide hem mateloos. Techniek, engineering, het zat er echt al vroeg in bij hem. Daarom hield hij ook zo van de molen in Zijpe, waarvan we de wieken zaterdag zelf in de rouwstand hebben mogen zetten.
        In de zomer voor hij naar de middelbare school zou gaan, in 2005, gingen we voor het eerst vliegen met de jongens. Naar Griekenland. En dat kondigden we aan op een duintop, met uitzicht op het zweefvliegveld van Castricum. Dezelfde zweefvliegclub waarvan Bas later enthousiast lid zou worden.
        Een Griekse vakantie dus. Waar Bas ging duiken terwijl hij er eigenlijk te jong voor was. Maar goed, omdat hij in Nederland al wat lessen had gehad, mocht het uiteindelijk. Ook dat pikte hij snel op en ging hij tot afgrijzen van de instructeur veel dieper dan mocht. Geen probleem hoor, volgens Bas (handgebaar?). Maar toen hij vervolgens bovenop een zelf opgedoken zee-egelskelet ging zitten en het ding daarmee verpletterde, was hij toch weer even een klein jongetje. Tranen met tuiten…

        Daarna volgden nog een vliegvakanties. Naar Amerika, in het jaar dat Niels naar de middelbare school ging. Een geweldige ervaring, met honkbal en een eerste biertje, waarvan hij een dag op de achterbank moest bijkomen. En een trip naar New York, ook dankzij Niels, waar we met z’n vieren op de tribune van de New York Mets hebben gezeten.
        Ja, de middelbare school. Dat had wat voeten in de aarde. Want zijn cito-uitslag was eigenlijk net niet hoog genoeg om naar de havo te mogen. Maar dat wilde hij wel per se, want ja, hij had nu eenmaal een missie: piloot worden. En dat heeft hij met keihard werken voor elkaar gekregen. Glansrijk geslaagd voor de havo en door naar het volgende station: de HvA. En ook daarvoor had hij een uitgestippelde strategie, inclusief plan B. Zodat hij altijd nog engineer kon worden als het vliegen op niets zou uitlopen. Maar dat lukte hem wél!
        Wat heeft hij het goed gedaan en wat heeft hij geleefd. En wat heeft hij daarnaast ook altijd aandacht gehouden voor zijn omgeving, mensen met elkaar verbonden en goed voor anderen gezorgd. Voor vrienden, medestudenten, neven en nichten. En in de eerste plaats voor ons. Hij heeft ons altijd proberen te ontzien: ‘komt goed’. Maar hij heeft waarschijnlijk meer dan wij gevoeld dat het niet de goede kant opging.
        Bas is en blijft onze oudste zoon. Die navelstreng houdt ons verbonden. Voor altijd.
        Raad eens hoeveel ik van je hou?
        Tot de sterren en er voorbij…




        Karin&Hans - Bergen
        20 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 107   |   niet OK
        Beste Bas,

        Bij Ryanair in Weeze heb ik het genoegen gehad om een aantal keer samen met je te vliegen. Onze eerste vlucht samen was naar Fuerteventura, dus genoeg tijd om elkaar te leren kennen. Beide komen we uit de kop van Noord Holland dus we hadden gelijk een klik.
        Je vertelde enthousiast over je tijd op Guernsey waar je je carrière was begonnen op de Dornier. Tussen de eilanden hoppen en veel starts en landingen, daar had je echt veel geleerd. En dat liet je gelijk zien bij de nadering in Fuerteventura door een strak gevlogen approach en landing. Daar wil ik vaker mee vliegen dacht ik na deze dag.

        Helaas werd eind 2018 die verschrikkelijke ziekte bij jou ontdekt en moest je stoppen met vliegen maar ik had vertrouwen dat jij hier bovenop zou komen. Vorige maand nog dronken we samen een biertje op het Transavia co-piloten feest in Amsterdam. Enthousiast als je altijd was vertelde je dat het allemaal de goede kant op leek te gaan. Je medical had je weer bijna in je bezit en dan was het nog een kwestie van je brevet aanvragen en je kon weer gaan doen waar je zo goed in was en van kon genieten: vliegen. Helaas mocht het niet zo zijn. Ondanks jouw bewonderenswaardige vechtlust, positiviteit en humor.

        Ik wens familie en vrienden heel veel sterkte met dit grote verlies.

        Niels van Duin

        Niels - Obdam
        20 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 106   |   niet OK
        Lieve Bas,

        Mijn ontmoeting met jou was bij Robbert en Myriam thuis. We speelden ‘Cards Against Humanity’, een spel wat je hun cadeau had gedaan. Het doel van dit spel is om met een kaarten combinatie zo hard mogelijke grappen te maken. Soms net over het randje. Dit ging je echt goed af ;) We hebben heel wat gelachen die avond, ondanks dat je in de week daarop aan een nieuwe behandeling zou gaan beginnen in Rotterdam. Je moest en zou er weer bovenop komen.

        Niels (mijn man) was je collega bij Ryanair. Hij belde me ’s avonds enthousiast nadat hij de eerste keer met jou gevlogen had. Het was een super gezellige dag en ook nog eens extra relaxed, want het was niet alleen maar gezellig maar je kon ook nog eens goed vliegen. Dit is mij bij gebleven, omdat Niels vertelde dat jij uit Bergen kwam (en wij uit Obdam).
        Wat super oneerlijk dat dit jou moest overkomen!
        Ik wens je ouders, broertje en alle dierbare mensen om jou heen heel veel sterkte met dit grote verlies.

        Liefs, Nicole Ooteman

        Nicole - Obdam
        20 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Herinneringen van de Human Factors Adviesgroep aan Bas Metzelaar
        reactie 105   |   niet OK
        Wij herinneren Bas als een fijne, deskundige en betrokken simulator instructeur tijdens onze trainingen ‘Leren van de Luchtvaart’ voor medewerkers uit de zorg- en de hulpverlening.

        Bas begeleidde deelnemers aan die trainingen bij hun simulatie oefeningen in de cockpit van de Boeing 737. Niet eenvoudig omdat niemand afkomstig is uit de luchtvaart en dus onkundig van wat er tijdens de ‘vlucht’ gedaan moet worden. Nieuwsgierig, beetje gespannen als ze waren wist hij alle deelnemers op hun gemak te stellen en tot fantastische prestaties achter de stuurknuppel te krijgen. Ze hadden vertrouwen in Bas en genoten van zijn manier van werken.
        Dat was nog in de tijd dat Bas zocht naar een baan. Toen hij die kreeg bij Ryanair waren we blij voor Bas maar we gingen hem wel enorm missen bij onze trainingen.

        Tot het moment dat we een simulator instructeur tekort kwamen. Zou Bas….? We zochten contact. Hij wilde graag maar zat ver weg in Madrid. We regelden een ticket voor de ochtend van de trainingsdag. En zowaar, daar zat Bas die middag weer in de simulator, samen met zijn nerveuze ‘crew’, of het nooit anders geweest was.

        Graag hadden we zijn naam op het lijstje van simulator instructeurs gehouden. Maar wat we die gedenkwaardige dag helaas niet konden weten was dat we Bas voor de laatste keer bij ons zouden zien optreden. Aan die gedachte zullen we moeten wennen.

        Wij wensen familie, collega’s en vrienden van Bas veel sterkte met dit verlies.

        Human Factors Adviesgroep,

        Mario Schoonderwoerd
        Erik Timmermans
        Bert Timmermans
        Rogier van Buren

        Bert - Apeldoorn
        20 maart 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie