gedenkplaats van

Cynthia Fraikin

09-02-197203-12-2017

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Een lach en een traan
        reactie 71   |   niet OK

        Sandra - Purmerend
        1 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Voor altijd bij ons ????
        reactie 70   |   niet OK

        Sandra - Purmerend
        1 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Tamara Veen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Tamara - Den Haag
        1 november 2018
        reactie 69
      • Ik denk nog vaak aan je
        reactie 68   |   niet OK
        Lieve Cynthia,
        Weet je dat ik vaak nog aan je denk? Vanochtend nog. Vroeger als klein meisje logeerde ik vaak bij Cécile en soms mochten we op jouw kamer komen. Maar alleen als je erbij was :-) En als grote zus die alles wist, leerde jij ons hoe je de rode en blauwe randjes van witte sportsokken zó kon wegwerken, dat je ze niet meer zag. Het was dan net alsof we lage, witte sokjes in onze gympen hadden. Absoluut van groot belang op die leeftijd. Ik draag natuurlijk geen witte sportsokken meer, maar vaak als ik het randje van mijn sokken naar beneden vouw en weer een stukje terug omhoogvouw, dan denk ik aan jou. Aan die lieve grote zus van mijn beste vriendinnetje op de basisschool. Die ons dat soort dingen leerde. Die ons haar invlocht, of juist een hoge paardenstaart maakte, zoals Madonna had.
        Later, een jaar vóór jouw overlijden denk ik, zag ik in de buurt van mijn werk een lange blonde vrouw met een blauwe trenchcoat, met witte randjes. Ik herkende je meteen. Je stralende lach en vriendelijke gezicht was niets veranderd. Ik dacht dat je met een groepje collega’s stond, dus ik wilde je niet storen en ik ben doorgelopen. Ik hoopte je later nog eens te treffen. Maar helaas lieve Cynthia. Wat een schok was het te horen dat jij was overleden. Zo jong. Zo’n stralende vrouw, dat kan ik tot op de dag van vandaag moeilijk rijmen. Ik ben zelf ook moeder, dochter, zus en vrouw van, en ik kan me het verdriet niet indenken dat jij zult hebben gehad, toen je wist dat je zou overlijden. Ook daar denk ik vaak aan.
        Ik wens jouw zoon, je man, jouw lieve zusje en alle andere familie veel sterkte. Het is bijna een jaar geleden dat je overleed. Ze zeggen dat tijd alle wonden heelt. Maar als ik al zo vaak aan jou denk, hoe is dat dan wel niet voor hen? Dag Cynthia, je was een schat. Liefs, Eveline

        Eveline - Purmerend
        16 oktober 2018

        Deel deze pagina:

      • Byron Brantenaar
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Byron - Hoofddorp
        11 juli 2018
        reactie 67
      • Byron Brantenaar
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Byron - Hoofddorp
        11 juli 2018
        reactie 66
      • Byron Brantenaar
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Byron - Hoofddorp
        1 juli 2018
        reactie 65
      • Renée Frabsz
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Renée - Bloemendaal
        1 april 2018
        reactie 64
      • Onuitwisbare herinneringen
        reactie 63   |   niet OK
        Dag lieve Cynthia,
        Een paar weken verder en ik weet nog steeds niet de juiste woorden te vinden om aan jouw Memori toe te voegen. Het klopt gewoon ook niet, om voor jou een memorandum te moeten schrijven en toch is het de realiteit. Je bent er niet meer, tenminste niet meer met je aardse lichaam. Vorige week verscheen je in een droom, ik werd wakker en hoopte dat het geen droom was maar dat je even gedag kwam zeggen. Of dat zo is, geen idee, maar ik vond het fijn je stralende lach weer even te 'zien'.

        Ik heb het geluk gehad dat jij in mijn leven kwam op de middelbare school. Samen met Sandra, Simone en Brigitte hebben we het zo leuk en goed gehad! We verloren elkaar uit het oog maar een paar jaar geleden zijn we weer met z'n allen op pad geweest. Alsof die jaren nooit verstreken waren. 'Wat' ouder waren we, maar de band met elkaar was er nog steeds. In maart 2017 zat je hier bij mij op de bank en vertelde je ons het verschrikkelijke nieuws: hoe hard je ook vocht, hoe sterk jouw wilskracht ook was en hoe graag je ook bij jouw mannen wilde blijven, het leven had een ander plan met jou.....

        Op 9 februari zijn Simone, Sandra, Brigitte en ik bij elkaar om jouw geboortedag te vieren. Want wat heb jij veel gegeven aan de mensen om je heen. En ook al ben je niet meer bij ons, het feit dat jij in ons leven bent geweest is iets om voor altijd te blijven vieren.

        Dag mooi, lief mens...

        Byron, Juri, Cécile, Trees en Jan,
        In jullie hart is ze voor altijd bij jullie. Ik denk dat ze de mooiste kamers in jullie hart heeft uitgezocht om voortaan in te 'wonen'. Heel veel sterkte en kracht gewenst om haar verlies een plek te geven.


        Mirjam - Zoetermeer
        17 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • Doorgaan...
        reactie 62   |   niet OK
        We moeten door...
        Soms willen we dat even niet maar de tijd duwt ons vooruit.
        Maar we doen dat wel met jou in ons hart.
        En ik (wij, The Boys) zullen er altijd zijn voor onze gabber Jury & grote kleine vriend Byron zijn!
        FRIENDS 4 LIFE!!!
        Waar je ook bent, Liefs.... XXX

        René

        René - Bussum
        28 december 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie