gedenkplaats van

Dirk Willem Theo Smalbraak

01-11-193925-11-2019
      Never a dull moment

      Na een bijzonder leven is overleden

      Dirk Willem Theo Smalbraak
      anesthesist in ruste

      We nemen afscheid van de alerliefste vader, ex-man, opa, schoonvader, broer, papa2, oom, zwager, vriend en wereldkampioen.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Een bijzonder mens en collega
        reactie 27   |   niet OK

        In 2003 kwam ik Dirk tegen als Anesthesioloog in het Sint Franciscus (Gasthuis), een zeer aimabel en ook bijzonder mens. Mooie verhalen, sigaartje, nooit onder de indruk van wat er dan ook voor hectiek aan de hand was en altijd collegiaal. Mooi dat ik je heb leren kennen. Het was een korte maar fijne tijd samen en we hebben het in de Maatschap (tegenwoordig Vakgroep) nog vaak over de bijzondere oude tijd, waar je met zijn 3-en later 4-en en 5-en (enzovoorts) de hele tent draaiende hield en tegelijkertijd ook nog wat buitenlokaties bediende zoals het Dirksland en het Havenziekenhuis. Een "ikoon" is verdwenen. R.I.P.


        Marcel - Bergschenhoek
        12 december 2019

        Deel deze pagina:

      • Dag lieve pap
        reactie 26   |   niet OK
        Mijn vader was altijd heel goed in spreken. Hij begon wel steevast pas op het laatste moment aan zijn speech, een eigenschap die ik overigens van hem heb overgenomen. Maar soms begon zelfs ik mij zorgen te maken. ‘Pap, het is morgen al! Wat ga je zeggen?? Je hebt nog helemaal niets!’ ‘Kindje, kindje, maak je geen zorgen, het komt allemaal goed.’
        Het kwam inderdaad ook altijd goed. Zoals hij sprak bij zijn pensionering. En zoals hij sprak op de begrafenis van mijn oom Wouter, zo mooi was dat. Dat was een van zijn beste vrienden, eigenlijk zijn broer. Wij hebben heel veel foto’s bekeken de afgelopen dagen, van onze heerlijke zonovergoten vakanties vroeger. Waar pappa en Wouter avond aan avond de meest bijzondere marketingplannen maakten voor de meest krankzinnige uitvindingen, waarvoor zij een ‘gat in de markt’ hadden ontdekt en waar zij schatrijk mee zouden worden. Allemaal nooit uitgevoerd uiteraard.
        Van zakelijk avonturen van anderen kon hij ook erg genieten. Van die van mijn moeder, later van die van mij en van Nicoline. Van mooie kansen werd hij enorm enthousiast en hij had minder oog voor risico’s of voor minder verstandige aspecten van een leuk plan. Ik zal nooit vergeten dat ik net 6 was, toen we naar het concert van Michael Jackson gingen in de Kuip.
        Mijn vaders lievelingsherinnering van toen ik klein was heeft hij het afgelopen jaar nog vaak gememoreerd. Ik was een kleuter en wij liepen hand in hand op de Voorstraat in Delft. Er was een voorval, wat precies gebeurde was voor de herinnering niet relevant. Maar er was iemand die iets onaardigs deed tegen pappa. Ik, als kleuter, voelde dat haarfijn aan. Ik keek naar hem op en zei: ‘dat vinden wij niet leuk hè pappa, zal ik hem een klapje geven?’
        De verbondenheid die wij voelden was zo vanzelfsprekend en zo natuurlijk. Als wij de humor inzagen van een bepaalde situatie hadden wij aan één blik genoeg om enorme pret te hebben, ook al had de rest van een gezelschap dan niets in de gaten.
        Zijn onvoorwaardelijke trots en liefde, zoals ik die altijd heb gevoeld, heb ik de afgelopen jaren ook kunnen herbeleven met mijn dochter Luana.
        Al vanaf haar geboorte had mijn vader direct in de gaten dat zij, net als Nicoline en ik, een heel bijzonder meisje is. Ongelooflijk lief en buitengewoon slim.
        Glunderend van trots vroeg hij in de Vermeer elke keer opnieuw om zich heen of ze zijn kleindochter Luana al kenden.
        De laatste keer was Luana zelf trouwens ook supertrots. Omdat zij helemaal zelf was komen fietsen op haar grote nieuwe fiets. Toen wij weggingen hebben wij nog een extra rondje voorlangs gereden, om nog een keer naar opa te kunnen zwaaien vanaf de fiets. Hij stond intens te genieten en te lachen voor het raam.

        Vandaag zwaaien wij voor de laatste keer, dag lieve pap

        Lisette - Amsterdam
        6 december 2019

        Deel deze pagina:

      • Multitalent
        reactie 25   |   niet OK

        Aristocraat zonder titel
        Archivaris zonder kast
        Bestuurder zonder agenda
        Bibliothecaris zonder alfabet
        Boekhouder zonder ordner
        Chauffeur zonder angst
        Deejay zonder tatoeage
        Dokter zonder ego
        Musicus zonder instrument
        Netwerker zonder computer
        Regelaar zonder datum
        Reiziger zonder haast
        Vriend zonder afspraak
        Digibeet met YouTube


        Annelies - DELFT
        5 december 2019

        Deel deze pagina:

      • Lieve Dirk
        reactie 24   |   niet OK
        Mijn lieve oom Dirk
        Ik herinner hem als een rustige, zachtaardige man met een luisterend oor en veel humor. Ik weet nog goed dat ik op familieverjaardagen me vaak een beetje terugtrok op een rustige plek omdat soms het lawaai en de herrie me te veel werd en behoefte had aan wat rust. Niemand begreep dat echt, maar Dirk wel. Hij had vaak datzelfde gevoel. Soms zaten we naast elkaar en zeiden we niet zo veel en soms had ik met hem een goed gesprek dat vakopleiding wat meer diepgang had dan de dagelijkse dingen.
        Ik weet ook nog dat we een keer met de hele familie in de herfstvakantie naar het Speulderbos gingen. Het was toen buiten erg koud en ik had geen handschoenen aan. Mijn handen waren bevroren als ijsblokjes. Dirk maakte mijn handen toen warm door mijn handen vast te pakken .

        Katharina - Noordwijk
        4 december 2019

        Deel deze pagina:

      • Dirk
        reactie 23   |   niet OK
        I had many conversations with Dirk. I liked him a lot, he was an interesting and kind man.
        I send Nicoline, Lisette and Ingrid all my love."

        Costas - Noordwijk
        4 december 2019

        Deel deze pagina:

      • herineringen aan Dirk deel2
        reactie 22   |   niet OK
        Ik zal proberen dit verder uit te leggen.
        - Zijn vakbekwaamheid. Dirk was een heel goede, deskundige, uiterst ervaren en veilige anesthesist. Toch kon hij het niet laten om te kijken waar de grenzen van veiligheid lagen. Een voorbeeld was zijn in Nederland absolute unieke methode om volwassenen te sluderen.(=van hun keelamandelen te ontdoen met een soort guillotineachig mes) Het bleek in zijn handen maar dan ook alleen in zijn handen jarenlang een uiterst efficiënte en veilige techniek, die helaas nooit in anesthesiologieland zal worden erkend, sterker nog om met de woorden van onze ex-collega KNO arts, tevens anesthesist Berkovic die nu 91 jaar is te spreken: “Als hierbij iets gebeurt, collega, is er geen advocaat te vinden in Nederland die u zal verdedigen en geen rechter die u zal vrijspreken”. Maar bij Dirk ging dit altijd goed. Ikzelf durfde het niet.
        - Zijn speciale gevoel voor humor, dat altijd in zijn brein actief en creatief was en ook altijd paraat. Voorbeeld: Dirk dacht vaak over van alles en nog wat na en had dan ineens zoals hij dat noemde “een gat in de markt ”ontdekt. Zo had hij voor plastisch chirurgen de omgekeerde flapoorcorrectie bedacht. Als je ouder werd en hardhorend dan moest iedereen i.p.v. een hoorapparaat te nemen eerst zijn oren tot flaporen laten corrigeren. Dan kon je dat hoortoestel nog jaren uitstellen. En het grappige was, hij meende dit serieus.
        - Zijn dag- en nachtritme of liever het afwezig zijn daarvan. Hij waakte en sliep eigenlijk altijd tegelijkertijd met de nadruk op waak. In de beginjaren van onze maatschap belde Dirk regelmatig ‘s nachts om 3 uur op om even wat te bespreken of hij had weer een gat in de markt gevonden, waar hij het dringend over wilde hebben, geen idee hebbend dat het midden in de nacht was. Dan zei je “sorry Dirk maar het is 3 uur in de nacht. En dan antwoordde Dirk verbaasd. “Is het al zo laat?” Daarom Had Dirk er ook geen enkele moeite mee om diensten te draaien, sterker nog hij deed dat graag. De keerzijde was dat als we een belangrijke vergadering hadden bv met de RvB en je keek naar Dirk dan zat hij vrijwel altijd opzichtig te knikkebollen. Dirk was ook altijd bereid diensten van je over te nemen als er iets was of als de dienst je slecht uitkwam. Dirk was een fantastische collega, waar je zonder gêne met al je problemen hoe gek ook terecht kon. Dirk vond niets te gek.
        - Dirk zijn talent voor administratie of liever het afwezig zijn daarvan. Graag deed Dirk zijn eigen financiële administratie tijdens de dienst op het ziekenhuis. Hij had dan 3 plastic zakken, 1 met onbetaalde rekeningen, 1 met betaalde rekeningen en 1 met aanmaningen. Het ging dan als volgt: hij pakte een aanmaning, zocht er de rekening bij, betaalde, nietje erin en dan in de zak met betaalde rekeningen. Simpel, efficiënt maar ietwat primitief. Maar dan weer de tegenstelling. Op een gegeven moment is Dirk zich bezig gaan houden met de codering van onze verrichtingen en dat ging op wat wij zo noemden .de witte kaartjes. Dat was in de tijd dat iedereen nog begreep, ook de patiënt wat we declareerden en of het klopte. Nu begrijpt niemand en ook de specialist zelf niets meer van zijn eigen declaraties, doordat de zorgverzekeraars ingezet hebben op transparantie. Die codering ging dan bij Dirk ineens met een enorme inzet, discipline en perfecte zorgvuldigheid. Hieruit blijkt weer zo’n tegenstelling.
        - Dirk had eigenlijk altijd een goed humeur deed me altijd een beetje aan Ollie B Bommel denken, een heer van stand, maar dan wel tot het moment dat het omsloeg. Het koste erg veel moeite om hem boos te krijgen. De meesten lukt dat nooit, zeker vrouwen niet, maar als dat wel lukte berg je dan maar, dan waren voor lange tijd de rapen gaar. Een van onze kaakchirurgen weet daar nog goed over mee te praten. Dat kwam gewoon nooit meer goed en dan had je een slecht leven op de OK.


        Dirk had veel moeite om zijn mooie vak vaarwel te zeggen en met pensioen te gaan. Dat was in 2005.
        Hij begon langzaam ook wat problemen te krijgen met zijn gezondheid.
        Hij kreeg het een keer op de parkeerplaats van het ziekenhuis plotseling benauwd en bleek een longembolie te hebben. Zo kwam hij ongewild in het medische circuit terecht. Achteraf was dat een geluk bij een ongeluk want het bleek dat hij diabetes had, die waarschijnlijk al veel langer bestond. Maar Dirk had weinig met discipline en dat heb je nodig voor een goede regulatie van diabetes, dus ging dat niet altijd goed. Hij was zoals dat heet niet altijd therapietrouw.
        Helaas heeft de maatschap de jaren na zijn pensionering weinig contact gehad met Dirk. Het leek alsof hij zich bewust terugtrok en geen contact wilde. Zoals zoveel dingen bij Dirk hebben we dat nooit begrepen.
        Vorig jaar hebben mijn oude maat Willem Jansen en ik hem nog eens bezocht in zijn verzorgingshuis hier in Amsterdam. Het was een heel gezellig bezoek. Dirk zat enorm op zijn praatstoel en had er duidelijk heel veel plezier in. Helaas was hij aan een rolstoel gekluisterd omdat zijn

        Eric - Bergschenhoek
        4 december 2019

        Deel deze pagina:

      • herinneringen aan Dirk deel1
        reactie 21   |   niet OK
        Dirk is overleden, hij is 1 november 80jr geworden, een mooie leeftijd, hij moet een erg sterk lichaam gehad hebben, gezien zijn levensstijl in de lange tijd dat ik hem mocht meemaken. In zijn studenten jaren was hij echter topsporter. Hij roeide bij Njort en behoorde in die tijd tot de top van Nederland. Hij heeft nog altijd een Nederlands record op zijn naam staan. Ik meen de overnaadse 2 met of zonder stuurman. Dat nummer bestaat niet meer, dus zal hij altijd dat record houden.
        Zoals je vaak ziet bij topsporters trainen ze slecht af, blijven veel eten en bewegen nog maar weinig. Maar hun lijf is in basis erg sterk.
        Zo ook bij Dirk. Dus toen ik hem leerde kennen tijdens mijn opleiding in AMC Leiden was hij te dik en bewoog hij weinig. We hebben het dan over rond 1973. Dirk was toen al een oudere assistent en ik het jonge broekje. Heb veel van hem geleerd en van hem genoten als wel heel bijzonder mens. Inderdaad bij Dirk “never a dull moment”. Ik herinner mij dat hij op refereeravonden heel overtuigende verhalen over ons vakgebied kon vertellen waar iedereen erg van onder de indruk was. Later vertelde hij dan dat hij ze volledig uit zijn duim had gezogen tot verbijstering van eenieder.
        Ook kon hij de hele refereeravond knikkebollend en slapend doorbrengen.
        Van tevoren hadden we dan vaak in een restaurant in Leiden gegeten om de refereeravond goed te kunnen doorkomen en dan informeerde Dirk altijd geïnteresseerd naar de toetjes. De ober noemde ze dan op en Dirk riep dan standaard enthousiast: Ober: Doet u me ze maar allemaal.
        We hebben een keer de refereerruimte met z’n allen zachtjes verlaten. Dirk bleef er alleen achter zat weer lekker te dommelen en heeft er nog uren heerlijk doorgeslapen.
        Na de opleiding in Leiden is Dirk met Pim Verbossche in het St Franciscus Gasthuis begonnen als minimaatschap, gezellig met z’n 2en op 8 Ok’s.
        In 1977 werd ik door Dirk gevraagd om in het SFG te komen werken in hun maatschap omdat 8 Ok’s toch wat pittig begon te worden. De samenwerking heeft 28 jaar zonder problemen standgehouden. Eerst gedrieën en bij zijn pensionering in 2005 met 8. Daarna werd de maatschap in snel tempo groter. Al was je jaren erg goed bevriend met Dirk, echt doorgronden deed je hem nooit.
        Maar Dirk was een uiterst loyale maat, waarmee het heel plezierig samenwerken was.
        Hij had wel een buitengewoon ingewikkelde karakterstructuur met heel veel tegenstellingen en onverwachtheden. Dat juist maakte hem zo’n bijzonder iemand. Hij had een speciaal goed ontwikkeld gevoel voor humor, een heel apart slaap en waakritme, nogal slecht ontwikkeld gevoel voor discipline en gebrekkige administratieve vaardigheden. Maar hij was een uitmuntend anesthesist met veel gevoel voor de patiënt en zijn vak.

        Eric - Bergschenhoek
        4 december 2019

        Deel deze pagina:

      • Vreugde
        reactie 20   |   niet OK

        "Wanneer je verdrietig bent,
        blik dan opnieuw in je hart
        en je zult zien dat je weent
        om wat je vreugde schonk."

        Kahlil Gibran


        Annelies - DELFT
        4 december 2019

        Deel deze pagina:

      • Lieve Dirk
        reactie 19   |   niet OK
        Ik heriner me Dirk als een lieve, rustige, sympatieke man die voor iedereen klaar stond. Ik weet nog een keer op de verjaardag van isabel dat ik een splinter stokje in mijn keel bleef zitten en het was best eng. Dirk twijfelde geen moment om iedereen te verlate om met mij per linea recta naar het ziekenhuis te gaan en hij hielp me daar ook meteen en gaf me alle aandacht. Dirk onthoud ik als een zeer intelligente en hulpvaardige man. Veel sterkte in deze zware periode. Rust zacht xx Christina

        Christina - Noordwijk
        3 december 2019

        Deel deze pagina:

      • Een waardevol en betekenisvol leven, voor veel mensen heeft Dirk veel betekend
        reactie 18   |   niet OK
        Lieve familieleden en vrienden van dirk, fijn dat we met zoveel zijn…iedereen hier heeft zijn eigen herinneringen aan Dirk …. de dood van een geliefde maakt verdrietig maar verbindt ons ook… ik wil een paar anekdotes vertellen, die typerend zijn voor Dirk.
        Ik leerde Dirk kennen eind jaren 70 : heb je zin om samen met mij naar een concert van Bob Dylan te gaan...ja ik vond dat heel leuk, de volgende dag zei hij, ik hoop dat je het niet erg vindt, maar ik heb nog een paar mensen uitgenodigd…nee natuurlijk vind ik dat niet erg…. en wat bleek we gingen met zijn 31en naar het concert.
        Zo was het begin en het was een voorbode hoe ons huwelijk zou worden. Als snel namelijk besloten we elkaar niet meer los te laten, ik hield van zijn stem, de met zorg gekozen woorden, zijn hoffelijkheid, zijn humor, zijn begrip en zijn ruime hart en ook zijn mateloosheid bekoorde mij, hoewel dat later een valkuil werd.
        Dirk was mateloos, als hij bv meeging als ik een spijkerbroek ging kopen en ik vond er een die mij beviel, zei hij altijd: koop er nog een paar, als hij ontdekte dat ik een soort chocola of kaas of parfum lekker vond, werd ik erin bedolven…lag de ijskast vol met mijn lievelingschocola.
        Dirk was een hele voorkomende en hele lieve man niet alleen voor mij en zijn kinderen maar voor heel veel mensen, die met hem in aanraking kwamen. Het lag in zijn aard om behulpzaam te zijn en hoe heerlijk was het onder zijn liefde bedolven te worden…Dirk zei aan het begin van ons huwelijk: ik weet niet of ik wel een goede vader kan zijn…en hij was zeker geen standaard vader, maar wel de meest liefdevolle. Zijn kinderen waren alles voor hem. Als iemand het waagde om maar iets te zeggen, dat misschien een beetje ongunstig was voor Liset of Nicoline of voor mij, dan kon die zich beter bergen…later moest Dirk dan wel weer om zichzelf lachen, want humor hielp ons altijd, ook in wat rumoerige tijden. Wat hadden we het altijd fijn met ons vieren, we voelden elkaar haarscherp aan, wat hebben we veel plezier gehad.
        Dirk was administratief niet zo zorgvuldig, hij gruwde van alles wat met paperassen te maken had, vooral als het ambtelijke stukken waren, hij had sowieso een hekel met alles wat met ambtenaren of gezag te maken had, maar op een dag, toen we op Schiphol waren en we ons paspoort moesten laten zien, bleek zijn paspoort verlopen te zijn , maar hij kon een soort noodpaspoort krijgen, omdat het nogal lang duurde, ging ik alvast naar de gate…iedereen zat al in het vliegtuig … we gaan nu echt vertrekken zei de stewardess…wacht nog even, hij komt er zo aan…en samen keken we de hal in en ja daar kwam hij, op zijn dooie gemakje lopend, misschien zelfs met een sigaar in zijn hand…hij holt niet, riep de stewardess, nee dat kan hij ook niet, zei ik. Haast had hij nooit en hij liet zich door niets of niemand opjagen.
        Dirk was enorm belezen, wist altijd alles, hij was een wandelende encyclopedie ook van alle soorten muziek was hij een groot kenner en liefhebber. Op youtube vonden we een aantal nummer, waar hij de laatste tijd veel naar geluisterd heeft. Wij gaan nu luisteren naar Into the Mystic van Van Morrison, altijd al een lievelingsnummer van Dirk, het begint zacht, harmonieus en eindigt wild, onstuimig zoals ons leven samen ook was, zoals zijn eigen leven ook geweest is.

        ingrid - Amsterdam
        3 december 2019

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie