gedenkplaats van

Frank Verhoog

05-03-198207-05-2018
      Het is zó waardevol voor Maaike en familie wanneer je hier jouw herinnering aan Frank achterlaat. Dank!

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Evelien Borst
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Evelien Borst - Heemstede
        21 juni 2018
        reactie 57
      • Victim of Torment
        reactie 56   |   niet OK

        Frank in zijn tienerjaren in het bandje Victim of Torment

        Victim of Torment - Velsen
        16 juni 2018

        Deel deze pagina:

      • Rest well buddy.
        reactie 55   |   niet OK
        Man, it was sad hearing the news of your passing, just before we were talking about things in life.
        Known you for years and you were the most chilled guy going. Many memories of sharing the good old psytrance songs late in to the night.
        Many games of quake too.
        Till we meet again.
        Take care Frank.

        Stephen Walker - South Africa
        9 juni 2018

        Deel deze pagina:

      • Dag Frank
        reactie 54   |   niet OK

        Dag lieve Frank,dag.
        Lief was je voor onze dochter Maaike,
        Maaike was lief voor jou.
        14 jaar liefdevol samen.
        Je was haar "allesie".
        Liefde was jullie verbond.
        Nu is het stil, heel stil.
        Dag Frank,dag.....

        Jaap en Ida van Hooff - Alphen aan den Rijn.
        6 juni 2018

        Deel deze pagina:

      • Tuan Do Cao
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Tuan Do Cao - Paris
        26 mei 2018
        reactie 53
      • to fellow ql player
        reactie 52   |   niet OK
        Thx for all the games pal. Now R.I.P., whole QL community will remember you.

        PacOshIRE Accüsed - Swords
        24 mei 2018

        Deel deze pagina:

      • Grrr...
        reactie 51   |   niet OK
        Frank,
        Ik heb je een paar jaar geleden leren kennen in dat schietspelletje op de computer... We hadden meteen een klik want je interesses kwamen sterk overeen met de mijne. Synthesizers, Commodore 64, SID chip muziek, sequencers, electronica etc. Terwijl we elkaar nog nooit gezien hadden heb je me zelfs nog eens een computer muis die je over had en een commodore 64 cartridge per post opgestuurd en je wilde er niets voor terug. Doe maar een keer een biertje zei je....
        Dat hebben we gedaan, 1x in Amsterdam heb ik je in levende lijve mogen ontmoeten en heb ik je leren kennen als een zachtmoedig vriendelijk mens. Ik vind het ongelofelijk dat je nu al heen gegaan bent... Onverdiend en veel te jong.
        Omdat we eigenlijk best veel tijd samen (welliswaar virtueel) hebben doorgebracht, en veel gechat hebben zal ik je niet snel weer vergeten. Ik zal de wedstrijdjes die we 1 tegen 1 deden missen... :(
        Ik weet zeker dat je in de harten van hen die je op aarde achter gelaten hebt zal doorleven.

        Tabé ouwe reus, tot in het hiernamaals!

        Dennis Schaffers - Amsterdam
        21 mei 2018

        Deel deze pagina:

      • Jemig...
        reactie 50   |   niet OK
        Beste Frank, familie, vrienden en Maaike,
        Wat een afschuwelijk nieuws is dit. Niet te bevatten. Frank, rust zacht man...

        Buurman Joost - Haarlem
        20 mei 2018

        Deel deze pagina:

      • Buur
        reactie 49   |   niet OK
        Buren. 'Frank, mag de gitaar wat zachter?' Zullen we nooit meer vragen. Je mag zo hard je wilt ok? Knetterhard. Wat was het goed aan het aan eind van het staten bolwerk. Op dezelfde dag verhuizen. Een nieuw begin na roerige tijden. Lieve Frank, ik hoop dat je daarboven ook een beetje fijne buren hebt die je af toe eens lekker wakker schudt. Marie-Jeannine, je buur.

        Marie-Jeannine Citroen - Haarlem
        20 mei 2018

        Deel deze pagina:

      • Lieve broer
        reactie 48   |   niet OK
        Lieve familie,vrienden en kennissen,
        Lieve Frank,

        Ik had graag een mooie herinnering willen delen,uit onze jeugd bijvoorbeeld of van kort geleden. Zoals laatst, met een ijsje in de zon met jou en James. En toen dacht ik aan vroeger, hoe het was.

        Zoals dat hoort tussen een broer en zus hebben wij heel wat geruzied en keek ik ontzettend tegen je op. Ik wou alles wat jij deed ook,luisterde naar dezelfde muziek, wou ook een legerbroek en kisten...ondertussen liet jij me kiezen, vliegen of schieten. Waarbij jij in beide gevallen hard aan mijn oren trok. Maaike weet wel wat ik bedoel.

        Maar op onze weekendjes in Center Parcs was er een wapenstilstand. We speelden verstoppertje in het zwembad. Jij ging je verstoppen en ik ging naar jou op zoek. De hele dag, want ik vond je zelden. Glijbaan in, bubbelbad in, trap op, trap af, wildwaterbaan in en uit. Ik vond je nooit.

        Die wildwaterbaan, daar maakte ik de meeste kans. Soms zag ik jou daar voorbij schieten met een grijns op je gezicht en een twinkeling in je ogen en dan zette ik alles op alles om er razendsnel achterna te gaan. Bont en blauw kwam je daar als kind uit, als je op het verkeerde moment door de bocht dook kon er een enorme vrouw in badpak je de weg blokkeren of nog erger, een duitser in speedo je onderwater duwen waarbij je je verslikte in het chloor. Jij was altijd sneller maar ik bleef het proberen want wie weet won ik dit keer en had ik je gevonden.

        Toen we ouder werden, verloor ik je helemaal uit het oog. Ik weet niet waarom. Het was okay, we hadden geen ruzie, je had je eigen leven en we zagen elkaar alleen op verjaardagen. Een paar jaar geleden hebben we elkaar weer gevonden. En ondanks dat dit door enorm slechte omstandigheden kwam ben ik hier zo ontzettend dankbaar voor. We hadden weer contact en ik heb je beter leren kennen en keek soms in een spiegel.. Ik had eindelijk mijn grote broer weer terug. Achteraf terugkijkend, vond ik je te laat.

        Ik ontdekte dat jouw leven eigenlijk zoals die wildwaterbaan is geweest.
        Een paar keer op het verkeerde moment meegevoerd met de stroom.
        Soms uit de bocht gevlogen,
        soms tussen de verkeerde mensen beland die je meesleurden onder water.
        Soms niemand in de buurt om je boven water te houden.
        Soms op het verkeerde moment in het diepe gesprongen, en op een gegeven moment dan kan je niet meer terug. Dan doe je je ogen dicht, hou je je adem in en hoop je op het beste.

        De laatste weken, maanden en jaren werd je steeds meer vermoeid. Teruglopen tegen de stroom in, dat is zwaar. Je deed zo je best om de strijd te winnen, dat heb ik gezien en bewonderd. Ik kijk nog steeds tegen je op lieverd. Dat zal nooit veranderen. Ik ken weinig mensen zo sterk als jij.

        Lieve Frank, ...ik hou van je...je hebt nu rust. Ik tel tot 10 en blijf jou een levenlang zoeken.






        Margot Schreefel - Verhoog - IJmuiden
        16 mei 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie