gedenkplaats van

Jenny Prijs-Mooiweer

23-08-195306-03-2018
      “Ik zal er zijn.”

      “Ik ben heengegaan naar het mooiste plekje, eens zien wij elkaar weer.”

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Onze "opstap gaan moeder"
        reactie 2   |   niet OK
        Als ik aan Jenny denk dan denk ik aan onze "opstap gaan" moeder. Wij gingen met de OJW- vriendengroep naar Apeldoorn, daar bleven we allemaal slapen, eten en drinken en met ze allen met de bus op stap ook Fred en Jenny. Denk dat de buschauffeur nog steeds dromen heeft van al die braboos. Deze bende van ellende bestond uit ongeveer 12 mensen en er was plek voor iedereen, in huis en in haar hart. Ik herinner met warme gevoelens de gesprekken die we hadden tot midden in de nacht alles wat Fred en Jenny zeiden namen we aan, ook al was dat precies wat onze eigen ouders vertelde maar dit werd gezegd door Fred en Jenny en dus was het waar, hahahaha. Wat ik nog steeds doe is mijn overgebleven weekgeld in een potje doen, wat dat is altijd handig zei Jenny. En iedere keer vul ik mijn potje met een glimlach, mooi hoe een andere mama zoveel invloed op je heeft gehad terwijl je daar nooit bij stil staat.
        Lieverds heel veel sterkte met dit groot verlies., dikke kus en knuffel, Meta xxx

        Meta - Den Haag
        7 maart 2018

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Ik ontmoette Jenny en Fred op een feestje bij Esther. Hele lieve, warme mensen die zich inzette voor het welzijn van anderen. Via Esther en Dolf wist ik ook dat ze met me meeleefden toen ik ziek was en voor me baden. Dat heb ik enorm gewaardeerd. En toen.....op 20 september 2017 het berichtje van Esther: "Hoi...zucht...we kregen gister een zwaar ***bericht..." Via whatsapp werden we op de hoogte gehouden. En hoewel de berichten niet altijd positief nieuws brachten, bleef de hoop en het vertrouwen erin doorklinken. Wat hoopte ik dat ik Jenny weer eens zou zien om samen met haar het glas te heffen en te proosten op het leven......dat we samen, lachend, daarmee een nare periode in ons leven zouden afsluiten en God daarvoor zouden danken. Wat heb ik daarop gehoopt en wat heb ik daarvoor gebeden. Voor Jenny mocht het niet zo zijn.
        Wat was het mooi om te zien hoe zij kracht putte uit haar geloof en uit de liefde waarmee haar gezin haar omringde. Hoe mooi was het om te zien hoe zij nog dingen van haar wensenlijstje kon afstrepen en wat was het geweldig om te zien hoe zij genoot van haar gezin tijdens haar laatste vakantie.
        Er is 1 schakel die de dood niet kan verbreken. Liefde en herinnering leven altijd voort.....
        Heel veel sterkte voor de familie!

        Marianne - Eersel
        7 maart 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie