gedenkplaats van

Joost Kerkhoff

19-06-198702-02-2018
      Tot ons intens verdriet is onze lieve, sterke Joost ons ontvallen.
      Gepassioneerde stenenverzamelaar, Verbinder zonder woorden met zijn vrolijke lach, Onze muzikant

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Verhaal van Lenneke tijdens kerkdienst
        reactie 36   |   niet OK
        Lieve Joost,
        Als er iemand van gezelligheid hield dan was jij dat wel.
        Ik kan mij nog herinneren dat als mijn vriendin Liset binnen kwam zij altijd bij haar arm werd meegesleurd door jou, hup jas uit en op de bank naast jou moest zitten. En maar lachen…

        Op een verjaardag van Bart zat jij tussen drie blonde vriendinnen van Bart. Wat vond je dat geweldig al die aandacht. Je genoot er echt van.

        Op jouw 30ste en laatste verjaardag was het ook erg gezellig. We zaten allemaal in de tuin. Het was prachtig mooi weer. Je genoot van de visite, de gezelligheid en natuurlijk de cadeaus. Want wat werd je weer verwend. Omdat jij zo van stenen hield gaf ik jou een bijzondere steen uit het wereldwinkeltje in Santpoort.
        Vorige week dinsdag, op de dag van het afscheid, ben ik nog naar de Wereldwinkel terug gegaan want ik wist eigenlijk helemaal niet de betekenis van de steen. Toen ik de betekenis hoorde schoot ik vol in de winkel. De steen die ik aan je gegeven heb betekent: “laat negatieve energieën niet toe” en “loslaten.” En loslaten heb je gedaan Joost, wat knap.
        Ik gaf je de steen die middag weer en je hebt hem die middag niet meer los gelaten.

        Lieve Joost, ik zal jouw áltijd vrolijke lach zo missen. Daar kunnen wij allemaal een voorbeeld aan nemen.

        Dag lieve broer…

        Lenneke Kerkhoff - Santpoort-noord
        19 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Lieve Joost
        reactie 35   |   niet OK
        Lieve Joost,
        Ik ben vandaag nog bij je graf geweest. De bloemen staan er nog steeds goed bij. Nog steeds onwerkelijk dat je niet meer hier bent. Maar onthoud, waar je ook mag zijn, ik houd van je! Voor altijd!

        X, je grote broer.

        Robert Kerkhoff - Haarlem
        19 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Marlies Nooij
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marlies Nooij - Heemskerk
        18 februari 2018
        reactie 34
      • Lieve Joop -Maaike en Kinderen,
        reactie 33   |   niet OK
        Wij waren in de kerk bij het afscheid van Joost Heeel Indrukwekkend,wat hebben jullie een Warm en Hecht gezin Om Trots op te zijn.
        Daar Alleen kan Liefde Wonen
        Daar Alleen is het Leven Goed
        Waar men Stil en Ongedwongen
        Alles voor Elkander Doet
        Veel Sterkte en Kracht Toegewenst
        Ed en Greta Nieuwland

        Eduard Nieuwland - Santpoort
        12 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Joost en zijn stenen.
        reactie 32   |   niet OK

        Lieve Maaike, Joop en familie,
        Wat een indrukwekkend en intiem afscheid van Joost en ook nu lukte het hem weer zonder iets te zeggen.
        Een mooie steen als een laatste groet op het kerkhof.
        Ergens een mooi exemplaar gaan zoeken en dat dan, met veel plezier, opmaken impliceert dat je al die tijd automatisch met je gedachten bij hem bent.
        Zelfs een idee van wat erop zou moeten staan had hij met zijn zonnige lach en zijn muzikaliteit al aangegeven.
        Uiteraard hebben wij herinneringen aan Joost. Door de jaren heen hebben wij hem af en toe kunnen zien en mee kunnen maken. Op de verjaardagen bij Opa en Oma. De laatste keer was op 6 januari jl.. Zeer recent dus.
        Wij hebben vooral herinneringen via Opa en Oma. Opa die via zijn homeopathie "rust kon voorschrijven". En wat was opa trots dat dat iedere keer weer lukte. En oma, zij zei afgelopen donderdag: "ik denk dat ik Joost zo'n beetje als beste kende". Wij denken dat zij daar wel een beetje gelijk in zou kunnen hebben. Wat ons ook is bijgebleven is het verhaal dat Joost, toen Opa was overleden, lange tijd buiten stond te wachten om te kijken of Opa ook zou komen. Oma was met de fiets al gearriveerd. Onze herinneringen zijn dus meestentijds via Opa en Oma tot ons gekomen. Fijne herinneringen die nog lang zullen blijven hangen.
        Wij wensen jullie alle sterkte om het overlijden van Joost te verwerken en een plekje te geven.
        Heel veel liefs,
        Anneke en Frans


        Anneke en Frans Stark - Eindhoven
        10 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Maud Smit
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Maud Smit - Santpoort
        10 februari 2018
        reactie 31
      • Dag lieve Joost
        reactie 30   |   niet OK
        Het is alweer even geleden, dat ik onderdeel mocht zijn van jullie gezin. Warm en hartelijk...ik voelde me er welkom met mijn kinderen en mijn rugzak.
        Ik weet nog dat we samen gingen wandelen op het strand in Ijmuiden. Jij pakte mijn hand en liet me niet meer los! Je genoot er zichtbaar van en ik ook!
        Ik weet ook nog hoe interessant je Joey en Quinty vond. En dat je voor ze speelde op je gitaar. En hoeveel lol je had met Ro. Vertederend was het om te zien.
        Ik wil jouw papa en mama, Joop en Maaike, je broers Ro en Bart en je zus Len heel veel sterkte wensen met het verlies. Wat zullen ze je missen! En wat zijn ze dankbaar dat jij hun zoon en broer bent! En ik ben dankbaar dat ik je gekend heb! Je bent n bijzondere jongen met n bijzondere gave!
        Rust zacht lieverd! ❤

        Brigitte Ligthart - Limmen
        9 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Joost als mijn passagier.
        reactie 29   |   niet OK
        Vanaf mei 2016 was Joost mijn dagelijkse passagier vanaf het woonhuis naar de Studio. Als ik aan kwam rijden met de bus stond hij mij al op te wachten met een big smile op zijn gezicht. Als hij op zijn stoel zat wees hij naar de schoonmaakdoekjes die ik in de bus had liggen en dan toverde ik er 1 uit de verpakking. Soms waren het er wel eens 2 en dan maakte ik er een show van en zei: kijk nou eens Joost het is er niet 1 maar 2. En blij dat hij dan was. Ook vroeg ik wel eens aan hem of hij op zijn mondharmonica wilde blazen en deed dan het blazen voor. Dat deed hij dan en kwam er geluid uit de mondharmonica en dan hadden we weer veel lol. Als ik hem 's-middags weer op kwam halen hielp ik hem met zijn jas aantrekken. En als het wat kouder was deed ik zijn sjaal goed om zijn nek. Soms zat de mondharmonica in de weg met de jas aantrekken en moest hij deze eerst wisselen van hand. Op een gegeven moment begon Joost slechter te eten en Patrick en Christian uitten hun zorgen tegen mij. Joost heeft weer niet gegeten zeiden ze dan tegen mij. Ik zag Joost ook steeds magerder worden en begon mij ook zorgen om hem te maken. Ik moest hem echt ondersteunen bij het naar binnen brengen bij de Studio. Hij legde dan zijn arm op mijn schouder en ik sloeg mijn arm om zijn middel. Zo liepen we naar binnen. Maar dit was ook wel weer een heel mooi momentje. Begin december ging Joost naar huis en verloor ik hem een beetje uit het oog. Toen ik door de Rozemarijn gevraagd werd of ik Joost vanaf januari mee kon nemen vanaf huis naar de Studio was ik daar blij mee. Zo leerde ik ook Joop en Maaike kennen. Wat een lieve ouders. In het begin moest Joost wel even wennen aan de wat langere rit. Maar als ik mij tijdens de rit omdraaide en aan Joost vroeg of het goed ging kreeg ik weer zijn lieve glimlach. Op 22 januari ging Joost niet mee want hij moest voor onderzoek naar het ziekenhuis. Op deze dag werd ik ook gebeld door Maaike dat Joost ernstig ziek was en niet lang meer te leven had. Dit kwam hard aan. Ik hoefde Joost niet op te halen op dinsdag en voor de rest zouden we even contact houden hoe het verder zou gaan lopen. Op vrijdag heb ik toch maar gebeld om te vragen hoe of wat. Joop vertelde dat Joost niet meer mee zou gaan. Hij zei daarbij dat ik gerust langs mocht komen als ik dat wilde. En dat wilde ik graag. Op donderdag 1 februari had ik mij voorgenomen om even te bellen of het zou schikken. Ik wilde eerst naar de speelgoedwinkel om een mooie knuffel uit te zoeken voor Joost. Als ik die zou vinden zou ik eerst gaan bellen en dan terug de winkel inlopen om de knuffel te kopen. Maar terwijl ik loop te zoeken in de winkel loop ik tegen zo'n mooie knuffel aan voor Joost. Het was een paard. En ik wist dat Joost gek was van paard rijden. Op vrijdag maakte hij altijd dat gebaar waarvan ik wist dat hij op zaterdag ging paard rijden. Dus ik koop die knuffel voor hem zonder te weten of ik deze hem nog wel kan geven. Daarna heb ik Maaike gebeld en ik kon nog langs komen bij Joost. Ik ben zo dankbaar dat ik nog afscheid heb kunnen nemen van Joost en hem de knuffel heb kunnen geven. Vandaag was het een mooi afscheid. De herinneringen van Joop en Maaike, zijn broers en zusje waren hartverwarmend. En vooral nu te weten dat Joost mijn knuffel heeft meegenomen op zijn laatste reis doet mij goed.

        Joke van der Henst - Santpoort-N
        8 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • een blijvende herinnering
        reactie 28   |   niet OK
        15 jaar geleden was werken bij Rozemarijn mijn bijbaan als studentje. En wat heb ik hier genoten. Deze baan is tot nu toe nog steeds mijn leukste baan geweest en eigenlijk alleen maar door de leuke collegas's ,de kids en alles wat we meemaakte in die korte periode dat ik er werkte. Dat je na 15 jaar nog steeds contact hebt met je collega's zegt genoeg :) . Als ik ergens ben en ik vertel over deze tijd heb ik het eigenlijk altijd over Joost. Wat een heerlijke vent. Er was een avond dat Ellen en ik geen trek hadden in het normale avond eten, en zo hadden we bedacht dat als alle kids op bed zouden liggen wij dan een pizza zouden laten bezorgen. And so be it. Iedereen naar bed, maar goed Joost mocht altijd wat later en tja de pizzakoerier was net te vroeg dus halverwege de trap dacht Joost: he,,, wat is dat?Pizza? dat wil ik ook!!! En daar zaten we dan hoor met zijn drietjes pizza te eten,,,want tja tegen zo'n blij gezicht en die pretogen zeg je gewoon geen nee..
        Hoe lang geleden het ook is, ik zal Joost nooit vergeten en hij zal altijd in mijn verhalen naar voren komen ookal heb k maar een jaar met hem doorgebracht. Het geinen onder de douche en in bad, de liedjes voor het slapen en de gekkigheid uithalen overdag, het was een topper!

        susanne post - Noordwijk
        8 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Jolanda en Jan Eppink Minnema
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Jolanda en Jan Eppink Minnema - Santpoort
        8 februari 2018
        reactie 27

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie