gedenkplaats van

Julio Tomiyama

25-11-199328-12-2016
      Julio jij inspireert, geeft kracht en jouw liefde blijven we voelen.
      Nu ben je Licht en schijn je voor iedereen zoals je dat altijd al deed.
      Wat zijn we dankbaar dat jij in ons leven bent gekomen.
      Zo eigenzinnig, zo grappig, zo puur, zo muzikaal, zo gevoelig en zo lief.
      Jij was altijd jij. Echt Julio. We houden van je.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Julio weet je nog ?
        reactie 52   |   niet OK

        Julio my friend

        ik vond dit en kreeg de hele beleving weer door mn lijf

        Weet je nog hoe excited we waren hier over ?

        Weet je nog dat we maar bleven spelen en zingen because we had such a great time ?

        Weet je nog ?

        It felt SO good we didn't want to go home ! Ever !!

        Dit was zo een dope tijd samen met jou !!

        I'll never forget you my friend ❤


        Mishu P - Rotterdam
        17 september 2017

        Deel deze pagina:

      • My Dear Julio
        reactie 51   |   niet OK
        My dear Julio,

        When you died, I died but I’m still alive.
        Because in all the darkness of pain and sorrow,
        in the dark gruelling suffocating slimy dirt in which it is so easy to drown,
        I still find light.
        I find you.

        You shine.
        You shine bright.
        You shine like you always have done.
        You’re my example.
        You keep me strong.
        You inspire.
        You give me love.
        Your heart I admire.

        I love you forever.
        And one day I hope just like you,
        I will shine as bright for you too.


        Gianna Tomiyama - Amsterdam
        25 april 2017

        Deel deze pagina:

      • Missen
        reactie 50   |   niet OK
        Julio, Julio, Julio ik mis je zo Mama

        Marleen Tomiyama - Dekft
        17 april 2017

        Deel deze pagina:

      • Julio, weet je nog?
        reactie 49   |   niet OK

        Julio,
        Weet je nog? we waren in Delft en moesten iets opruimen maar zoals gewoonlijk konden we ons niet lang concentreren en hadden nieuwe hairdo’s bedacht voor onze fictieve rockband maar we konden ook kuikens zijn….of kuikens die een rockband waren gestart. Het kon allemaal. Met jou kon ook alles, met jouw grenzeloze fantasie gingen we overal heen. Jij en ik en onze wereld waarin alles kon.
        Deze momenten zijn mij alles waard, ik koester ze met heel mijn hart en wat voel ik mij rijk dat ik er vele met jou heb mogen hebben. Ik kijk naar deze foto en moet lachen om alles wat wij hadden bedacht en ben zo dankbaar met zo’n geweldige broer als jij. Ik hou van je Sjuul. Jij bent mijn grootste schat


        Gianna Tomiyama - Amsterdam
        20 maart 2017

        Deel deze pagina:

      • Raoul Kepel
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Raoul Kepel - Delft
        28 februari 2017
        reactie 48
      • Een aantal foto's van Julio
        reactie 47   |   niet OK

        Ik had nog een aantal foto's van Julio weten te vinden! Leuke tijden waren dit.


        Maurits W - Delft
        26 februari 2017

        Deel deze pagina:

      • Amsterjam
        reactie 46   |   niet OK

        Ik weet niet of hij zelf echt blij was met deze foto, maar ik vind het een mooie foto. Bovendien een van de weinige foto's waar ik samen met Julio erop sta. Een mooie herinnering aan een de vele mooie jams


        Frank Hopman - Amsterdam
        25 februari 2017

        Deel deze pagina:

      • Droom in Japan
        reactie 45   |   niet OK
        Ik kan niet zeggen dat ik Julio kende. Ik heb hem een of twee keer in Amsterdam ontmoet, beide keren vanwege evenementen die door zijn zus Gianna georganiseerd waren. Toen ik hoorde van zijn overlijden kon ik me zijn gezicht zelfs niet goed voor de geest halen, alleen het feit dat ik ooit aan hem voorgesteld was en hoeveel Gianna op hem gesteld leek. Broertjes en zusjes kunnen complexe relaties hebben waarin genegenheid en afgunst op dagelijkse basis met elkaar wedijveren, dat weet ik uit eigen ervaring, maar niets daarvan kon ik bespeuren in de manier waarop Gianna naar haar broertje keek toen ze hem aan me voorstelde. Dat broertje van wie ik dus het gezicht niet meer kon herinneren.
        Na het slechte nieuws gehoord te hebben bood ik Gianna aan een gebedje voor Julio te zeggen bij de Mitsumine schrijn in Chichibu, een uur van mijn appartement aan de rand van Tokio, waar ik de volgende week heen zou gaan om een berg te beklimmen. Het was een paar dagen na dat gebedje dat ik voor hem zei op een uitstekende rotswand over een door de winter van groen beroofde vallei in de Saitama prefectuur dat Julio er opeens was. Om eerlijk te zijn was zijn naam tot op dat moment samen met zijn gezicht buiten mijn bereik gebleven, maar ergens in de kleine uurtjes waren ze daar plotseling samen. Een moment onzeker wie het was vroeg ik (mijn brein? hem? een derde persoon?) wie deze persoon was die voor mij met een inclusieve glimlach gitaar in kleermakerszit zat te spelen, een glimlach die scheen als een zon die niet te heet was om aan te raken, een zon die klaar was om warmte te geven zonder daar brandstof voor te verbruiken.
        Ik weet niet of de droom verband heeft met mijn bezoek aan de schrijn en ben zelf niet geneigd te denken van wel, daar heb ik de spirituele aanleg niet voor. Toch geloof ik graag dat het een teken. Ik geloof dat het een teken is dat niet zozeer aan mij gericht is alswel aan zijn gezin en familie. Julio bestaat ook buiten jullie herinneringen voort.

        Martijn Kluit - Tokorozawa
        22 februari 2017

        Deel deze pagina:

      • Impro in Rotterdam
        reactie 44   |   niet OK
        Beste Julio,

        Ik weet nog goed dat ik met Barry en Jeroen 'helemaal' naar Rotterdam gekomen was om mee te spelen bij een intake van een zomerscursus die je wilde doen. Wij zaten toen in je conservatorium auditieband en het was daarom een logische keuze. De grap was dat we een of twee nummers gespeeld hebben die we ook voor de auditie gespeeld hadden, maar toen ze vroegen of je een stukje in je eentje wilde spelen was dat eigenlijk een stuk beter, haha. Gewoon een stukje impro alleen en je merkte meteen dat de hele zaal de aandacht erbij had. Als je improviseerde was je naar mijn mening ook gewoon veel meer in je element. Of dat nou alleen was of met ons samen bij de Amsterjam. Eigenlijk vond ik dat je dan altijd goed speelde, of je het daar nou mee eens was of niet. Helaas zullen we niet meer samen kunnen jammen, maar gelukkig heb ik de mooie herinneringen nog van de mooie momenten die ik samen met je op het podium heb mogen delen.

        Het gaat je goed, my brother!

        Frank

        Frank Hopman - Amsterdam
        17 februari 2017

        Deel deze pagina:

      • Quinten Montroos
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Quinten Montroos - Amsterdam
        14 februari 2017
        reactie 43

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie