gedenkplaats van

Julio Tomiyama

25-11-199328-12-2016
      Julio jij inspireert, geeft kracht en jouw liefde blijven we voelen.
      Nu ben je Licht en schijn je voor iedereen zoals je dat altijd al deed.
      Wat zijn we dankbaar dat jij in ons leven bent gekomen.
      Zo eigenzinnig, zo grappig, zo puur, zo muzikaal, zo gevoelig en zo lief.
      Jij was altijd jij. Echt Julio. We houden van je.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Marja Hamel - Warnaar
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marja - Guangze, China
        6 januari 2017
        reactie 33
      • Foto
        reactie 32   |   niet OK

        Eva - Amsterdam
        5 januari 2017

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 31   |   niet OK
        Julio,

        Je koos om te stoppen, maar zal dat nooit echt kunnen doen.. In de momenten dat ik je heb meegemaakt inspireerde je me immens. Als je het niet erg vind, neem ik je mee door alle deuren die je me hielp en helpt openen. Het gaat je goed.

        Leendert - Breda
        5 januari 2017

        Deel deze pagina:

      • Jaap van der Vring
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Jaap - Delft
        5 januari 2017
        reactie 30
      • Foto
        reactie 29   |   niet OK

        Wij Julian en Puck uit Amsterdam hebben vanavond met grote ontsteltenis ten gehore gekregen van het overlijden van Julio.

        Als eerst wensen wij Marleen de Vader en Zus heel veel sterkte toe met dit grote verlies.

        Wij hebben Julio na de leuke schoolperiode niet zo vaak meer gezien maar zijn we de herinneringen van de mooie perioden hier thuis in Amsterdam en Delft nooit vergeten.

        Beide op de gitaar tijdens het logeren en hebben Julio en Julian samen een heel speciaal Koninginnedag meegemaakt. Een mooie plek in het Vondelpark op de electrische gitaar volop in de belangstelling.

        Julio zo jong zoveel talent zo rustig zo eigen wat zal je gemist worden.

        Rust in vrede.......

        Julian en Puck


        Julian & Puck - Amsterdam N.H
        5 januari 2017

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 28   |   niet OK

        Julio,
        Ik weet nog dat ik je vroeg of je zou kunnen spelen bij een benefietconcert in Zeist. Zonder moeite reisde jij af naar de Peppel om dat met ons een gekke set neer te zetten. De jam op het einde vond iedereen te gek mede dankzij jou. Ik bedacht me deze week nog dat dit benefiet werd georganiseerd voor mensen die wisten dat ze niet lang te leven hadden en nog een laatste wens in vervulling wilden zien gaan. Dit zegt zoveel over jouw liefde voor anderen. Rust zacht lieve Julio


        Eva - Amsterdam
        5 januari 2017

        Deel deze pagina:

      • Amsterjammer
        reactie 27   |   niet OK
        Lieve Julio, lieve nabestaanden,

        Het lijkt wel de vloek te zijn van mensen die zo eigen zijn als jij, who walk to the beat of their own drum, zoals ze dat zeggen. Als je niet denkt en loopt zoals de rest dat doet lijkt het soms alsof je altijd maar tegenwind hebt.

        Ik heb je persoonlijk nooit gekend, maar ik heb je wel zien spelen op Amsterjam. Ik was daar met mijn vriend Darryl (schrijver van het stukje ergens hieronder) die je aanwees en uitlegde wie je was en dat hij je soms plaagde (dat lijkt hij graag te doen bij mensen die hij mag). Die avonden in de Winston Kingdom toonden mij een glimp van de familie die de muziekscene in Amsterdam kon zijn. Warmte, enthousiasme en een hele hoop plezier. Ik kon alleen maar genieten en er getuige van zijn.
        Je had een grote houten kralenketting om en speelde de sterren van de hemel, Koen van den Buuse stond te joelen aan de zijlijn. In mijn herinnering was je blootsvoets, maar dat zal mijn eigen fantasie wel zijn geweest, een invulling van wie ik denk dat je was.
        Je had een uitstraling en stijl die je 10, 20 of 30 jaar geleden ook had kunnen hebben. Een soort onaangeraaktheid door de tijd, wars van de mode en trends. Een eigenheid die me aansprak.
        Dit beeld strookt met wat ik lees over je, een bedachtzame sociale jongen, die wel haast met iedereen het soort gesprekken kon hebben dat de meesten alleen met hun beste vrienden of juist enkel met wildvreemden kunnen hebben.
        Een jongen waar we er meer van zouden moeten hebben, eentje die iets wezenlijks toevoegt aan de wereld en de mensen om zich heen. Iemand die leek te begrijpen wat er echt toe deed in de wereld, en daarom wellicht zoveel moeite had met de manier waarop de wereld is zoals hij is.
        Ook dit is giswerk. Ik weet niet waarom je deed wat je deed, ik vind het moedig en eeuwig zonde. We zouden elkaar wellicht nooit hebben ontmoet, dus mijn persoonlijk gemis is theoretisch, maar er is een gat geslagen in de familie die ik van buiten zo lief heb. En hun leed zie en voel ik mijn vrienden, in mijn lief.

        (Voor foto’s van deze avonden verwijs ik naar de facebook van Amsterjam, met mappen per avond, waar wat prachtige fotos van deze familie en Julio te vinden zijn gemaakt door Mika Guasp)

        Dian - Amsterdam
        5 januari 2017

        Deel deze pagina:

      • Julio
        reactie 26   |   niet OK
        Beste Julio,

        We kennen elkaar sinds 2011 van de vooropleiding van het conservatorium. Jij was een van de eerste jongens waarmee ik heb gesproken, en we hebben dat jaar ook samen in een band gespeeld. Je was nog jong, maar stond open voor alles en had een fijne blik op de dingen. Ik ben ooit nog boos op je geworden omdat ik je de gitaarpartij moest uitleggen van een liedje die we samen deden (Johnny van SOAD). Nu is dat een mooie herinnering geworden.

        Altijd vroeg je me dingen over Japan waar ik met mijn beperkte kennis van Japanstudies niet altijd antwoord op kon geven en waarvan ik soms dacht: kan je dat niet aan je vader vragen? Maar het was ook vaak een aanleiding tot een goed gesprek en misschien deed je het wel juist daarom.

        In 2015 hebben we nog een aantal keer samen gejamd op de Amsterjam en ik was verbaasd over hoeveel je vooruit was gegaan op de gitaar. Van een jongen die best gitaar kon spelen was je getransformeerd in een echte gitarist, met een eigen geluid. Ik stond misschien niet in mijn recht om trots op je te zijn, maar toch was ik dat. Afgelopen maanden hebben we elkaar minder gesproken. Een van de laatste keren dat we elkaar spraken gaf je aan dat het op het moment niet zo lekker ging, maar eerlijk gezegd dacht ik dat je positiviteit je er sowieso uit ging helpen.

        Gisteren was ik bij je uitvaart. Mooi om te zien hoeveel mensen zijn gekomen en hoeveel mensen er van je hebben gehouden. Ik heb je directe familie niet aangesproken om ze een hart onder de riem te steken, mede omdat ik ze niet persoonlijk heb gekend, maar ook omdat ik sprakeloos was en geen enkele woorden je terug zouden brengen. Ook kon ik mezelf niet zo ver krijgen om een lied voor je te zingen op de jamsessie, ik hoop dat je dit begrijpt.

        Bij dezen wil ik al mijn liefde en sterkte geven aan iedereen, maar in het speciaal de ouders en zus van Julio. Het kan niet vaak genoeg gezegd worden: Julio was een speciaal en mooi mens.

        Alle sterkte toegewenst,

        Darryl

        Darryl - Amsterdam
        5 januari 2017

        Deel deze pagina:

      • kleine held
        reactie 25   |   niet OK

        Op een dag keken we elkaar aan, in de Albert Heijn in de Choorstraat. Alsof we elkaar kenden, maar we wisten niet waarvan. Na alle opties van onze mogelijke connecties met elkaar te zijn afgegaan moesten we concluderen dat dit onze eerste ontmoeting was. Dat is zeker vijf jaar geleden en in de tussentijd zijn we elkaar geregeld tegen het lijf gelopen en altijd bleef je even staan om een praatje te maken. In de zon op de Verwersdijk, in de winter bij het station. Alles goed? Jawel. Mooie bos haar heb je. Anders jij wel. Nog muziek aan het maken? We zouden nog eens gaan jammen. Dat hebben we gedaan, maar niet vaak genoeg. Het is misschien ook niet toevallig dat ik de jam van Ali Farka en Ry aan het luisteren ben terwijl ik lees dat je er niet meer bent. Het is raar om te bedenken, bij stil te staan, dat we elkaar niet meer zullen treffen.

        Ik wil je vertellen dat ik het immens dapper van je vind, dat je achter je hebt gelaten waar velen aan vasthouden, tot het op een dag ons los laat. Weinig die het begrijpen en ik zal niet pretenderen dat ik het begrijp. Maar ik zal je altijd respecteren, kleine held.

        Dankje


        Rienk - Leeuwarden
        5 januari 2017

        Deel deze pagina:

      • Gedicht
        reactie 24   |   niet OK
        Julio!

        Julio,

        Julio.

        Ook al ben ik zeker, met enig leed bekend,
        Het gewicht van zo een kwelling, dat heb ik nooit gekend.
        Het is dan ook een raadsel, en nog lang zal ik blijven raden,
        Hoe een broeder zoals jij, komt tot dit soort daden.

        Ben je dan vergeten, dat wij er altijd voor je zijn?
        De tranen die wij huilen, die huilen om jouw pijn.
        Of heb je nooit geweten dat men zaait voordat die oogst?
        Zonder in een dal te geraken, komt de mens nooit tot zijn hoogst.

        Soms is het donker, ijzig en koud, van buiten én van binnen,
        De zon is weg, het licht is uit, waar wil je nu nog aan beginnen?
        Maar voor hen die het somber inzien, heb ik slechts één vraag:
        Komt die zon niet altijd weer terug, tot op de dag van vandaag?

        En laat die zon er dan zijn, op jouw naam in onze harten,
        Om de duisternis te verdrijven die ons telkens weer blijft tarten.
        En ook al had je als het aan mij lag, de hoop nooit op moeten geven,
        Toch blijf jij zonder twijfel, een inspiratie voor het leven.

        Rust zacht, Julio.

        Azubike - Amsterdam
        4 januari 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie