gedenkplaats van

Marga Jacobs

10-02-195215-05-2020
      Marga heeft na een mooi leven vol liefde en levensvreugde op vrijdag 15 mei 2020 afscheid moeten nemen van het leven. Marga had al enige tijd een zeldzame hersentumor, die zich steeds meer liet gelden. Toch was de tijd eerder rijp dan verwacht. Tot het einde toe heeft ze haar helderheid van geest en humor weten te behouden. Marga heeft ons uiteindelijk rustig en vredig verlaten. We zullen haar missen en met veel liefde aan haar blijven denken.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • 2020
        Terugblik op de uitvaart van Marga
        reactie 97   |   niet OK

        De uitvaart van Marga is nu alweer enige weken geleden en door de coronamaatregelen mochten er toen maar weinig mensen bij aanwezig zijn. Van steeds meer kanten krijg ik nu vragen over hoe we de uitvaart hebben georganiseerd en hoe die is verlopen. Het korte antwoord is dan, dat het eigenlijk allemaal heel goed is gegaan. Los natuurlijk van het feit dat het overlijden van Marga heel verdrietig is en dat die coronacrisis extra roet in het eten gooide. Het lange verhaal begint bij dat we al langer wisten dat Marga niet lang meer te leven had en dat we ons dus op het overlijden van Marga hebben kunnen voorbereiden. Zo heeft het ons erg geholpen dat we met Marga van tevoren hebben kunnen bespreken hoe ze de uitvaart geregeld wilde hebben. Steekwoorden waren: eenvoudig, zoveel mogelijk als gezin alles zelf regelen, betrokken sprekers, goede muziek, liefst een beetje vrolijk. Een van de onderwerpen was ook welke kist we moesten kiezen. We waren er al snel uit dat het geen kist zou worden, maar dat we Marga in een doek gewikkeld op een draagbaar zouden leggen. Marga wist ook al welke doek. We hadden nog een katoenen lap stof met een Afrikaanse waxprint van gele zonnetjes op een rode met zwarte ondergrond, die vond Marga heel geschikt. Dus toen Marga overleed wisten we wat ons te doen stond. Als eerste maakte we een draagbaar: een houten plank met een opstaande rand en aan weerzijden handvatten om te dragen. De draagbaar hebben we samen beschilderd met bloesemtakken. Van de Afrikaanse lap maakten we een lijkwade, waar we Marga in wikkelden en haar vervolgens op de draagbaar legden. Het voelde goed dit samen zo te doen. De dag daarop hebben we de draagbaar met Marga in de tuin gezet en er bloemen op gelegd. Zo zijn we na het overlijden nog langere tijd met Marga bezig geweest en hebben we ieder op onze eigen manier afscheid kunnen nemen van Marga. In de dagen die volgden hebben we de rouwkaarten afgedrukt en rondgestuurd en verdere afspraken gemaakt met het uitvaartcentrum. Het programma voor de uitvaart gemaakt, de sprekers gevraagd, de bijbehorende muziek uitgezocht en een fotopresentatie gemaakt met foto’s van Marga door de jaren heen. Het was een drukke week, maar het liep gelukkig allemaal als op rolletjes. Lastig was wel dat we maar met maximaal 30 personen in het uitvaartcentrum mochten zijn, want wie mag dan wel komen en wie niet? Gelukkig kon de uitvaart ook via internet bekeken worden, maar ook hier was er een beperking aan het aantal mensen dat we mochten uitnodigen, zodat we veel mensen hebben moeten teleurstellen. Op de dag van de uitvaart waren we dus goed voorbereid en dat was maar goed ook, want iedereen was behoorlijk emotioneel. Het ging gelukkig allemaal goed en ook de techniek liet ons niet in de steek. We zaten in een ruime en lichte zaal met uitzicht op een tuin. Voor in de zaal stond de draagbaar met Marga in de doek gewikkeld. Voor de draagbaar stonden een aantal vazen met bloemen, achter de baar een aantal grote brandende kaarsen. We hadden 6 sprekers, steeds afgewisseld met muziek. Behalve van de kinderen en de broer van Marga, was er een bijdrage vanuit Leefmilieu en vanuit het werk van Marga. De uitvaart begon rustig met The Shire van Howard Shore en Korrels Zand van Liselore Gerritsen. Wie wilde kond de tekst van Korrels Zand meelezen in het programmaboekje. Daarna het minder rustige My Silver Lining van First Aid Kit en This is the Life van Amy McDonald. Dan het stevige Me and Bobby MC Gee van Janis Joplin en als afwisseling het stemmige Mag Ik Dan Bij Jou van Claudia de Brei. Tot slot het powervolle Gracias A La Vida van Mercedes Sosa, waarvan we de tekst en bijbehorende vertaling in het programmaboekje hadden opgenomen. Als rustige uitloop hadden we gekozen voor Concerning Hobbits van Howard Shore. Terwijl de muziek speelde, liep ook de fotopresentatie met foto’s van Marga. Na afloop kwamen de bezoekers een voor een naar voren om afscheid te nemen. Wie wilde kon bloemen uit de vazen pakken en die op de baar leggen en al dan niet nog een hand op Marga leggen. Later hebben we van meerdere mensen gehoord dat ze het prettig vonden dat Marga niet in een kist lag en dat ze zelf ook zo een uitvaart zouden willen hebben. Omdat we na de uitvaart geen koffietafel mochten houden en iedereen direct weer naar buiten moest, hadden we bij de uitgang een tafeltje neergezet, helemaal in Marga’s stijl, met repen chocola, ingepakte koek en flesjes drinken. Zo kon iedereen toch wat te snoepen en te drinken meenemen voor onderweg. Eenmaal thuis konden we uitpuffen van een drukke week en konden we de boel weer gaan opruimen. Inmiddels begonnen ook de eerste condoleancekaarten en reacties op Memori.nl binnen te komen. Tot nu toe hebben we veel lieve kaarten mogen ontvangen en op Memori.nl veel mooie herinneringen mogen lezen. Die hebben ons werkelijk goed gedaan en veel troost gegeven.

        Wil Janssen


        Wil - Nijmegen
        30 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • Dag HBO-I collega...
        reactie 96   |   niet OK
        We hebben elkaar jaren geleden leren kennen in de HBO-I Stichting, het samenwerkingsverband van ict-opleidingen in Nederland. Jouw inbreng, intelligentie en humor zal ik nooit vergeten. Je mengde je niet snel in discussies, luisterde eerst een tijdje en kwam dan met een rake opmerking of suggestie waardoor de discussie meteen klaar was. Tijdens vergaderpauzes, conferenties en excursies hebben we ook persoonlijke zaken gedeeld. Je beschikte over een enorme dosis wijsheid en relativeringsvermogen - een heel fijne combinatie. Dank voor de mooie gesprekken en wijze lessen.

        Miranda - Arnhem
        23 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • Buurvrouw
        reactie 95   |   niet OK
        Ik wil jullie sterkte wensen. Samen met Paul was ik jullie buurvrouw in de Dennenstraat, later kwam ik Marga nog wel eens tegen en volgde stedelijk leefmilieu. Wat heeft zij veel gedaan, rustig, verstandig en bevlogen. Wat zullen jullie haar missen....sterkte!

        Maria - Nijmegen Lent
        19 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • Dankbaar
        reactie 94   |   niet OK
        Een mengsel van verdriet en warme gevoelens is wat ik nu voel.
        Marga is een prachtig voorbeeld van hoe een mens meer kan zijn dan één mens.
        Ik ben dankbaar dat ik Marga heb leren kennen.

        Bertus - IJzendoorn
        16 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • afscheid van mijn grote zus
        reactie 93   |   niet OK
        Marga zei altijd: “het leven is als een kaars, alleen weet niemand hoe lang hij brandt”.
        Nooit is het in mij opgekomen dat juist Marga’s kaars veel te vroeg zou doven.

        Dromen zijn de zaadjes van actie. De meeste mensen blijven hangen in dromen.
        Marga niet! Zij was al een power vrouw voordat het woord was uitgevonden.
        Draait het in de huidige tijd vaak om het ik, bij Marga is het collectief, de as waarom het leven draait.

        Haar energie, kennis, kunde, en zich met hart en ziel inzetten voor een groep of de samenleving, daar ging het om. En dat zonder zichzelf als een sloof ondergeschikt te maken. Want als je de wereld onderverdeeld in kanariepietjes en olifanten, dan was Marga zeker geen schuw vogeltje. Ze durfde rustig eens stevig in de bus te blazen.
        Rangen en standen vormden geen beletsel. Zeker als er sprake is van onrechtvaardigheid. Dan druk je op haar allergie knop en dat is niet slim.
        Dan haalt ze alles uit de kast en wordt de zaak tot de bodem uitgezocht.
        Doktoren en hulpverleners van mijn hoogbejaarde ouders kunnen daarover meepraten. Die kregen zo af en toe onderricht in hun eigen specialisatie.
        En dat kan best intimiderend overkomen. Maar resultaat had het altijd.

        Wil was de liefde van haar leven die paste als het perfecte puzzelstuk.
        In het liedje van Claudia de Breij kan het vraagteken weg. Mag ik dan bij jou? Was “jij mag onvoorwaardelijk bij mij”.

        Marga had het begeleiden van onze ouders gedurende hun laatste levensjaren verheven tot één van haar belangrijkste ‘projecten’. En daarin was ook voor Wil een prominente plaats ingeruimd. Niets was ze te veel, doktersbezoek, contact onderhouden met de verzorging, altijd een lekkere maaltijd meebrengen om samen met de oudjes op te peuzelen en een fijne wandeling door het park.

        Terecht nog belangrijker was het eigen gezin. Zoals ik het zag zijn betere ouders niet te vinden. Ondersteunend in materiele, opvoedkundige en vooral in emotionele zin.
        Er gewoon zijn als het nodig is en liefdevol omgegaan met de kleine en grote zorgen van Manoe, Inge en Erwin.

        Leidend was Marga in het bij elkaar houden van onze familie. Pa en Ma, Leen, Ingrid en ik werden een paar keer per jaar uitgenodigd om de verjaardagen in gezamenlijkheid te vieren. Oneindig veel taart en een heerlijke maaltijd stonden altijd op het programma. Relaxed stond ze dan achter enorme pannen te koken en te bakken om al die hongerige monden te voeden. Ze genoot daar zichtbaar van.

        Als docent aan de Avans hogeschool heeft Marga heel wat jongens en meisjes op de drempel van volwassenheid op een waarde gedreven manier wegwijs gemaakt in de wereld van de ICT. In mijn fantasie heb ik mij voorgesteld hoe zoiets ging. Voor de klas staat een vrouw van in de 60 met een stevige bos, van wat eens rossig haar was, niet gekleed naar de laatste mode, maar naar wat lekker zit. Jezelf een hele bink vinden en dan door zo’n oudje in de pan worden gehakt op kennis en kunde.
        En niet door je eens lekker af te zeiken zoals tegenwoordig de trend is, maar gewoon door het stellen van logische vragen. Alleen zijn het vragen waar je nog nooit een seconde over hebt nagedacht. Kijk, dat is niet alleen een lesje computergedoe, maar ook een gratis lesje filosofie.

        Claudia heeft al gesproken over de rol van Marga in de vereniging leefmilieu.
        Een rol die perfect past in haar wereldbeeld en onverschrokkenheid. Waar anderen de macht van bedrijven en onmacht van ambtenaren accepteren als een fact of life is Marga in de actiestand geschoten. Het is echt geweldig dat ze de stikstof-uitspraak nog mee heeft mogen maken. Een resultaat waar we er allemaal gezonder van worden en een forse bijdrage levert aan de awareness onder de bevolking over het belang van een gezond milieu. Een prestatie van formaat, waar ze terecht trots op was.

        Marga was altijd op zoek naar kennis. Wat ik in haar bewonderde is de gave om gecompliceerde zaken terug te brengen naar de essentie in een begrijpelijke uitleg.
        Dat is dé gave van echt intelligente mensen.

        Marga bewees trouwens al op 7-jarige leeftijd een wijs mens te zijn. Onze ouders wilde mij Willem noemen. Daar heeft Marga zich met hand en tand tegen verzet.
        Daar ben ik haar dankbaar voor. Ik hoop dat zich niemand beledigt voelt, maar Willem, ik moet er niet aan denken.

        De vloek van haar leven waren de regelmatig terugkerende perioden van heftige migraine. Hoe wrang is het dat juist een aandoening in de hersenen haar heeft geveld. Zelfs haar aanstekelijke gulle schaterlach kon haar daarvan niet redden.

        Een bekend gezegde is dat “de tijd alle wonden, heelt”.
        Dal is vaak niet waar. Wel komt er een korst op de wond.
        Een korst die nooit meer weggaat. En dat is helemaal niet erg. Als de wond van het grote lijden is afgedicht komt er ruimte om terug te denken aan de gezellige, liefdevolle en gedenkwaardige momenten die het leven van deze prachtvrouw grote betekenis gaven. Laat die gedachten aan een leven dat ten volle is geleefd, een troost zijn voor ons allen.

        Ronald - EINDHOVEN
        15 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • Een open en intelligente vrouw
        reactie 92   |   niet OK
        Via Volkert vintgens van de toenmalige Gelderse Milieufederatie, kwam ik in contact met Marga Jacobs. Ze stond meteen open voor een 'netwerkgesprek' met mij. Ze nodigde me uit om bij de Vereniging te komen. In het begin hebben we aangename discussies gevoerd in de Werkgroep Gezondheid.; ik voelde dat ik er echt bijhoorde en ik vond het geweldig, uiteraard met een stukje chocola erbij.
        Het viel me vooral op hoe zij steeds weer uit haar woorden kwam, om een en ander duidelijk te maken. Ze had een enorme woordenschat. Een open mens is van ons heengegaan en ik vind het erg treurig.Sterkte voor

        Ric - Zetten
        15 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 91   |   niet OK
        bruisende Marga,
        niet meer in Hees
        niet meer in Nijmegen
        niet meer in milieuland
        onvoorstelbaar
        dank voor het wijzen van de weg

        Rob Hermens

        Rob - Nijmegen
        15 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • André  Vollenberg
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        André - Grubbenvorst
        15 juni 2020
        reactie 90
      • zonder titel
        reactie 89   |   niet OK
        Ik werd zeer onaangenaam verrast toen ik het verdrietige nieuws vernam dat Marga is overleden. Bij deze wil ik mijn zeer diepe respect voor haar uitspreken. Bedankt Marga, beschermvrouwe van mijn en onze leefomgeving.

        Hans - Nijmegen
        15 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • Mijn medeleven
        reactie 88   |   niet OK
        Ik heb Marga Jacobs jaren geleden leren kennen als een gedreven persoonlijkheid, als een drijvende kracht achter Leefmilieu en als een warme persoonlijkheid. Mensen zoals Marga kunnen moeilijk worden gemist.
        Heel veel sterkte gewenst ook aan haar familie die ze nu achterlaat.

        Martin - Nijmegen
        14 juni 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie