gedenkplaats van

Merel Scheer

02-05-200102-03-2017
      Zeg ons dat het niet zo is......

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Phoenix foto's
        reactie 161   |   niet OK

        Lieve Andrea, Jan, Nina en Bart,

        ik heb op mijn laptop gezocht naar foto's van Merel, allemaal uit de Phoenix tijd. Zomaar wat herinneringen, maar heel divers en vrolijk.

        1. de uitnodiging van Merel en Iris voor het klassenfeest
        2. schoolreisje naar Artis
        3-4-5. dagje Geestmerambacht met Marije en Brigitte
        6. Ga voor Gezond met Sita
        7. het kerstkoor tijdens het kerstdiner
        8. schaatsen op het water achter bij Onno
        9. sneeuwpret met Isabella
        10. voetbal kijken op een groot met de hele school (en we wonnen!)

        Veel liefs!
        Annemieke


        Annemieke - Alkmaar
        20 maart 2017

        Deel deze pagina:

      • Lieve Merel
        reactie 160   |   niet OK
        Lieve Merel,

        Ik heb jou nooit gekend, maar de mooie verhalen en herinneringen die ik hier lees breken mijn hart.

        Lieve nabestaanden,

        Heel veel sterkte.

        Liefs, Jacky Eichenberger

        Jacky - Alkmaar
        19 maart 2017

        Deel deze pagina:

      • Mirjam Schoenmaker
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Mirjam - Haarlem
        19 maart 2017
        reactie 159
      • Verliefd
        reactie 158   |   niet OK
        Ik ben zo verliefd op mijn lieve kleine meid,
        Zo verliefd dat ik bang ben haar kwijt te raken.
        Nu nog zo onschuldig, beschermd tegen 'de wereld' .
        Ik wil dat dit altijd zo zal blijven.
        Maar wat brengt morgen?
        Daarom maak ik me nu al zorgen.
        Omdat zij dat nog niet kan.

        De afgelopen dagen heb ik Merel mogen leren kennen vanuit de verhalen die anderen over haar wisten te vertellen. Ze deed me in veel opzichten zoveel denken aan Andrea. Lief, zorgzaam, antennes voor de gevoelens van anderen. Maar ook lekker gek. En puur.

        We missen een heel mooi mens.

        Veel sterkte.

        Koen

        Koen - Hoogwoud
        17 maart 2017

        Deel deze pagina:

      • Bloedhitte, geen frisdrank?!
        reactie 157   |   niet OK
        "Geen frisdrank?!" Vol verbazing hoor ik dit aan. Het is hier bloedheet, we hebben vanmorgen een huis gebouwd en we besluiten voor iedereen een traktatie te bestellen. Op een aftands brommertje worden er zo 25 koude (nou ja koud.. dat zeggen ze wel, maar hoe kan nou zonder koelkast?) flesjes frisdrank besteld. Maar niet voor Merel, want die drinkt geen prik. Wat kan ik mij dat moment nog goed herinneren. Met net zoveel plezier pakte jij dan maar het zoveelste watertje die dag, want die verslonden we daar. Bovendien maakten we met de waterflessen de lokale bevolking dolgelukkig, weet je nog dat ze er bijna om vochten? Gek he, bij ons worden ze aan de kant getrapt. Zomaar een herinnering die vanmorgen toen ik naar Nial Horan('jouw liedje') luisterde mij bedacht. De herinneringen stromen binnen, wat te denken van jouw eerste vliegreis? Ogenschijnlijk relaxed stapte jij het toestel in en heb je de hele reis veel plezier gehad met het schermpje voor je. Bij aankomst in Malawi pakte jij je backpack nog net zo relaxed op en leek je een ervaren wereldreiziger. Op mij kwam je over als iemand die de wereld wel even zou ontdekken. Nooit zou jij klagen, simpelweg omdat Merel dat niet doet. Je genoot namelijk echt van het leven daar en de rust en eenvoud. Bij de projecten mochten we regelmatig water halen. Nu klinkt dat heel ontspannen, maar ik weet nog dat we vol bewondering keken naar de lokale vrouwen. Loodzware emmers op hun hoofd en soms nog een kind op hun rug. Waar wij doeken onder de emmers moesten doen om onze tere hoofdjes te beschermen, was dat bij die dames absoluut niet nodig. Ach wat hebben ze ons uitgelachen toen we eindelijk die emmers op ons hoofd hadden maar vervolgens de helft eroverheen klotsten. Maar, Merel klaagt niet en bleef het dus gewoon proberen. Uiteindelijk waren we zelf allemaal redelijk doorweekt, maar ach, dat was stiekem wel verkoelend. Nadat er genoeg water was gehaald mochten we het water mengen met de aarde en met onze voeten er in. Wie had dat gedacht? Een heerlijk moddermasker voor onze voetjes? O nee, we gingen er bakstenen van maken! Nou ook prima, Huppa wij aan de slag in de hitte. Maar.. de dag erna waren ze droog en konden we daadwerkelijk bouwen. Wat was dat een mooi en voldaan gevoel! Terwijl ik dit typ komt de volgende herinnering al weer boven; jij en de lange rok! Normaal geen meisje dat graag jurkjes draagt en nu moest je daar ineens lange rokken aan.. "want dat hoort daar zo en is respectvol" heb ik wel tig keren tegen de meiden gezegd daar. O O O.. wat een gezeur he?
        Lieve Merel, ik heb nog zoveel herinneringen, ik moet hier alleen de woorden nog voor vinden. Nooit ben je uit mijn gedachten, net als je lieve ouders, broertje en zus niet. Ik hoop dat je nu ergens bent waar je bent begonnen aan een nieuwe prachtige reis, hopelijk weer met je backpack en je lange rok:-)

        Veel liefs,

        Leonie Weijling

        Leonie - Heiloo
        16 maart 2017

        Deel deze pagina:

      • Stil...
        reactie 156   |   niet OK

        Miranda - Broek op Langedijk
        16 maart 2017

        Deel deze pagina:

      • de kale rots
        reactie 155   |   niet OK
        Lieve Merel,

        het was de eerste woensdagmorgen in Malawi. William vertelde ons dat we de berg gingen beklimmen, en hij wees naar de kale rots die we vanaf onze kampeerplek konden zien liggen. Een aantal schrokken, een aantal moesten lachen. Want, dat kon toch niet waar zijn?! Zo hoog? Anderhalf uur, misschien iets minder werd ons verteld. Jij schrok. Ik moest lachen. We geloofden er beiden weinig van. Maar toch begon je eraan. Halverwege het eerste deel van de wandeling met temperaturen dik boven de 30 graden kwamen de eerste tranen. Alhoewel, van een wandeling was niet echt sprake. Het pad waarover wij richting top probeerden te komen was meer een verkapte klimwand. Je was er klaar mee. Je kon het niet. Dacht je. Even een pauze, wat water, en weer een paar stappen. Mueslireepje, een paar bemoedigende woorden en je was weer onderweg richting top. Geen idee meer hoeveel stops we hebben gehad, maar samen kwamen we boven. In etappes, dat wel. Het uitzicht bovenop de kale rots was overweldigend. De wind blies ons er bijna vanaf. De blik in jouw ogen was onbetaalbaar. Je had het gered! Tuurlijk had je het gered. Ik zag je trots zijn op jezelf. En ik was ook enorm trots op je! Helemaal verantwoord was de tocht niet, gezien de richeltjes en grote hoogten. De woorden van William waren: ' this is life' . En dat was meer dan waar. Merel, ik ga je missen.

        JossieD - Alkmaar
        16 maart 2017

        Deel deze pagina:

      • Andrea/Mama Scheer
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Andrea/Mama - Sint Pancras
        15 maart 2017
        reactie 154
      • liedje van Toon voor jullie
        reactie 153   |   niet OK

        Nu ’t rouw
        rumoer rondom jou is verstomd,
        de stoet voorbij is, de
        schuifelende voeten,
        nu voel ik dat er een diepe stilte komt,
        en in die stilte zal ik
        je opnieuw
        ontmoeten,
        en telkens
        weer zal ik je tegenkomen.
        We zeggen veel te gauw
        : het is voorbij.
        Hij heeft alleen je lichaam
        weggenomen,
        niet wie je was en ook niet
        wat je zei.
        Ik zal nog altijd grapjes met je maken,
        we zullen samen door het stille landschap gaan.
        Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,
        raak je mijn hart nog duidelijker aan.

        Toon
        Hermans

        toen onze dochter stierf vond ik de dagen na haar begrafenis veel zwaarder dat toen ze nog boven de aarde stond, warme armen om jullie heen, vanuit mijn hart omhels ik ik jullie
        liefs
        een moeder

        Elly - zwaag
        13 maart 2017

        Deel deze pagina:

      • Een mooie ster
        reactie 152   |   niet OK
        In Malawi keken we heel vaak met zijn allen naar de sterren. Merel geloofde dat je een ster zou worden als je leven op aarde eindigt. Dus als ik nu naar de sterren kijk, dan denk ik aan haar. Dan denk ik aan dat lieve, vrolijke meisje, die zo van de sterren genoot en nu misschien zelf ook wel een ster is die over ons waakt.

        Michelle - Alkmaar
        12 maart 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie