Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Suus Vissers

19-04-199105-06-2008
      Ons eerste kleinkind, een droom van een baby, een schat van een peuter.Op een gegeven moment werd Susan Suus, ze kwam in de pubertijd en heeft dat dan ook goed laten merken. Niet aan Opa en Oma, daar was ze heel lief voor en we hebben menige gesprekken gehad. Wat hield ze van haar ouders en zusje Amy. Wat hield ze van ons haar "Oom en oop".Wat hield ze van het leven. Ik heb genoten van de grote Suus. Samen winkelen in Amsterdam veertig winkels in en terug naar de eerste omdat dát de broek was. Een rondvaart door de grachten. Ook wilde ze de PCH,straat zien. Haar reactie was: Die zijn gek, dat betaal je er toch niet voor. Dan maar naar de markt, het regende dat het goot en natuurlijk kochten we twee paraplu’s die het na vijf minuten lieten afweten, we lagen dubbel van het lachen en ze hield gewoon die kapotte paraplu omhoog, dat we drijf nat waren was geen punt. Nee, Oom we hebben hem niet voor niets gekocht. Samen naar Maduradam samen naar Scheveningen en de laatste keer naar het wassenbeelden museum in Amsterdam. Natuurlijk weer veertig winkels in en de nodige terrasjes gepakt. Deze maand zouden we weer samen op stap gaan, Ik heb haar gebeld om een datum te prikken. “O Oma, we hebben tot 1 sept. de tijd” was haar antwoord. “Dan hoef ik pas naar school, goed?”. Natuurlijk was dat goed en het laatste was ik van haar zou horen was: Doei, doei. Ze was zo blij en trots dat ze bij de beste hoorde. Het heeft niet meer zo mogen zijn. Die avond is ze na een noodlottig ongeval met haar snorscooter overleden.21 juni 2013 is ook de opa van Suus overleden na een langdurig ziekzijn.Wie was Theo......  Theo was een man die vond dat zijn gezin op de eerste plaats kwam.  Eerst zijn vrouw, dan zijn kinderen en later zijn kleinkinderen, een hele poos niets en dan kwam hij zelf pas aan de beurt.  Die tot voor 21 jaar terug een hard werkende was en er toch altijd was voor zijn gezin.  Die het goed vond dat er een kind van mijn broer bij ons kwam wonen en er van ging houden als zijn eigen kind.  Die 11 jaar mijn moeder in huis nam omdat die niet meer alleen kon wonen.  Hij hield van voetballen en ging met het elftal mee als grensrechteren genoot daarvan.  Die het heerlijk vond om na de wedstrijd een pilsje te drinken en soms meer dan een.  Ook dat was Theo.  Die op 3 october 1991 helemaal verlamd raakte door een herseninfarct, niet meer wist wie hij of zijn naasten waren.  Die niet eens wist hoe en dat je moest eten en drinken.  Alleen de tijd was belangrijk wand er waren nog steeds 24 uren in een dag..  In de volgende 21 jaren is dat zo gebleven.  Aan Theo zijn handelingen kon je nagaan hoe laat het was.  Theo die zo gek was op zijn 6 maanden oude kleindochter Susan, zij was het luikje naar zijn geheugen volgens de artsen.  Hij herkende haar toen Diana (de moeder van Suus) haar na een paar weken mee nam naar het ziekenhuis.  Dat was het begin van zijn herstel toen die tijd.  Die er kapot van was toen Suus zoals ze zich ging noemen kwam te overlijden op 17 jarige leeftijd door een scooterongeluk.  Theo die na vele operaties en infarcten zich inzetten om het voor mij (zijn vrouw) het zo makkelijk mogelijk te maken  Hij voelde zich niet gehandcapt.Hij kon niet lezen, schrijven of praten, was verlamd maar wat kon hij bekken trekken om mij te laten lachen.  Menige keer lagen we samen slap van het lachen.  Wat gunde hij me alles.  Iedere morgen kwam hij met een blad aan mijn bed al moest hij kruipen. Of ik nou mijn omadag of mijn hobby's wou doen.  Alles was goed als hij mij maar gelukkig kon maken.  Theo was gelukkig thuis, dat liet hij ook blijken.  Waar mee?????  Een glimlach, een knipoog of de eerste zin van een kerstliedje dat hij dan tien maal herhaalde.  Hij had zo weinig nodig, was gelukkig met zijn TV en de drie sigaartjes.  Theo wat hou ik van je, je was mijn maatje, steun en toeverlaat.  Wat zal ik je missen.

      Overige informatie
      Heel veel herinneringen heb ik aan Suus. De mannier van intens genieten van haar leven, haar eerlijkheid, haar inzet voor mensen die niet voor zichzelf op konden komen. Dat heb ik niet van Suus, dat is mij geschreven door de mensen waar het om ging. Genoten heb ik van de dagen dat we met ons tweeën weg gingen. Een hele dag dat ik haar voor mij alleen had en dat zij daar zelf ook van genoot. Suusje gaf mij de eerste opdracht om een schilderij voor haar kamer te maken. Het hangt er nog steeds. Suus was een meisje dat ook goed voor haar eigen opkwam, wat ze in haar hoofd had daar vocht ze voor. Ze werkte en studeerde tegelijk, ze was het vertrouwen dubbel en dwars waard. Zo kan ik nog uren over haar schrijven, het gemis wordt nooit kleiner. Elke dag opnieuw komt Suusje in mijn gedachten. Soms ben ik heel verdrietig, soms met een glimlach omdat ik me dan weer wat herinnerde dat ze weer eens wat uitgehaald had. Maar haar eerlijkheid en de liefde voor haar vader, moeder, Amy en grootouders stonden voorop.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 11   |   niet OK
        Lieve Suus,
        Vandaag je diploma op gehaald op school. Papa en Mama hebben het in ontvangst genomen. Toen ze daar stonden brak mijn hart. Jij had daar horen te staan, ze waren zo trots, dapper en gelijk zo droefig. Ik heb voor het eerst gehuild. Kind wat mis ik jouw en wat zou ik graag wat verdriet van papa en mama over nemen, dat zijn mijn kinderen. Lievert ik hou van jou.
        Oma

        B. - Arnhem
        26 juni 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 9   |   niet OK
        lieve suus
        als ik je foto zie,zie ik een spontane mooie meid.ik hoorde van jou ongeluk op mijn werk,mijn collega kent jou ze was er helemaal kapot van,ja meid wat valt er te zeggen.ik hoop dat je boven net zo mag slralen zoals je hier hebt gedaan.ik hoop dat de familie veel praat over jou en dat ze hun verdriet ook samen delen,lieve suus wees als een vlinder,als ik een vlinder zie zal ik aan jou denken.

        veel liefs anita

        anita -
        19 juni 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 8   |   niet OK
        Lieve oma van Suus,
        Ik wens u heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van u kleindochter.
        Het is niet eerlijk dat de mooiste bloemen als eerste worden geplukt.
        Suus had nog een heel leven voor haar samen met Diana, Peter, Amy en verdere familie vrienden en kennissen. Helaas heeft dit niet zo mogen zijn. Daarom is het ook heel moeilijk om de juiste woorden te vinden.
        Het verlies van een kind, kleinkind is het ergste wat je kan overkomen.
        Nogmaals wil ik u heel veel sterkte en kracht toewensen om dit verlies te dragen.

        Liefs Manon (zus van Esmeralda buurvrouw van Peter en Diana)

        Manon -
        18 juni 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Lieve Suus .
        Wat was oma diny trots op je. Nu is ze dat nog ,maar helaas is het anders gelopen,dan ze had verwacht.
        Ik hoop dat er heel veel grote engeltjes je goed hebben op gehaald.
        En zeker onze Kees.
        Die daar al 23 jaar is.
        Ik wens je Papa & mama &n Oma ,en ook de anderen Famillie heel veel sterkte en kracht toe,
        Liefs

        Ria -
        17 juni 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 6   |   niet OK
        Ik wil u op deze manier heel veel sterkte wensen met het verlie van uw kleindochter. woorden schieten tekort.
        Het verlies van een kind blijft oneerlijk.

        Wanda Lourense ( mama van *jeffrey Lourense* ook op deze site).

        Wanda -
        16 juni 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        Lieve Opa en Oma,
        Ik wens jullie heelveel sterkte toe wat vreselijk om jullie kleinkind zo jong te verliezen.
        Heelveel liefs selma

        selma -
        13 juni 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        Heel veel kracht wil ik u wensen om uw grote verdriet om uw lieve kleindochter te dragen, veel sterkte. Voor wat het waard is, ik leef met u mee.

        Stella -
        13 juni 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        heel veel sterkte met dit groot verlies
        woorden schieten tekort.....

        jacqueline -
        13 juni 2008

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.