gedenkplaats van

Thomas Coltof

06-07-195822-03-2020
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Thomas, bedankt voor je vriendschap en meer.
        reactie 65   |   niet OK
        Thomas, bovenste beste collega en vriend, we hebben een hele fijne tijd gehad met jou in onze sectie. Het heeft ons verrijkt met goede inzichten, momenten van reflectie en vooral een bijzonder prettige sfeer op onze bio-gang. Je persoonlijkheid en je van nature ijzersterke pedagogische talent vormden in je werk je sterkste troeven.
        Je belangstelling voor anderen en je enorme brede belangstelling in het algemeen waren groots. Daarbij hielp je relativerende kijk op het leven, het hield de sfeer luchtig.
        Pythagoras formuleerde in zijn tijd: 'Een vat vol geleerdheid heeft nog niet de waarde van een druppel wijsheid'.
        Bij jou trof ik vooral een vat vol wijsheid, alles geleerd door je autodidactische leervermogen. Het was fijn om iemand als jij, komende uit een hele andere discipline dan het onderwijs, in onze sectie te hebben.
        Het is niet moeilijk om de herinnering aan jou levend te houden, je hebt heel veel mooie sporen nagelaten.
        Ik wens Carla, Tessa en Emiel heel veel sterkte in deze moeilijke tijd en ik dank Thomas voor alles wat hij voor ons betekend heeft.
        Dank, en een lieve groet,
        Michiel Holleboom

        Michiel - 2015HK 30 Haarlem
        1 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Frank en Karin Neeling
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Frank en Karin - Haarlem
        1 april 2020
        reactie 64
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 63   |   niet OK
        Beste Thomas,
        Je bent er niet meer maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat de ongelofelijk nieuwsgierige jongen die je altijd was, deze brief niet zal willen lezen. Wat is het wrang dat je nu al zo jong het leven moest loslaten terwijl jij daar met al je gretigheid en interesse waarschijnlijk nog lang niet klaar voor was. Ik hoorde van Corriene hoe geweldig dapper je met je ziekte omging. Ik wil Carla en je kinderen ook graag laten weten wat een bijzonder mens ik je vond. Een paar herinneringen aan jou: ik zat een keer in mijn maag met een decor voor een solovoorstelling die ik op Oerol ging spelen. Ik had een decor bedacht met platte zetstukken van allerlei Italiaanse gebouwen waaronder de toren van Pisa, een basiliek, een pizzeria enzovoort. Het moest er niet al te verantwoord uitzien want ik speelde een tweederangs impresario die dat decor met weinig smaak en weinig geld had laten maken. Maar zoals ik het had geschilderd was het gewoon te slecht, te lelijk. Ik belde jou en je kwam de volgende dag langs om me uit de brand te helpen. Bij binnenkomst moest je gelijk heel erg lachen en je stelde me gerust dat ik met dit ‘geestige’ antidecor goed bezig was. Je begreep de bedoeling en in enkele uurtjes toverde je met ferme streken, accenten en schaduwtjes mijn prutswerk om naar iets wat opeens heel grappig was om naar te kijken. Je wilde er geen geld voor hebben want je vond het leuk om te doen en om mij weer eens te zien. Door Liesbeth leerden wij elkaar kennen. “je moet eens wat met Thomas gaan maken” had ze gezegd, “volgens mij passen jullie wel bij elkaar “. Qua humor klopte dat zeker. We konden enorm lachen samen en vonden elkaar in het absurdisme. Op creatief en intellectueel vlak keek ik best wel tegen je op en maakte je mij wel eens onzeker. Je wist ongelofelijk veel en je kon belachelijk goed tekenen. Maar goed, geholpen door Liesbeth gingen wij samen aan de slag. Een voorstelling over twee agenten die tot hun nek in privézaken waren verwikkeld. “Een onthullend stuk vol vertrouwelijke informatie” stond er op onze flyer. Ik was gedegradeerd agent Willemse die opgescheept zat met beginnend diender Hoekstra, die jij speelde. Ik moest jou inwerken op het bureau, maar gaande weg leerde ik meer van jou dan andersom. Onze personages lagen dicht bij onszelf. Ik was de met zichzelf worstelende zwartkijker en jij de licht filosofische, springerige optimist. Hoekstra en Willemse waren beiden twijfelende, zoekende figuren en totaal ongeschikt voor het politievak. Het maakproces was niet makkelijk. Ik stak in die tijd niet zo lekker in mijn vel en worstelde met creatieve armoede. Maar jij was een geweldige collega met veel geduld en begrip. Je was heel genereus in het meedenken en meeschrijven aan de voorstelling en je stortte je voor honderd procent op het acteerwerk. Waarschijnlijk heb ik soms het bloed onder je nagels vandaan gehaald omdat ik zoveel twijfelde en veeleisend was. Desondanks bleef je altijd geduldig, begripvol en gaf je nooit op. Ik kan me heel goed voorstellen dat je een geweldige en inspirerende leraar was!
        Ik mijn archiefdoos vind ik nog losse dialogen waar ik nu weer hartelijk om moet lachen. (Hoekstra en Willemse richten zich bij aanvang tot het publiek. Willemse: U hoeft niks te zeggen. Hoekstra: U heeft het recht te zwijgen. Willemse: Alles wat u zegt kan tegen u gebruikt worden)
        Ook twee recensies. Het Haarlems dagblad vind het een innemende voorstelling met geestige vondsten en mooie filosofische bespiegelingen. De Gelderlander noemt het een heerlijke voorstelling die wemelt van de subtiele grapjes. Dat hadden we dan toch maar mooi bereikt Thomas! Daarna zouden we nog een keer samenwerken aan het decor voor ‘ Het Station’. Ik was meer een boodschappenjongen in dat proces en vond dat helemaal niet erg. Ik keek vol bewondering hoe jij dat decor even voor Liesbeth en mij op een velletje papier schetste. Hardop filosoferend trok je met een potlood een wereldje op van warrige, bochtige(spoor)lijnen. Je creëerde de kleine wereld van het spoorhuisje en grote wereld ineen. Wat een ongelofelijk mooi en poëtisch decor had je gemaakt met heel veel lieve details! Nog weer later heb ik vol bewondering naar je animatiefilm ‘Zelfportret’ gekeken. Over Rembrandt die het zicht op de realiteit kwijtraakt wanneer hij zichzelf schildert.
        Je bent nu weg Thomas, maar mijn bewondering voor jou zal blijven. Goeie reis!



        Servaes - Wijdewormer
        30 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Warme herinnering
        reactie 62   |   niet OK

        Beste familie,
        Jammer te horen dat Thomas is overleden. We hebben samen op het internaat van De Breul gezeten en trokken vaak samen op. Na school ben ik hem uit het oog verloren. Deze tekening van hem heb ik altijd bewaard.
        Mooi te horen dat zoveel mensen een warme herinnering aan hem hebben.
        Veel sterkte,
        Olav Reijers


        Olav - Assen
        30 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Warme herinnering
        reactie 61   |   niet OK

        Beste familie


        Olav - Assen
        30 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Een beschimmeld broodje
        reactie 60   |   niet OK
        De keren dat ik met Thomas sprak, was ik een en al oor. Luisterend naar verhalen over Emiel en Tessa, de wonderen van de biologie en zijn tijd als docent. Voor je het wist, was je weer een uur verder. Lieve Carla, Emiel en Tessa, veel liefs en sterkte. De wereld is een topvader armer.

        Een herinnering van mij van Thomas is er een waar ik niet bij aanwezig was, maar voortleeft uit een van de vele verhalen van Tessa over haar vader. Tijdens een biologie les gooit een leerling onverschillig een beschimmeld broodje in de prullenbak. Verontwaardigd haalt Thomas dit wit met groene broodje uit de vuilnisemmer en roept de klas bijeen om de hoedanigheid van deze misdaad der voedselverspilling uit te leggen. 'Een broodje dat beschimmeld is, is nog prima om op te eten! Goed voor je weerstand en nog altijd even voedzaam.' Ter demonstratie neemt Thomas een hap van het brood om zijn punt ijzersterk duidelijk te maken. De klas keek verbaasd toe.
        Sinds dit verhaal geef ik een beschimmeld broodje een tweede kans.

        Mitchel - Amsterdam
        30 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 59   |   niet OK

        Lieve Thomas,

        Dagenlang in Vaulx naar jouw verhalen mogen luisteren die altijd gingen over de natuur en wat daar nou zo interessant aan was. Vervolgens ook deze verhalen mogen horen in de biologievleugel van het Mendelcollege. Ik denk veel aan je als ik naar dit prachtige tekeningetje kijk dat je ooit voor mijn tante hebt gemaakt.

        Lieve familie, heel erg veel sterkte vooral in deze rare tijden.

        Jan Nelissen jr.


        Jan - Haarlem
        29 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Jeannet Meijer
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Jeannet - Haarlem
        28 maart 2020
        reactie 58
      • Dierbare herinneringen 1986 - 1989
        reactie 57   |   niet OK
        Lieve Thomas,
        Vandaag heeft Hellen jouw portret/tekening die je van ons gemaakt hebt in 1988 op Facebook geplaatst. Via Google zocht ik je op en tot mijn grote schrik ben je vorige week overleden.
        We kenden elkaar van de dienstplicht en hebben een jaar lang, van maart 1986 tot en met februari 1987, gediend.
        Na de diensttijd hebben we contact gehouden en kwamen Hellen en ik naar hartje Amsterdam waar jij woonde en jij naar Leiden in ons kleine flatje.
        Zelfs zijn wij nog naar de wedstrijd van Ajax tegen FC Den Bosch in de Meer geweest waar Marco van Basten die geweldige omhaal maakte. Vanaf 1990 zijn we het contact verloren maar je prachtige tekening van ons met poes Rocky hebben we nu als dierbare herinnering uit deze tijd.
        Ik wens de familie veel sterkte toe in deze moeilijke periode.
        Thomas was een zachte, lieve en verschrikkelijk aardige man.
        Thomas, rust zacht.
        Henry van der Weijden
        Leiden

        Henry - Leiden
        28 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • 2020
        Mooie ontmoetingen na 50 jaar
        reactie 56   |   niet OK

        Thomas en ik waren klasgenoten in de jaren zestig op de J.F. Kennedyschool in Bussum. Deze schoolfoto is van 1967. We woonden in het lommerrijke Rembrandtkwartier in Naarden en kwamen veel bij elkaar over huis. We speelden met kastelen op je kamer, je ging op trommelles bij de muziekschool van Jan Nieland, ik volgde later ook. Ik herinner me je aanstekelijke lach en je tekentalent. En dat we vanuit school langs een speelweide fietsten die je omdoopte tot het Abbé Pierre terrein. Waarom weet ik niet meer. Einde lagere school ging jij naar kostschool en je verdween uit beeld. Moet 1970 geweest zijn,

        Tot een jaar of wat gelden - bijna vijftig jaar later. Ik was benieuwd hoe het met je ging. Mijn broer Ignace die jouw zus Liesbeth nog ziet - zij waren ook klasgenoten - vertelde me dat jij ook in Haarlem woont. Ik belde je in het voorjaar van 2019 en we spraken af voor een hernieuwde ontmoeting na de zomer. Toen leerde ik ook Carla kennen. Het was even aftasten in het begin; je nam mij nauwkeurig in je op en je liefdevolle blik viel me daarbij op. We wisselden half vervlogen beelden uit en konden deze over en weer aanvullen. Je verliefdheid op een nieuwe klasgenote. Onze buurt, de klas, de leraren. We konden weer volop samen lachen en jouw onversneden en échte aandacht bleven me bij. In de herfst zag ik je weer; wat mooi was het om te horen dat je een omslag in je loopbaan had gemaakt naar biologiedocent op het Mendel. De dochter van een vriend had les van je. Ze zei me rond de Kerst nog hoe ze genoten had van jouw enthousiasme voor je vak en de manier waarop je de klas meekreeg altijd.
        *** *** ***
        Echt jammer dat we na vijftig jaar onze vriendschap van toen geen verder nieuw leven konden inblazen. Ik had nog een foto gemaakt van het Abbé Pierre terrein om na te vragen bij je of je het herkende. Dat is er helaas niet meer van gekomen. Maar zo is het gelopen.

        Ik wens je gezin, je geliefden, je naasten en iedereen die jou op hun levenspad mochten tegenkomen alle goeds deze tijd.

        Jouw accepterende manier waarop je tegen het leven én de dood aankeek maken het verlies misschien wat minder ondraaglijk.

        Ik bedank je dat we samen konden optrekken.


        Jules - Haarlem
        28 maart 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie