gedenkplaats van

Thomas Coltof

06-07-195822-03-2020
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Judie Beumer
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Judie - Gelselaar
        2 mei 2020
        reactie 70
      • Herinnering aan Thomas
        reactie 69   |   niet OK
        Lieve Thomas,
        Thomas blijf ik mij herinneren als een goede, lieve, belangstellende, beetje chaotische, geïnteresseerde collega met gevoel voor toneel, improvisatie. Een verhalenverteller maar bovenal een zeer goede tekenaar en docent.
        Jarenlang heb ik samen met Thomas de lessen verzorgd voor de groepen 8 van de basisschool. Erg leuk om te doen en vooral zijn toneel act over plantenseks zal ik nooit meer vergeten.
        Zijn lessen gaf hij met volle overtuiging en ondersteund met prachtige verhalen. Dit ging wel eens ten koste van mijn practicum voorbereiding voor die lessen, te weinig tijd over, “sorry Peter”, was dan meestal zijn antwoord. “Geeft niet Thomas, als je les maar goed ging”.
        Thomas heeft voor mijn 50e verjaardag een prachtige karikatuur tekening gemaakt. Deze hangt op mijn kabinet als een mooie blijvende herinnering.
        We hebben samen een prachtig doek mogen ontwerpen voor het 65-jarig bestaan van de school. We hebben voor foto’s, tekeningen en tekst gezorgd. Erg leuk dat we dat samen hebben kunnen doen.
        Thomas maakte voor sommige collega’s tekeningen. Een vergoeding voor zijn werk vroeg hij zelden of nooit. Echter op een dag komt een collega naar mijn toe met een prachtig boek met de vertaalde teksten van de songs van Pink Floyd. Thomas wilde geen vergoeding, maar zei tegen haar: “koop een mooi boek van Pink Floyd en geef het aan Peter, dat heeft hij verdiend”. Dit vond ik zo’n mooi gebaar, klein traantje gelaten van dankbaarheid. Dit was typisch Thomas, altijd denken aan anderen!
        Thomas, bedankt voor de geweldige jaren samen en ik blijf je herinneren als een super fijn mens!
        Ik wens Carla en de kinderen heel veel sterkte!!
        Peter

        Peter - Haarlem
        6 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Zorgzaam, nieuwsgierig en vrolijk
        reactie 68   |   niet OK

        Aan de twee jaar die Thomas en ik biologielokaal 157 deelden als collega's heb ik hele fijne herinneringen. Altijd was hij belangstellend en opgewekt, en al pratend bij de wisseling van docent ging hij haastig zijn bord met prachtige tekeningen voor me uitvegen (ik had voor mijn les ook een stuk bord nodig), hoewel ik riep: niet alles! veel te mooi! Ik was gefascineerd door zijn tekeningen, de creativiteit en de anatomische precisie. Nog steeds bewaar ik kopieën van de anatomie van een chimpansee, die hij mij gaf toen ik in conflict was met mijn keramiekleraar over hoe de kop van dit dier eruit ziet. Hij heeft mij in die tijd vaak opgevrolijkt, hij was heel gul met aandacht.
        Toen ik twee jaar later met pensioen ging, hebben we met de hele sectie een dag doorgebracht in het Ilperveld, onder leiding van een boswachter. Hij wilde het naadje van de kous weten, en genoot met volle teugen. Zorgzaam, plattegrond in de hand, stuurde hij ons bootje aan het eind van de dag terug naar de steiger.
        Jammer dat we maar twee jaren collega's waren. Ik had nog zoveel met hem willen uitwisselen, inzichten, kennis.
        Wat in mijn hart blijft is de gretigheid waarmee hij in het leven stond. Dat is een bron van inspiratie voor me.
        Ik wens zijn vrouw en kinderen alle sterkte bij hun verdriet.

        Annemiek Stoppelenburg


        Annemiek - Heemskerk
        5 april 2020

        Deel deze pagina:

      • louterend
        reactie 67   |   niet OK
        Ik koester , als coördinator van de lerarenopleiding biologie, als zijn docent en als begeleider van zijn stages dierbare herinneringen aan Thomas. Hij was louterend, ontroerend, creatief..... Zijn bijdrage aan de opleiding.. Een prachtige handleiding om biologische tekeningen te maken, presentaties die flonkerden van schoonheid en straalden vande liefde voor de biologie en zijn leerlingen. De enige student die ik na zijn voorlaatste stage meteen startbekwaam achtte en dus zijn eindstage meteen aftekende. Ik wist dat Thomas ziek was en kreeg via een oud-collega (ik ben gepensioneerd) de rouwkaart doorgemaild. Veel sterkte van een afstand voor jullie "achterblijvers"... Hein Dirks

        Hein - Heiloo
        2 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Anita Bolhoven
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Anita - Amsterdam
        2 april 2020
        reactie 66
      • Thomas, bedankt voor je vriendschap en meer.
        reactie 65   |   niet OK
        Thomas, bovenste beste collega en vriend, we hebben een hele fijne tijd gehad met jou in onze sectie. Het heeft ons verrijkt met goede inzichten, momenten van reflectie en vooral een bijzonder prettige sfeer op onze bio-gang. Je persoonlijkheid en je van nature ijzersterke pedagogische talent vormden in je werk je sterkste troeven.
        Je belangstelling voor anderen en je enorme brede belangstelling in het algemeen waren groots. Daarbij hielp je relativerende kijk op het leven, het hield de sfeer luchtig.
        Pythagoras formuleerde in zijn tijd: 'Een vat vol geleerdheid heeft nog niet de waarde van een druppel wijsheid'.
        Bij jou trof ik vooral een vat vol wijsheid, alles geleerd door je autodidactische leervermogen. Het was fijn om iemand als jij, komende uit een hele andere discipline dan het onderwijs, in onze sectie te hebben.
        Het is niet moeilijk om de herinnering aan jou levend te houden, je hebt heel veel mooie sporen nagelaten.
        Ik wens Carla, Tessa en Emiel heel veel sterkte in deze moeilijke tijd en ik dank Thomas voor alles wat hij voor ons betekend heeft.
        Dank, en een lieve groet,
        Michiel Holleboom

        Michiel - 2015HK 30 Haarlem
        1 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Frank en Karin Neeling
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Frank en Karin - Haarlem
        1 april 2020
        reactie 64
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 63   |   niet OK
        Beste Thomas,
        Je bent er niet meer maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat de ongelofelijk nieuwsgierige jongen die je altijd was, deze brief niet zal willen lezen. Wat is het wrang dat je nu al zo jong het leven moest loslaten terwijl jij daar met al je gretigheid en interesse waarschijnlijk nog lang niet klaar voor was. Ik hoorde van Corriene hoe geweldig dapper je met je ziekte omging. Ik wil Carla en je kinderen ook graag laten weten wat een bijzonder mens ik je vond. Een paar herinneringen aan jou: ik zat een keer in mijn maag met een decor voor een solovoorstelling die ik op Oerol ging spelen. Ik had een decor bedacht met platte zetstukken van allerlei Italiaanse gebouwen waaronder de toren van Pisa, een basiliek, een pizzeria enzovoort. Het moest er niet al te verantwoord uitzien want ik speelde een tweederangs impresario die dat decor met weinig smaak en weinig geld had laten maken. Maar zoals ik het had geschilderd was het gewoon te slecht, te lelijk. Ik belde jou en je kwam de volgende dag langs om me uit de brand te helpen. Bij binnenkomst moest je gelijk heel erg lachen en je stelde me gerust dat ik met dit ‘geestige’ antidecor goed bezig was. Je begreep de bedoeling en in enkele uurtjes toverde je met ferme streken, accenten en schaduwtjes mijn prutswerk om naar iets wat opeens heel grappig was om naar te kijken. Je wilde er geen geld voor hebben want je vond het leuk om te doen en om mij weer eens te zien. Door Liesbeth leerden wij elkaar kennen. “je moet eens wat met Thomas gaan maken” had ze gezegd, “volgens mij passen jullie wel bij elkaar “. Qua humor klopte dat zeker. We konden enorm lachen samen en vonden elkaar in het absurdisme. Op creatief en intellectueel vlak keek ik best wel tegen je op en maakte je mij wel eens onzeker. Je wist ongelofelijk veel en je kon belachelijk goed tekenen. Maar goed, geholpen door Liesbeth gingen wij samen aan de slag. Een voorstelling over twee agenten die tot hun nek in privézaken waren verwikkeld. “Een onthullend stuk vol vertrouwelijke informatie” stond er op onze flyer. Ik was gedegradeerd agent Willemse die opgescheept zat met beginnend diender Hoekstra, die jij speelde. Ik moest jou inwerken op het bureau, maar gaande weg leerde ik meer van jou dan andersom. Onze personages lagen dicht bij onszelf. Ik was de met zichzelf worstelende zwartkijker en jij de licht filosofische, springerige optimist. Hoekstra en Willemse waren beiden twijfelende, zoekende figuren en totaal ongeschikt voor het politievak. Het maakproces was niet makkelijk. Ik stak in die tijd niet zo lekker in mijn vel en worstelde met creatieve armoede. Maar jij was een geweldige collega met veel geduld en begrip. Je was heel genereus in het meedenken en meeschrijven aan de voorstelling en je stortte je voor honderd procent op het acteerwerk. Waarschijnlijk heb ik soms het bloed onder je nagels vandaan gehaald omdat ik zoveel twijfelde en veeleisend was. Desondanks bleef je altijd geduldig, begripvol en gaf je nooit op. Ik kan me heel goed voorstellen dat je een geweldige en inspirerende leraar was!
        Ik mijn archiefdoos vind ik nog losse dialogen waar ik nu weer hartelijk om moet lachen. (Hoekstra en Willemse richten zich bij aanvang tot het publiek. Willemse: U hoeft niks te zeggen. Hoekstra: U heeft het recht te zwijgen. Willemse: Alles wat u zegt kan tegen u gebruikt worden)
        Ook twee recensies. Het Haarlems dagblad vind het een innemende voorstelling met geestige vondsten en mooie filosofische bespiegelingen. De Gelderlander noemt het een heerlijke voorstelling die wemelt van de subtiele grapjes. Dat hadden we dan toch maar mooi bereikt Thomas! Daarna zouden we nog een keer samenwerken aan het decor voor ‘ Het Station’. Ik was meer een boodschappenjongen in dat proces en vond dat helemaal niet erg. Ik keek vol bewondering hoe jij dat decor even voor Liesbeth en mij op een velletje papier schetste. Hardop filosoferend trok je met een potlood een wereldje op van warrige, bochtige(spoor)lijnen. Je creëerde de kleine wereld van het spoorhuisje en grote wereld ineen. Wat een ongelofelijk mooi en poëtisch decor had je gemaakt met heel veel lieve details! Nog weer later heb ik vol bewondering naar je animatiefilm ‘Zelfportret’ gekeken. Over Rembrandt die het zicht op de realiteit kwijtraakt wanneer hij zichzelf schildert.
        Je bent nu weg Thomas, maar mijn bewondering voor jou zal blijven. Goeie reis!



        Servaes - Wijdewormer
        30 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Warme herinnering
        reactie 62   |   niet OK

        Beste familie,
        Jammer te horen dat Thomas is overleden. We hebben samen op het internaat van De Breul gezeten en trokken vaak samen op. Na school ben ik hem uit het oog verloren. Deze tekening van hem heb ik altijd bewaard.
        Mooi te horen dat zoveel mensen een warme herinnering aan hem hebben.
        Veel sterkte,
        Olav Reijers


        Olav - Assen
        30 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Een beschimmeld broodje
        reactie 60   |   niet OK
        De keren dat ik met Thomas sprak, was ik een en al oor. Luisterend naar verhalen over Emiel en Tessa, de wonderen van de biologie en zijn tijd als docent. Voor je het wist, was je weer een uur verder. Lieve Carla, Emiel en Tessa, veel liefs en sterkte. De wereld is een topvader armer.

        Een herinnering van mij van Thomas is er een waar ik niet bij aanwezig was, maar voortleeft uit een van de vele verhalen van Tessa over haar vader. Tijdens een biologie les gooit een leerling onverschillig een beschimmeld broodje in de prullenbak. Verontwaardigd haalt Thomas dit wit met groene broodje uit de vuilnisemmer en roept de klas bijeen om de hoedanigheid van deze misdaad der voedselverspilling uit te leggen. 'Een broodje dat beschimmeld is, is nog prima om op te eten! Goed voor je weerstand en nog altijd even voedzaam.' Ter demonstratie neemt Thomas een hap van het brood om zijn punt ijzersterk duidelijk te maken. De klas keek verbaasd toe.
        Sinds dit verhaal geef ik een beschimmeld broodje een tweede kans.

        Mitchel - Amsterdam
        30 maart 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie