gedenkplaats van

Ton Schouten

      Dans, alsof er niemand is die kijkt.

      Heb lief, alsof je nog nooit bent gekwetst.

      Zing, alsof niemand je kan horen.

      Werk, alsof je het geld niet nodig hebt.

      Leef, alsof de hemel op aarde is.


      Dance, like nobody is watching.

      Love, like you have never been hurt.

      Sing, like there is nobody listening.

      Work, like you don’t need the money.

      Live, like it is heaven on earth.


      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Schok
        reactie 128   |   niet OK
        Ik ken Ton van de gastcolleges die hij gaf op de Universiteit Leiden aan eerstejaarsstudenten Culturele Antropologie en Ontwikkelingssociologie. Ook al hebben we elkaar slechts drie keer ontmoet, het contact voelde als vriendschap. Ik hoor nu net van zijn overlijden en ben diep geschokt. Ik kan het ook niet geloven - zoveel levendigheid... Ik wil alle nabestaanden veel sterkte wensen met dit enorme verlies. Een prachtig mens is heengegaan.

        Nienke van der Heide - Amersfoort
        12 juli 2016

        Deel deze pagina:

      • van een oud collega
        reactie 127   |   niet OK
        Beste Ton,
        Wat een schok. Ik verneem nu pas van je overlijden. Alhoewel ik je niet heel goed gekend heb ben ik je vele malen tegengekomen op conferenties en dergelijke. Ik had je net nog aanbevolen als een belangrijk contact persoon bij IRC. Dat is nu helaas niet opportuun meer. Rust zacht,
        Tom de Veer

        Tom de Veer - Castricum
        11 juli 2016

        Deel deze pagina:

      • An instantly likeable colleague
        reactie 126   |   niet OK
        I am so sorry for you loss. Once, during a stop over in Amsterdam, I traveled to IRC to meet with Ton and learn from the experts in the field about learning and practice alliances. Ton was so gracious with his time and knowledge and welcomed me with great hospitality to IRC. I could tell instantly that he was a person of warmth and intelligence. He will be missed.

        Malaika Cheney-Coker - Atlanta, USA
        22 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Thank you all - Anneroos
        reactie 125   |   niet OK
        Dear all,
        It is all so overwhelming: the bewilderment and sadness about Tons sudden passing; all those people who react beaten and sad; the help and support from so many and on top of that the enormous crowd Monday at his ceremony.

        Besides despair and sadness it gives much support. Therefore I want you to thank that you were there, for me, for Tons sisters and family.
        And above all I want to thank my daughter Rozemarijn, who was there the whole week, helping, taking care of me and just being so close.
        Also Margot, who played her role as professional so well while being friends with Ton as a neighbour.
        Finally, Patrick and Petra of the IRC who, besides their sadness, gave so much to help succeed the ceremony of last Monday.
        I am proud of us, Tons sisters and myself that we could pass the little hindrances to provide Ton a dignified farewell. And I think that we did a good job at that.
        From multiple people I heard that the ceremony was very special and overwhelming. This was also the case for me. I was very aware that Ton was a beloved person. But I did not realise that this was so international, across all borders of the world and I find this unbelievable and heartwarming.
        Throughout everything I can hear that Ton has given friendship, also during his working activities; seeking contact from person to person. He could make connections all over the world, not worrying about functions or statuses.
        He was especially able to do this because he learned to take good care of himself, after being through a lot of tough and rough periods in his life. Now, he was very happy and I got to enjoy sharing this with him. Ton knew how to enjoy his life. Cooking, dining, loving his home and the surroundings, buying new clothes, cycling, rowing, going to the fresh food market every week and so much more...

        He also knew how to take care of others around him, without losing his own will. He loved the people around him where he worked, rowed and went out with.
        Caring about the world. It just had to become a tiny bit better. Ton was on the edge between an artist and a scientist and he put his creative and smart mind to good use for a higher goal.
        I noticed that the youngsters who were there on Monday also appreciated his mind set. They learned something about this altruism, being yourself without having a big ego, keep on going strong whatever happens, having so many passions.
        If that is something that we can learn from him and apply this in our own world, then his surreal and way too early passing has given a chance for that.
        I call out to myself and to all of you, to – besides from the pebble that we carry with us till we find a place in the world where we'd love to put it – care for yourself, for the people around you and for the world. This can really make the change.
        Finally a poem which I already used at my parents' death and which touches me very much. It is by Dietrich Bonhoeffer, a theologian and a resistance fighter against nazism.
        “There is nothing that can replace the absence of someone dear to us, and one should not even attempt to do so.
        One must simply hold out and endure it.
        At first that sounds very hard, but at the same time it is also a great comfort.
        For to the extent the emptiness truly remains unfilled one remains connected to the other person through it.
        It is wrong to say that God fills the emptiness. God in no way fills it but much more leaves it precisely unfilled and thus helps us preserve -- even in pain -- the authentic relationship. Further more, the more beautiful and full the remembrances, the more difficult the separation.
        But gratitude transforms the torment of memory into silent joy.
        One bears what was lovely in the past not as a thorn but as a precious gift deep within, a hidden treasure of which one can always be certain.”

        PS excuse me for not replying personally to all the messages and cards, these are all very supporting and loving.

        Anneroos Gerritsen - Rotterdam
        3 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • From IRC Ghana & Partners - Tribute in memory of Ton Schouten
        reactie 124   |   niet OK

        It is with deep and saddened heart that we in Ghana (IRC Ghana and partners) present this tribute in memory of our colleague, friend and leader, Ton Schouten. Ton is considered an iconic figure and a sector titan in Ghana.

        We would fondly remember him for his calm demeanour and huge contribution made over the years to the work of IRC Ghana and partners, especially on the Sustainable Service at Scale (Triple-S) Project, the SMARTerWASH project and the Strengthening Local Government Capacity Project, etc. He supported the country team in developing its strategies for sector change, managing its country partnerships and acquiring new assignments and contracts. Ton, as the head of IRC's fundraising and business development department and a member of the management team, played a huge role in the sustenance of the country office. He was indeed a mentor, manager and thought leader!

        Ton's memory will live on through all of our work and importantly through the documented sector knowledge that he tirelessly contributed to or led. His untimely death leaves a huge vacuum in our personal and professional lives. We stand united here in Ghana as a sector and share the grief with the entire IRC family. Our prayers go to the close family and his huge network of friends in Ghana, the Netherlands and elsewhere. May his gentle soul rest in perfect peace!

        From IRC Ghana & Partners

        Vera van der Grift - The Hague
        3 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Anne Roos, en fam. Van iemand houden is makkelijk. Iemand missen is moeilijk. Doch iemand vergeten is onmogelijk. Hub Rieter en Philma Koks Susteren. Sterkte voor allen.
        reactie 123   |   niet OK
        Zie boven.
        Van iemand houden is makkelijk.
        Iemand missen is moeilijk.
        Doch iemand vergeten is onmogelijk.
        Philma Koks en Hub Rieter Susteren.

        Philma Koks en Hub Rieter Rieter en Koks - Susteren Limburg
        3 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Condolences
        reactie 122   |   niet OK
        Ton's lovely smile and warmth will forever be remembered by all his friends. I worked with Ton very briefly at the beginning of the TripleS project but every time we met it was like seeing a very good old friend. I am so glad that we had a chance to see each other last fall at the UNC meeting. I use Ton's What If video in my class every year, and it so beautifully and simply summarizes so many ideas for which he stood. This year we will remember him even more fondly in our class.

        Tanvi Nagpal - Bethesda, MD
        2 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Marijke Klein Nulend
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marijke Klein Nulend - Delft
        2 juni 2016
        reactie 121
      • dank
        reactie 120   |   niet OK
        Lieve mensen
        Het is allemaal overweldigend: de verbijstering en het verdriet om Ton’s plotselinge dood, al die mensen die reageren –verslagen en verdrietig- op zijn dood, de hulp van allerlei kanten, de enorme mensenmassa op maandag bij zijn afscheid.
        Naast alle wanhoop en verdriet geeft dit veel steun.
        Ik wil jullie dan ook heel erg bedanken dat je er was, voor mij, voor Tons zussen en familie.
        En bovenal wil ik mijn dochter Rozemarijn bedanken, die er de hele week voor mij was, helpend, zorgzaam en zo nabij. Daarnaast Margot, die haar professionele rol zo goed uitvoerde als uitvaarbegeleider naast haar vriendschap met Ton als buurman. Patrick en Petra van het IRC die naast hun verdriet ook zoveel deden om maandag goed te laten slagen.
        En ik ben trots op ons, op zijn zussen en mezelf dat we over kleine hindernisjes heenstapten om Ton het afscheid te geven wat hem waardig was en dat zo goed hebben gedaan.
        Van alle kanten hoor ik dat het afscheid indrukwekkend en overweldigend was. Dat was het voor mij ook. Dat Ton geliefd was dat wist ik als geen ander. Maar zo ook in de wereld….ongelooflijk.
        Wat ik door alles heen hoor is dat Ton vriendschap heeft gegeven, ook in zijn werk altijd het contact zocht van mens tot mens, zodat hij verbindingen kon leggen, overal in de wereld, dwars door allerlei functies heen.
        En dat deed hij vooral doordat hij heel goed voor zichzelf heeft leren zorgen, na heel veel diepe dalen doorgegaan te zijn. Hij was echt gelukkig en daar heb ik zo van mee mogen genieten.
        Ton kon goed zorgen voor zichzelf. Praktisch zoals genieten van koken en lekker eten, genieten van zijn huisje en omgeving, leuke kleren kopen, fietsen, roeien, elke week even de markt op en nog zoveel meer…..
        Zorgen voor anderen zonder zichzelf te verliezen; hij genoot zo van al die mensen om hem heen waar hij wat mee deed: werken, roeien, avondje uit, wandelen, filmpje pakken…
        Zorg voor de wereld. Het moest gewoon ietsje beter worden. De woorden die ik ergens in een reactie las, klopten helemaal precies voor mij: Ton had iets tussen een artiest en wetenschapper in. En zette dat in voor een hoger doel.
        Ik heb gemerkt dat ook de jongeren maandag daar wat van vonden en leerden: onbaatzuchtigheid, gewoon jezelf zijn zonder teveel ego, doorgaan wat er ook gebeurt, passies hebben.
        Als dat is wat we uit zijn heengaan kunnen leren en dat toepassen, dan heeft het toch nog iets betekent, dat idiote, veel te vroege, plotse vertrek van Ton.
        Ik roep mezelf en jullie op om -naast het steentje wat we bij ons dragen totdat we het ergens in de wereld neerleggen op een goede plaats- in te zetten op zorg voor jezelf, voor de mensen om je heen en voor de wereld. Dát kan het verschil maken.

        Tot slot een gedicht of verhaal dat ik al gebruikte bij de dood van mijn ouders en dat mij erg aanspreekt van Dietrich Bonhoeffer (theoloog en verzetsstrijder tegen nazisme)
        Als je van iemand houdt
        en je bent door de dood van elkaar gescheiden,
        dan is er op de wereld niemand en niets
        die de leegte van de afwezigheid kan vullen.
        Probeer het maar niet,
        want het zal je niet lukken.
        Probeer wél
        het gemis - dat je is overkomen - te aanvaarden.
        Het klinkt hard,
        maar het is ook een grote troost.
        Want zolang die leegte werkelijk leeg blijft
        blijf je daardoor met elkaar verbonden
        Zeg niet: God zal die leegte vullen,
        want, geloof me, dat doet Hij niet.
        Hij houdt die leegte leeg en helpt ons zo
        om de vroegere gemeenschap met elkaar te bewaren,
        zij het ook in pijn.
        Hoe mooier en rijker de herinneringen,
        des te moeilijker de scheiding.
        Maar dankbaarheid zal de pijn der herinnering
        veranderen in stille vreugde.
        De mooie dingen van vroeger
        zijn géén doorn in het vlees,
        maar een kostbaar geschenk, dat je meedraagt
        Zorg dat je niet steeds blijft graven in herinneringen
        maar doe het van tijd tot tijd.
        Een kostbaar geschenk bekijk je niet aldoor,
        maar alleen op bijzondere ogenblikken.
        Buiten die ogenblikken is het
        een verborgen schat, een veilig bezit
        Dàn wordt het verleden
        een blijvende bron van vreugde en kracht.

        PS neem het me niet kwalijk als ik niet persoonlijk reageer op al die kaarten, berichten die ik krijg, ook die zijn overweldigend en steunend.

        Anneroos Gerritsen - Rotterdam
        2 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 119   |   niet OK
        Het was een eer en plezier om met jou en vóór jou te werken, lieve Ton. Ik ga jouw grote lach en jouw stralende ogen ontzettend missen.

        Coline van der Ven - Voorburg
        2 juni 2016

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering