gedenkplaats van

Rolf Meijers

29-05-198031-10-2020
      De waarheid dringt niet tot ons door.
      Tot ons groot verdriet maar met een onuitwisbare herinnering
      aan zijn veel te korte leven, hebben wij plotseling
      afscheid moeten nemen van onze lieve Rolf.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Foto
        reactie 134   |   niet OK

        Lieve Rolf,

        Een berichtje op Lexa, dat was het begin van onze bijzondere reis
        een drankje bij de Stairway
        uren luisteren naar muziek 's nachts in de auto

        Samen shoppen, de verkoper legde uit hoe ik je nieuwe shirt moest wassen, mijn rol was duidelijk
        Samen voor de zoveelste keer je keuken schoonmaken, de berg schone was opvouwen
        Samen je koffer inpakken voor je volgende grote reis, ik bracht rust en structuur zei je
        Ik bracht je naar Schiphol en daar ging je

        Volle maan, weerRolf
        Een appje om 4am: ben je nog wakker?
        Ik zit rechtop in bed, want je ringtone had nooit een houdbaarheidsdatum
        Jouw helderblauwe ogen en stralende lach aan m'n voordeur, jij bracht licht en Palo Santo
        Nog 1 drankje nadat je klaar was met feesten
        Samen cocktails maken, je fles Tanqueray staat hier nog
        G&T op het nachtkastje
        Lange nachtelijke gesprekken
        Je wilde wel leren mediteren, wat was geluk eigenlijk?

        's Morgens vogels spotten vanaf de bank
        Met liefde gemaakte ontbijtjes en lange knuffels
        Mijn diagnose Asperger, jij was de eerste die het wist

        Nog 1x mocht ik deel uitmaken van je dag
        Maar 2 foto's ooit van ons samen
        't ging nooit voor de eeuwigheid zijn
        maar je kwam altijd terug, hoe lang het soms ook duurde

        Op m'n verjaardag kreeg ik voor het eerst in 7 jaar een berichtje van je, ik begreep nog niet waarom
        Ik had laatst voor het eerst in m'n leven staartmezen in de tuin, die had jij gestuurd, maar dat wist ik nog niet
        Ik hoop dat je af en toe nog es langskomt, want ik mis je

        Dankjewel lieve Sofie voor je berichtje, anders had ik het misschien nooit geweten
        Heel veel sterkte voor jou, en voor alle familie en vrienden die ik helaas nooit heb mogen ontmoeten

        liefs,
        Nancy


        Nancy - Nieuwegein
        30 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Kind van de Wind
        reactie 133   |   niet OK
        Kind van de wind
        van het rozenrood...
        Verscholen tussen groen.
        Ogen in hemelsblauw
        vangt je in zijn ochtenddauw.

        Oneffenheid ,,,,,Die zich niet laat begrenzen.
        Met het stil verlangen
        Naar een fluweelzachte dag
        Glad gestreken vleug,
        In een bijna ,,,rimpelloos vlak.
        Wat missen wij je.
        Francien-Jos

        Francien - Lommel
        26 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve mooie Rolf
        reactie 132   |   niet OK

        Er was zoveel wat we deelde. Om te beginnen ons Brabants bloed. Wat was het fijn om met jou aan de telefoon te babbelen, altijd lang en met veel Brabantse humor. Hoe slechter of harder, hoe beter. Jij was dan ook de vriend die me regelmatig is komen opzoeken tijdens het Bosche carnaval. Verkleed en wel stond je daar dan, heerlijk vond ik dat!

        De naam “van poppel”, die in onze beide families zit, hebben we ook regelmatig besproken. Misschien zijn we wel familie? Met jou vader & moeder hebben we dat nog eens verder bekeken.. maar daar kwamen we niet uit.
        Wel voelde het zo, als familie, een van de weinige mensen om mij heen die zo hetzelfde was en hetzelfde in het leven stond. Ook daarover babbelden we veel en lang. En uiteindelijk waren we het altijd met elkaar eens en vonden we ook dat we gelijk hadden. Dat laatste sowieso :)

        Later zouden we een boerderij kopen met veel grond waar wij (fam. Pippel) en jij in ieder geval zouden gaan wonen. Daar praten we al jaren over. Alles hebben we ingericht. Wie ook bij ons wilde wonen mocht er uiteraard bij. Alles kon en mocht, iedereen kon en mocht. We zouden helemaal zelfvoorzienend leven, een hottub maken, een grote moestuin aanleggen en de tuin inrichten als een super fijne, relaxte plek om te zijn met veel hangmatten, bomen en vogels. Oude busjes en campertjes mochten er natuurlijk ook komen...eigenlijk hadden we het min of meer tot een camping gemaakt, voor alles en iedereen, waar uren spelletjes gespeeld werden en gedanst zou worden, met alle kinderen en dieren erbij! Met Sven was je al aan het broeden om limonade te maken en uit te geven. Allemaal daar gemaakt :) heerlijk om met jou lekker door te draven in jou creatieve ideeen en leuke gedachten. Altijd zal dit bij ons in gedachte blijven..

        Maar eerst moest er een huis komen voor jezelf. Al een tijd zit ik samen met Maaike en Claire in je “funda - app - groep” om een huis voor jou te zoeken. Ook ik ben vaak met je mee gegaan om huizen te bekijken. Je kon hier zo moeilijk in beslissen, zoals meer dingen in je leven. Onze gesprekken werden de laatste jaren ook steeds vaker serieus. Je wist het allemaal niet.... er was iets niet goed in je hoofd....

        Je was zo’n fijne vent, lieve mooie Rolf met je mooie blauwe ogen, fijne knuffel en volle lach. Je had zoveel goede vrienden, die allemaal van je houden en allemaal hun eigen herinneringen hebben met en aan jou. Zo was je namelijk.
        Ik mis je
        Het spijt me dat ook wij niet meer hebben kunnen doen. Dat je dit zo alleen hebt moeten doen.
        Als het zo werkt hoop ik dat je nu rust hebt..

        Love you..voor altijd!
        Dikke kus, bettien

        Lieve jacque, Wilma, Jacqueline, Bruno en Ruben.
        Voor jullie heel veel sterkte met dit enorme verlies.
        Veel liefs xx


        Bettien - Groenekan
        25 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Hee Rolf
        reactie 131   |   niet OK

        Hee maatje,
        Wat vind ik het jammer dat het avontuur hier eindigt,
        We hadden nog zoveel festivals te gaan samen,
        We hadden nog zoveel leuke restaurant tripjes met jou en papa staan,
        We hadden nog zoveel leuke nieuwe dingen te ontdekken,
        En ik had nog zoveel (jongens) verhalen te vertellen :)
        Hee maatje,
        Zal ik je eens een geheim vertellen?
        Voor jou,
        Zou ik zelfs een keertje mee gaan vogelsspotten,
        Hee maatje,
        Geen avontuur zal nog het zelfde zijn zonder jou blije kop,
        Maar natuurlijk zullen we jouw blije kop nooit vergeten,
        Maar hopelijk zal mijn lach als ik in de buurt van je ben ook niet vergeten,
        Ik mis je ❤️

        Heel veel kusjes,
        Kiki

        Lieve lieve familie van Rolf,
        Wat moet dit lastig voor jullie zijn en ik leef sterk met jullie mee,
        Jullie kunnen altijd bij familie Pippel terecht,
        En ondanks dat alles nu anders is hoop ik dat jullie genieten van elke dag.


        Kiki - Groenekan
        25 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Rolfie
        reactie 130   |   niet OK

        Deze foto vond Desh toevallig van de week nog op de telefoon van zijn moeder. Waarschijnlijk doorgestuurd via What's app tijdens 1 van de vakanties dat jij gezellig met ons mee was. Foto updates en geluids fragmenten waren wel echt de rode draad om elkaar op de hoogte te houden over waar we waren, wat te doen, elkaar over te halen om langs te komen, dat ik echt nog ff een zet moest doen met schaken omdat ik anders het potje zou verliezen ....En de allerlaatste ging over het spel double zo Clever - een heel leuk spel - waarvan je ons toch even op de hoogte moest brengen van de goede spelregels - want blijkbaar hadden wij onze eigen draai eraan gegeven ;-) Dat moest toch echt even gecorrigeerd worden. Bizar dat het vanaf nu stil gaat zijn...

        Een hele mooie fotocollage van je hangt op onze koelkast en jouw 0.0 brouwertje ligt op jouw verzoek nog steeds in onze koelkast te wachten tot je weer langs zou komen.......

        Ik mis je Rolf


        Neeltje - 's-Gravenzande
        24 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Rolf, wat moet ik zeggen
        reactie 129   |   niet OK
        Lieve Rolf,

        Weken zit ik hier al tegenop te hikken; ik weet niet wat ik moet schrijven, wat ik moet, kan of wil zeggen. Heb het uitgesteld en uitgesteld, omdat ik de woorden niet kan kiezen. Dat vind ik dan wel weer mooi passen en weet dat je dat zou begrijpen en zelfs om zou kunnen lachen.

        Ik mis je.

        Van alles wat het zou kunnen zijn dat ik moet zeggen, is het dat.
        Jouw bulderende lach, het slap geouwehoer, even lekker klagen, lekker eten, natuurlijk ook stappen, lekker samen boodschappen doen, een beetje aanklooien en keuvelen aan de telefoon.

        Met mij, met Bettien, Kiki en Levi, Jacky (sorry we hebben de hond nooit met opzet vernoemd naar jouw zus) en jouw/mijn/onze vrienden. Alles kon en mocht, iedereen kon en mocht.

        Heb veel met je meegemaakt; heel veel pieken en een paar dalen. Ik kon altijd bij je terecht en heb zelfs nog even bij je in huis gewoond. Heel gezellig en super lief. Bleek niet de beste formule voor goeie nachtrust, maar lol hebben we zeker gehad!

        Bij veel wat ik nu schrijf denk ik; wat een hoop ik, het gaat toch om Rolf? Lieve Rolf het spijt me, dat je dit zo alleen hebt moeten doen. Dank je wel dat ik je vriend kon zijn, dank je wel voor het plezier dat je mij en al die anderen hebt gegeven. “Vol gas” zoals jij gaat me niet lukken, maar ik ga het in ieder geval proberen.

        Dit was het dan; de tekst voor jou, die ik nooit heb willen schrijven.

        Lieve Rolf, dikke kus
        Lieve Jacques, Wilma, Jacqueline, Bruni en Ruben; heel veel sterkte met dit grote verlies.

        Sven

        Sven - Groenekan
        21 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Rolf
        reactie 128   |   niet OK

        Lieve Rolf,

        Bijzondere mensen om je heen was wat jouw het gelukkigst maakte. Paradijsvogels vind je nou eenmaals niet in een kooitje, je moet op expeditie om ze te vinden. En op expeditie ging je, naar exotische oorden en naar fuifen en partijen. Soms dacht ik dat jouw natuurlijke habitat een feest was. Daar was jij echt in je element en kon jij je echte veren laten zien. Meermaals ben ik je onverwachts tegengekomen, bijna altijd links vooraan. In de kakafonie was het voor iedereen duidelijk wie de mooiste paradijsvogel van allemaal was.

        Ik kan het nog steeds maar moeilijk geloven dat jij er niet meer bent, het voelt als een enorm gemis. De afgelopen 15 jaar heb ik je leren kennen als een gouwe vriend. Altijd oprecht, lief, opvallende feiten kennis van de gekste dingen en vol energie. Je was altijd ondernemend en had de ondeugendste kwa-jongensstreken. De blik in je ogen wanneer je iets in je schild voerde zal ik nooit vegeten. Evenals de gulle lach die er altijd op volgde.

        De muziek stopt, het licht gaat aan, het feest is nu dan echt voorbij.
        Ik mis je maatje.. de wereld is wat minder kleurrijk dan hij was.

        Liefs Arie

        Arie - Utrecht
        20 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Rolf
        reactie 127   |   niet OK
        Lieve Rolf,
        Herinneringen delen die ons doen denken aan jou valt ons zwaar. Ook al zagen wij elkaar niet dagelijks, de keren dat wij samen waren staan ons nog helder voor de geest.

        De innige knuffels en vaak leuke maar ook serieuze gesprekken zullen wij erg gaan missen. En zo dadelijk, als deze coronatijd weer voorbij is, zal het gemis alleen maar groter worden als wij weer samen met onze vrienden kunnen zijn, en jij daar dus niet meer bij bent. Een gedachte die wij proberen te beseffen maar voorlopig nog even onderdrukken.

        Het enthousiasme wat jij kon halen uit je hobby’s was aanstekelijk. De verre reizen die jij maakte en de foto’s die jij daarvan deelden waren altijd mooi en vertelde een verhaal. Het creëren van nieuwe ideeën met koken hebben wij, tijdens ons jaarlijks oud en nieuw samenkomen, keer op keer met bewondering aangezien. En uiteraard heerlijk van genoten. Samen genieten van de liefdevolle sfeer tijdens de festivals die wij samen bezocht hebben zullen wij voor altijd koesteren. Geen festival zal meer hetzelfde zijn zonder jou.

        Rolf, jij was een vrolijke, liefdevolle en vooral een enthousiaste vriend, voor ons en ook voor Emma en Sanne. Toen wij ze vertelde dat jij er niet meer was reageerde zij verdrietig met: “maar Rolf was juist zo leuk”. Dat was je ook en daarom doet het zoveel pijn dat jij er niet meer bent.

        Met pijn in ons hart schrijven wij deze herinneringen. Wij hopen en geloven dat jij nu de rust hebt gevonden waarnaar jij zo op zoek was.

        Heel veel liefs.
        Rene, Amanda, Emma en Sanne

        Rene - Odijk
        19 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Mijn Bowie; the prettiest star
        reactie 126   |   niet OK

        Lieve Rolf,
        Ik kreeg een relatie met Maarten en kreeg jou er als cadeau bij. En een cadeautje ben je voor mij altijd gebleven. We konden vaak samen de grootste lol hebben. Regelmatig hebben we samen tranen met tuiten gelachen.
        Toen Maarten en ik gingen trouwen was je zijn getuige. En je was mijn Bowie. Op ons huwelijksfeest op Lowlands had jij je speciaal voor mij prachtig geschminkt als Ziggy Stardust.

        Zoveel verhalen zijn er te vertellen over onze fantastische vriendschap. Ik zou alleen niet weten waar ik moet beginnen en wil het vooral het niet laten eindigen.
        Lieve Rolf, ons feestbeest, gangmaker en vooral zoveel meer. Het gat wat je achter laat is inmens. Maar ondanks dit enorme verdriet gaan we proberen van iedere dag een feestje te maken met jou in gedachte bij ons.

        Rus zacht lieverd. Love you forever.
        .Tif

        One day though it might as well be someday
        You and I will rise up all the way
        All because of what you are
        The prettiest star
        - David Bowie


        Tif - Utrecht
        18 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 125   |   niet OK

        Rolfo, mijn vriend,

        We zagen elkaar niet persé elke week, maar we kenden elkaar al twintig jaar, we deelden de tijd als studiegenoten, als Lunetten bewoners, als feest/festival gangers, als VVers, alles gebundeld in vriendschap. Ik heb je altijd gekend als intelligent, zachtaardig en liefdevol, jouw ogenschijnlijke joie de vivre was altijd een bron van jaloezie voor mij. Je zucht naar het nieuwe, het onbekende, het alternatieve, maakte je tot een kleurrijk persoon met wie het fijn en interessant was om samen te zijn.
        Ik geef toe dat ik je herinnering actief heb weggeduwd de laatste weken, het was te onverwacht en te veel. Je bent echter overal, van het boek wat je Mila hebt gegeven en wat tegenwoordig het enige boek is waar ze uit voorgelezen wil worden, de hengel die ik voor vaderdag heb gekregen van Paula maar uitgezocht was door jou maar waarmee we nog niet samen hadden gevist, de overgebleven Loemelaer biertjes die ik van Marcel gehad heb tijdens ons gezamelijk verjaardagsweekend ter ere van ons veertigste levensjaar, slechts een paar maanden geleden nu...
        Ik realiseer me dat het echte gemis nog moet beginnen, als we deze pandemie ooit achter ons laten en het buitenleven weer mag beginnen, vrees ik dat jouw afwezigheid nog veel dieper zal snijden dan nu. Want boven alles maakte jij elk samenzijn specialer, gekleurder en gedurfder. Ik dank je voor de gedeelde tijd en zoals jij vast zou begrijpen, het was niet genoeg….

        Gilles


        Gilles - Utrecht
        15 december 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie