gedenkplaats van

Rolf Meijers

29-05-198031-10-2020
      De waarheid dringt niet tot ons door.
      Tot ons groot verdriet maar met een onuitwisbare herinnering
      aan zijn veel te korte leven, hebben wij plotseling
      afscheid moeten nemen van onze lieve Rolf.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Lieve Rolf,
        reactie 124   |   niet OK

        Lieve Rolf,

        Woorden schieten te kort, het gemis is groot, maar dankbaar voor alle mooie herinneringen
        Ik hoop dat je de rust gevonden hebt waar je naar op zoek was.
        Alle warmte, lieverd, je bent een topper!

        Veel liefs,
        Jonne


        Jonne - Amsterdam
        15 december 2020

        Deel deze pagina:

      • reactie 123
        Paul van Boekel

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Paul - Bosch en Duin

        14 december 2020

      • One of a kind....
        reactie 122   |   niet OK
        Lieve Rolf,
        Het is al weer 6 weken geleden. Sindsdien heb ik veel herinneringen opgehaald. Alleen en met anderen, met onze vrienden. Talloze foto's gekeken, op zoek naar dat ene moment. Een speciaal moment, een herinnering kenmerkend voor jou. 

        Onze eerste ontmoeting in 1998 op een Mebiosefeest in K-Sjot. Samen stappen op donderdag- en/of vrijdag- en/of zaterdagavond in Utrecht in onze studententijd en ver daarna. Vaak als eerste binnen, soms samen wachtend voor het podium, vaak als laatste weer weg. Bij Maarten hangen, ouwehoeren en muziek luisteren als er eens géén feestje was.
        Activiteiten met VV: borrels, Sinterkerst diners (Duracel-konijn), stedentrips, weekendjes en vakanties. Voetbalwedstrijden in de kroeg of ouwehoeren in de kroeg en soms een voorstelling tijdens de Parade.
        Samen naar feestjes en festivals, zwierend, huppelend en springend door de feestende mensen. Om de tien meter kwam jij dan wel weer een bekende tegen met wie een praatje gemaakt werd. De uitvinder van 'Linksvoor!' en de vinder van de allerbeste plekjes (bijna altijd vooraan). Samen in een tent in een volgelopen vallei tijdens de moeder aller regenbuien, onze tent leeghozen met schoenen.
        Verjaardagen en klusweekends, Oud en Nieuw-weekends en kerstdiners met onze vrienden. De vele kookclubs, waarbij we, als ie bij jou was, samen eerst 2 uur je keuken moesten opruimen.

        Mijn herinneringen blijven komen, maar er springt er niet eentje uit. Toen realiseerde ik me dat er niet één speciaal moment is. Het zijn talloze speciale momenten, letterlijk een aaneenschakeling. Al die momenten met jou waren zo speciaal omdat jij zo speciaal bent, one of a kind.
        Juist hoe jij in het leven stond, overal aanwezig was, het gezellig maakte, mensen samenbracht. Een unieke persoonlijkheid met een enorm groot hart. Oog en oor voor iedereen, met iedereen een praatje maken. Er zijn talloze mensen die jou in hun hart gesloten hebben.
        En juist daarom is het gemis nu zo groot.
        Het is onvoorstelbaar hoe al die momenten straks zijn zonder jou.
        Al zal je er op de één of andere manier altijd bij zijn.

        Lieve Rolf, rust zacht, ik mis je en zal je nooit vergeten.

        Bas - Bilthoven
        13 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 121   |   niet OK
        Lieve Rolf,

        Zelfs meer dan een maand nadat je er ineens niet meer was, kunnen we nog maar slecht bevatten dat we je gewoon nooit meer tegen gaan komen. Bijna altijd was je er, toen wij net gingen studeren in 2004/2005 bij mebiose, als oud-vice-ab, bij VV en vooral bij heel veel feestjes en festivals. En van de festivals zullen we je vooral herinneren. Hoe je het hele kamp aankleden met de creaties van je moeder en hoe je steevast de wat minder goed voorbereide vrienden voorzag van eten, biertjes en hulp. Altijd behulpzaam zonder daar iets voor terug te verwachten. Je maakte het festival, feestje, diner, vergadering, verjaardag etc. etc. altijd een klein beetje leuker. Nu jij er niet meer bent, hopen we dat wij de wereld voor anderen een beetje leuker kunnen maken. En we zullen dan aan je denken!

        Kus Johan & Eva

        Johan - Utrecht
        13 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve mooie Rolf
        reactie 120   |   niet OK

        Lieve Rolf,

        Ik mis je. Er is zo’n groot gat zonder jou en weet nog niet zo goed hoe dat te vullen.

        Leerde je zo’n 15 jaar geleden kennen, via dezelfde fijne vriendengroep waar ik nu ook zoveel troost uit put. Wij klikten vanaf het begin. We hadden vanaf het begin ook zoveel gemeen. De kijk op het leven, de brede belangstelling, de liefde voor muziek, de passie voor techno, allebei in meer of mindere mate last van ADHD, eruit willen halen wat er in zit, overmatig veel praten – vooral met elkaar kon dat behoorlijk oeverloos worden - de open mind, het genieten van mensen om ons heen.
        En daarboven bracht jij dingen naar je vrienden en andere mensen waar ik alleen maar jaloers op kon zijn en altijd weer dankbaar voor was dat ik er van mee mocht genieten. Je liefheid, je extreme zorgzaamheid, je zachtheid. Je vermogen om echt met alles en iedereen een fijne sfeer te maken en ter plekke nieuwe vrienden te maken en iedereen daarin te verbinden. Het was magisch daar deel van te mogen uitmaken.

        In de loop der jaren werd onze vriendschap op natuurlijke wijze steeds hechter en deden we ook veel andere dingen samen. Kookclub, filmpje pakken, drankje op je terras, verjaardagen. Je was een vast onderdeel van m’n leven. Niet dat het bezoeken van concertjes, dansavonden en festivals er minder op werd. Je wist heel goed bij wie je moest zijn als er wat moois te doen viel. Al was ik niet de enige hele goede vriend die heel graag met je meeging en met je excellente verkoopskills was er vrij makkelijk altijd wel iemand die je over de streep kreeg, of zelfs hele groepen. Hoe meer zielen hoe meer vreugd was altijd jouw credo.

        Maar heel vaak gewoon met z’n tweetjes ook, de hele dag. Ik besef me nu, meer dan ooit, dat ik ook zo naar dit soort dagen uitkeek, juist ook omdat ik dan een hele dag 1 op 1 met jou kon zijn.
        Dat begon al ’s ochtends met (het voornemen) op tijd de trein te halen, want om 12.00 uur stond Maetrik (Maceo Plex’ alter ego, ik noem maar een voorbeeld, wie weet dat nou) al op het programma – en dat mocht je natuurlijk gewoon niet missen. Niet dat ik dat soort dingen niet uitzoek, maar jij was de koning op dat vlak.
        Als we er waren stonden we net zo goed gerust ook uren te lullen. En dat waren gewoon hele fijne gesprekken. Vaak ook kwam dan je onzekerheid naar boven en moest ik verzekeren dat niet alleen ik, maar IEDEREEN dol op je was en hoeveel ik van je hield. En dan omhelsden we elkaar maar weer eens. Dat mis ik nu enorm, en ik had ook gewild dat ik beter had door gehad hoe zeer je over die dingen peinsde. Maar er werd, niet verrassend bij Rolfie, ook gewoon heel veel gelachen.

        Al was het eigenlijk natuurlijk nooit echt 1 op 1, want natuurlijk kwam je altijd wel iemand tegen die je al kende of ter plekke leerde kennen. En voor je het wist had je een groep vrienden voor een dag erbij te pakken. Verbinding was echt een van die magische grote krachten van je.

        Die mensen vroegen ons dan eigenlijk altijd, zelfs vaak meerdere keren op een dag of wij broers waren. Daar moesten we altijd erg om lachen, maar ik besef nu pas waarom ze dat vroegen. Tuurijk, zelfde haardracht en lengte, en enige gelijkenis. Maar we waren vooral zo enorm op elkaar ingespeeld... hetzelfde enthousiasme, dezelfde dans moves, zo close met elkaar, zo natuurlijk.

        Rolf, we waren een stuk van elkaar, jij was een stuk van mij. Het stuk van mij wat ik zelf wilde zijn om precies te zijn. En je was dit voor al je vrienden, zoals ook al zoveel is gezegd. Zo lief, zo zorgzaam, zoveel licht. Het gat is zo groot. Voor zovelen.

        En nu, meer en meer, besef ik hoe zwaar het ook voor jou is geweest. Hoe groot je onzekerheid was, je (onterechte, maar ja) schuldgevoel en hoezeer je al lang worstelde met de spoken in je hoofd. En had ik gewild dat ik er daarin meer voor je was geweest. Al was het gewoon heel erg moeilijk het laatste half jaar.

        Het is gelopen hoe het is gelopen en misschien was het wel onvermijdelijk. Het grote licht dat je was voor andere mensen, je ouders, je familie, je vrienden en vriendinnen, je zag het zelf niet meer. Maar het was er wel. Oogverblindend. En daar ben ik ook voor eeuwig dankbaar voor.

        Dankjewel lieve Rolf. Hou voor altijd van je, uit het diepst van m’n hart.


        Jaap - Utrecht
        13 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Liedje voor Rolf
        reactie 119   |   niet OK

        Veel brieven gekregen met
        veel sterkte in deze tijd
        Het is wel fijn
        Maar toch moet ik het kwijt

        Alle vrienden, familie, mensen die van hem houden
        Maar toch kon hij ze niet vertrouwen

        En ik zwaai hem uit
        Alles is zo donker
        En ik zwaai hem uit
        Hij was degene die ons glitter heeft geschonken
        En ik zwaai hem uit

        "Zie je linksvoor"
        Dat is wat hij zei
        Hij hield van Unicorns
        Iedereen hoorde erbij

        Een regenboog in de lucht
        Dan is hij blij
        Ik slaak een zucht

        En ik zwaai hem uit
        Alles is zo donker
        En ik zwaai hem uit
        Hij was degene die ons glitter heeft geschonken
        En ik zwaai hem uit

        Liefs van Nina


        Nina (dochter Roel & Sandra) - Utrecht
        13 december 2020

        Deel deze pagina:

      • voor een moeder, en alle betrokkenen, van een moeder
        reactie 118   |   niet OK
        ----'Wat schrijf je over iemand die er niet meer is?
        Ik wil je niet tekort doen.
        In je hoofd kijken kon ik niet, had ik dat maar gekund.
        Of was het voor mij dan net zo verschrikkelijk geweest als voor jou? ' ---

        citaat uit : Toen ik je zag; Isa Hoes

        Ione - Amsterdam
        9 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Mis je
        reactie 117   |   niet OK

        Lieve Rolf,

        Zoveel mooie woorden zijn al aan jou gericht. Tranen als ik het lees en besef dat we je niet meer in het echt kunnen zien en vasthouden. Wat overblijft zijn heel veel mooie herinneringen aan jou. Jjj maakte het leven een stukje mooier. Ik zou je dat zo graag over en over en over willen vertellen. Maar het kan niet meer. Dankjewel lieve, mooie Rolf voor jouw liefde en sprankelende koppie. Spijt me dat ik onvoldoende weet had van de worsteling in je hoofd.
        Ik laat je los, maar houd je altijd in mijn hart.

        Love you xx Maaike

        Veel liefde en troost voor Wilma, Jacques en Jacqueline.


        Maaike - Utrecht
        7 december 2020

        Deel deze pagina:

      • beachparty aan de Thames
        reactie 116   |   niet OK

        Silvia - Voorhout
        28 november 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Gappie
        reactie 115   |   niet OK
        Lieve Rolf,

        Met een knal kwam je mijn leven binnen en dankbaar ben ik dat ik 20 jaar deel mocht zijn van jouw leven. Sushi maken, SAW avondjes, goeie nachtelijke gesprekken bij het bruggetje in Lunetten, dansen tot de zon op kwam en nog iets langer.

        Lekker eten, goeie whisky, doldwaze avonturen hebben we beleefd! Op dinsdagavond onverwacht nog even naar een feestje in Amsterdam, eigenlijk lag ik al in bed tv te kijken. Hop eruit, kleren aan en gaan, jij maakte mijn leven een feestje. Stonden we daar met z'n 2en te dansen. En ons nachtje doorhalen in Londen tijdens de buitenlandse excursie van Mebiose. Na het ontbijt haakte we weer bij iedereen aan in het museum. Het record zo snel mogelijk door een museum staat vast op onze naam :). En als kers op de taart als afsluiting nog een heuse beachparty aan de Thames. Samen hadden we dat toch maar mooi bedacht.

        En nu heb je stilletjes mijn leven verlaten, langzaam dringt het tot me door.
        Nog zoveel onuitgesproken woorden en knuffels die ik je had willen geven blijven hangen in de lucht. Ik ga je enorm missen gappie!

        Alle liefs Silvia

        Silvia - Voorhout
        28 november 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie